Κύριε Διευθυντά,
Γράφει ὁ Π.Β.Πάσχος: «Μὲ τὸ ράπισμα πρὸς τὸν Ἄρειο μέσα στὴ Σύνοδο, μπροστὰ στὸν Βασιλέα» ὁ Ἅγιος Νικόλαος «νίκησε καὶ τὸν δαίμονα τῆς αἱρέσεως». «Καὶ ὅταν οἱ ‘‘τυπικοὶ’’ ἄνθρωποι καὶ οἱ ἐπίσκοποι τὸν ἔβαλαν φυλακὴ γι’ αὐτὸ τὸ ράπισμα ὁ Ἅγιος δέχτηκε ἀπ’ τὰ χέρια τοῦ Χριστοῦ τὸ ἅγιον Εὐαγγέλιο, κι ἀπ’ τὰ χέρια τῆς Παναγίας ἕνα ἀρχιερατικὸ ὠμοφόριο. Ὅταν τὸν εἶδαν οἱ ἄλλοι ἐπίσκοποι τὸ πρωὶ μὲ τὰ θεῖα δῶρα καὶ μὲ λυτὰ ἀπ’ τὶς ἁλυσίδες τὰ πόδια του, ἔπεσαν καὶ τὸν προσκυνοῦσαν. Κι ὅλοι στὴν ἐπαρχία του καὶ ἔξω ἀπ’ αὐτήν, ὅταν ἄκουγαν γιὰ τὸν Μητροπολίτη Νικόλαο, τὸν ἔλεγαν ἅγιο, κι ἂς ἦταν στὴ ζωὴ ἀκόμα». [Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Π.Β. Πάσχου: «Ἔρως Ὀρθοδοξίας», Ἐκδόσεις Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, Ἀθήνα 1973 (β΄ἔκδοση), σ. 405]
Ἐπιλογὴ Κειμένου:
Ἀναστάσιος Πολυχρονιάδης