Κράτος-Επιστήμονες-και-Φόβος

Κράτος-Επιστήμονες-και-Φόβος. Η εμπειρία της πανδημίας και η επερχόμενη ενεργειακή κρίση.

Διαβάζοντας τις προτάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Ενέργειας για την επερχόμενη ενεργειακή κρίση καταλαβαίνουμε ότι τελικά σε κάποια κλιμάκια το lock down είναι στο αίμα τους. Δεν ξέρω εάν είδατε ότι προτείνεται η παραμονή στο σπίτι και η τηλεργασία, η αποφυγή χρήσης των αυτοκινήτων, η  κατάργηση των ταξιδιών στο εξωτερικό με αεροπλάνο και γενικώς μια πολύ συμμαζεμένη  μέσα στο σπίτι δραστηριότητα για την αποφυγή της ενεργειακής κατανάλωσης.

Όλα αυτά μας θυμίζουν την περίοδο του κορωνοϊού και όλων εκείνων τα οποία ζήσαμε και τα οποία για κάποιο περίεργο ψυχολογικό λόγο θέλουμε να ξεχάσουμε και να αγνοήσουμε. Είναι πολύ σημαντικό για έναν λαό, αλλά και για κάθε άνθρωπο μεμονωμένα να διατηρεί τη μνήμη του γιατί λαοί οι οποίοι ξεχνούν και άτομα τα οποία αγνοούν το παρελθόν, είναι καταδικασμένα να το ξαναζήσουν με έναν πιο έντονο και καταστροφικό τρόπο.

 Να λοιπόν μια συνταγή την οποία ζήσαμε και την οποία μπορούμε να δούμε πλέον από απόσταση. Το κράτος για διάφορους λόγους σκοπιμότητας έχει ως πρόθεση να περιορίσει και να ελέγξει τη ζωή των ανθρώπων. Μια πανδημία, η οποία εμφανίζεται ξαφνικά και περίεργα ως μάννα εξ ουρανού, δίνει αυτήν την μεγάλη ευκαιρία στο κράτος.

Κράτος-Επιστήμονες-και-Φόβος. Η αρχή ξεκινάει με τον πανικό.

Στην αρχή προκαλείται έντονος πανικός. Είναι γνωστό ότι οι επικοινωνιολόγοι μπορούν μέσα από την εικόνα να τρομοκρατήσουν πολύ εύκολα τους ανθρώπους. Ως όργανο λοιπόν χειραγώγησης επιλέγεται ο τρόμος. Ο φόβος και μάλιστα πιο μεγάλη και σπουδαία μορφή φόβου, ο φόβος για τη ζωή μας. Βλέπουμε ότι σε κάποιο σημείο όχι πάρα πολύ μακριά, στην Ευρώπη, φέρετρα μεταφέρονται μέσα σε καμιόνια, γιατί εκατοντάδες άνθρωποι πεθαίνουν. Μεταφέρονται εικόνες από νοσοκομεία, μεταφέρονται εικόνες από κοιμητήρια όπου τυλιγμένα σε σελοφάν φέρετρα θάβονται με μέτρα ασφαλείας και όλο αυτό προκαλεί πραγματικά μια τεράστια ανησυχία σε όλους.

Δεν θα είχε όμως βαρύτητα εάν δεν εμφανίζονταν και οι πάντα πρόθυμοι επιστήμονες. Εμφανίζονται λοιπόν κάποιοι άνθρωποι, οι οποίοι πραγματικά ή καταχρηστικά φέρουν τον τίτλο του καθηγητή, οι οποίοι μέσα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης προβάλλονται κατά τρόπο αποκλειστικό και εμφανίζονται περίπου ως νέοι Μεσσίες. Τι μας λένε λοιπόν αυτοί οι ειδικοί: Μας λένε καταρχάς για το πόσο τρομακτικός είναι ο κίνδυνος που διατρέχουμε. Αντί να προσπαθήσουν να εμψυχώσουν τους ανθρώπους τους τρομοκρατούν αναφέροντας τους τεράστιους κινδύνους. Θα πείτε, αυτό μπορεί να είναι για την προστασία τους. Θα σας πω μετά από δεκαετίες εμπειρίας στο χώρο της ιατρικής ότι ο φόβος δεν κάνει καλό. Καλό κάνει η αναφορά στους κινδύνους, αλλά πάντοτε με διεξόδους και λύσεις ελπίδας και ηρεμίας προς τους ανθρώπους. Το φόβο χρησιμοποιούν μόνο εκείνοι οι οποίοι θέλουν να χειραγωγήσουν και μάλιστα συνήθως στο χώρο μας προς τις κατευθύνσεις εκείνες όπου δεν θα πήγαινε κανείς με τη λογική, αλλά μόνο υπό πίεση.

Αυτοί λοιπόν οι ειδικοί από το πρωί ως το βράδυ εμφανίζονται στα κανάλια και αναφέρονται στους τεράστιους κινδύνους που  κρύβει η πανδημία. Για να μην έχουν αντίλογο και για να μην υπάρξει οποιαδήποτε αμφισβήτηση του λόγου τους, αντίθετα προς τις επιστημονικές αρχές, αναγκάζουν όλους τους αντιφρονούντες να φοβούνται για την ίδια τη φυσική τους ύπαρξη.

Η στοχοποίηση επιστημόνων με διαφορετική άποψη.

Σε συνεργασία με το κράτος αξιοποιούν νόμους, οι οποίοι στοχοποιούν τον κάθε επιστήμονα που μπορεί να προβάλλει μια άλλη άποψη. Τον απειλούν με φυλάκιση και προσπαθούν να βρουν μέσα από έρευνες στο διαδίκτυο αλλά και σε κάθε κοινωνική δραστηριότητα ποιοι είναι εκείνοι τους οποίους πρέπει να οδηγήσουν στα πειθαρχικά των ιατρικών συλλόγων και στα αστυνομικά τμήματα κατηγορούμενους γιατί έχουν αντίθετη γνώμη.

 Και δεν είναι μονάχα αυτό, είναι ότι προσπαθούν δια μέσου των δημοσιογράφων αλλά και των ίδιων των πολιτικών και δια χειλέων του ίδιου του πρωθυπουργού να τους υποτιμήσουν και να τους εξαφανίσουν ηθικά, αναφέροντας τους πλέον με τον όρο «ψεκασμένοι».

Υποχρεωτικές λύσεις και παραλογισμοί.

 Αφού λοιπόν εδραιωθεί ο φόβος, έρχονται και οι υποχρεωτικές λύσεις. Δεν υπήρξε απόφαση του κράτους που εκ των υστέρων συνήθως να μην επικρότησαν οι περίφημοι αυτοί «επιστήμονες» και δεν υπήρξε σε καμία περίπτωση και κανένα μέτρο το οποίο να μην προσπάθησαν να το επενδύσουν με ένα μανδύα επιστημονικότητας. Και τους εγκλεισμούς μέσα στα σπίτια και τον αποκλεισμό ανθρώπων από τις εργασίες τους και όλα εκείνα τα παράλογα, τα οποία κατά καιρούς έχουμε αναφέρει και το οποίο όλοι θυμόμαστε.

Μας κάνει τώρα εντύπωση γιατί απαγορευόταν η μετακίνηση από δήμο σε δήμο, μας κάνει εντύπωση γιατί απαγορευόταν η μετακίνηση έξω από το νομό μας, μας κάνει εντύπωση γιατί απαγορεύτηκε εξ ολοκλήρου η επίσκεψη στα θέατρα των μη εμβολιασμένων, ενώ οι εμβολιασμένοι μπορούσαν να μετακινούνται ελεύθερα προς όλες τις κατευθύνσεις.  Υποστήριξαν ότι αντίθετα προς κάθε ηθική τον υποχρεωτικό εμβολιασμό και την τιμωρία όσων δεν τον ακολουθούν.

Αντίθετα με την επιστημονική γνώση και εμπειρία, οι επιστήμονες αυτοί έρχονται στα κανάλια να μας πουν ότι μπορούμε να εμβολιαστούμε για να πάρουμε πίσω τις ζωές μας. Λένε ξεκάθαρα ότι ο εμβολιασμένος δεν μεταδίδει τη νόσο, αλλά ούτε και κολλάει. Στη συνέχεια βέβαια, επειδή τα κρούσματα των εμβολιασμένων είναι πιο πολλά από αυτών που δεν έχουν εμβολιαστεί, η ιστορία αλλάζει λίγο και λέμε ότι δεν νοσούν σοβαρά.

 Όλα αυτά εν γνώσει τους, όπως μαθαίνουμε σήμερα και από τα παρασκήνια των εταιρειών ότι δεν ισχύουν. Μία από τους επιστήμονες εκείνους, η οποία μάλιστα εξετέθη με επιτυχία τον προεκλογικό αγώνα, αναφέρει κατά τρόπο ανερυθρίαστο ότι αν λέγαμε όλη την αλήθεια, τότε πιθανώς να μην εμβολιάζονται οι άνθρωποι. Προβάλλεται από τους ανθρώπους αυτούς ως μοναδική λύση, εμβολιασμός με τα ψευδεπίγραφα αυτά χαρακτηριστικά που είπαμε και μάλιστα επικροτούν κάθε τιμωρητικό μέτρο ακόμη και εκείνο της απόλυσης των συναδέλφων τους ιατρών και νοσηλευτών από τα νοσοκομεία.

Κράτος-Επιστήμονες-και-Φόβος. Ο επιστήμονας ως υποταγμένος και συνεργάτης μια αδυσώπητης  κρατικής μηχανής.

  Και ενώ έχουν τόσα πολλά να πουν για τους αντιφρονούντες και τους κινδύνους που περικλείονται στις πράξεις τους, δεν έχουν τίποτα να πουν για τον αδικαιολόγητα αυξημένο αριθμό θανάτων για τις ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις. Για την ανυπαρξία του εθνικού συστήματος υγείας, για τους κινδύνους που έχουν μέτρα όπως η ελεύθερη διακίνηση εμβολιασμένων γιατρών που μεταδίδουν τη νόσο σε ολόκληρες κλινικές και οδηγούν στο θάνατο ανυπεράσπιστους ανθρώπους.

Εύγε!!! Άξιος ο μισθός τους. Ο μόνος τρόπος για να μπορείς να γίνεις επιτυχημένος επιστήμονας στις μέρες μας είναι να είσαι ένας επιστήμονας υποταγμένος και «συνεργάσιμος» και συνεργάτης μιας αδυσώπητης κρατικής μηχανής. Με άγνωστες προθέσεις. Και άγνωστους σκοπούς. Και ας μην ξεχάσουμε ότι το κράτος δε δρα μόνο του. Τα τεράστια οικονομικά συμφέροντα των φαρμακευτικών εταιρειών μετρούνται πλέον σε τρισεκατομμύρια και μπορούν να εξαγοράζουν κράτη και συνειδήσεις.

Υ. Γ. Συγχαρητήρια στον κύριο Βασιλακόπουλο, ο οποίος αφού πήρε κατ’ απονομή τη θέση του διευθυντή της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας, αλλά και της Πνευμονολογικής Κλινικής του Ιδιωτικού νοσοκομείου Ερρίκος Ντυνάν, τώρα ορίζεται κατ’ απονομή και για τις υπηρεσίες, από τον Υπουργό Υγείας  Πρόεδρος του ΕΟΔΥ. Και πάλι συγχαρητήρια.