(Ἑωσφόρος τοῦ Καθεδρικοῦ τῆς Λιέγης, Βέλγιον).
Ἑωσφόρος ἡ Εὐρωπαϊκή Ἕνωσις, κατά τόν Ἅγ. Ἰουστῖνον Πόποβιτς.
Νά ἀποτινάξωμεν τούς «υἱούς τοῦ σκότους», τούς νόθους, οἱ ὁποῖοι κατατρώγουν τήν Πατρίδα καί τόν Λαόν της!
ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΚΑΚΟΔΑΙΜΟΝΙΑΣ Η ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΕΙΣ ΤΗΝ Ε.Ε.
Ἡ Ἰσλανδία ἐλάκτισε τήν Ε.Ε., τῆς διαπλοκῆς, τῆς διαφθορᾶς καί τῆς ἠθικῆς καί πνευματικῆς ἀνομίας καί ἀσυδοσίας. Ἐμεῖς θά διδαχθῶμεν ἐκ τοῦ παραδείγματός της;
Τοῦ κ. Γεωργίου Τραμπούλη, θεολόγου
«Ἡ Ἑλλάς ταύτισε χθές τά πεπρωµένα της µέ τήν Εὐρώπη, ἔχοντας τήν βεβαιότητα ὅτι µέ τήν ἱστορική αὐτή ἐπιλογή ἐµπεδώνει τήν ἐθνική της ἀνεξαρτησία, κατοχυρώνει τίς δηµοκρατικές της ἐλευθερίες καί ἐπιταχύνει τήν οἰκονοµική της ἀνάπτυξη», ἔγραφε τό πρωτοσέλιδο τῆς «Καθημερινῆς» τό 1979 μέ τήν εἰσδοχή τῆς Χώρας μας στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση. Μισό αἰώνα μετά ὀφείλουμε νά ὁμολογήσουμε ὅτι ἡ ἐπιλογή αὐτή ὑπῆρξε καταστροφική γιά τήν Πατρίδα μας καί τόν ἑλληνορθόδοξο χαρακτήρα τοῦ λαοῦ μας.
Ἀποδείχθηκε ὅτι ἡ ἱστορική αὐτή ἐπιλογή μᾶς ὁδήγησε ὡς λαό καί ὡς Ἔθνος σέ βαθειά καί ὁλοκληρωτική κρίση καί μάλιστα σέ ὅλα τά ἐπίπεδα. Ἀφοῦ ἡ κρίση δέν εἶναι μόνον οἰκονομική καί ἐθνική, ἀλλά συγχρόνως κοινωνική, πολιτική καί πρωτίστως πολιτισμική. Μία κρίση ἡ ὁποία ἔχει ὁδηγήσει τόν Ἕλληνα στόν πλήρη ξεπεσμό του, τήν καθολική καταβαράθρωσή του ἠθικά καί πνευματικά. Κανένας τομέας τῆς δημόσιας ζωῆς δέν ἔχει μείνει ἀλώβητος ἀπό τό 1979, παιδεία, δημόσια διοίκηση, δικαιοσύνη, Ἐκκλησία, στρατός, κόμματα, συνδικάτα, ἐκφυλίσθηκαν τελείως καί ἀπαξιώθηκαν ἀπό τήν ἑλληνική κοινωνία. Ἡ διαπλοκή καί ἡ διαφθορά, ἐνῶ πρίν ἦταν “προνόμιο” τῶν ἐλίτ τῆς οἰκονομίας καί τῆς πολιτικῆς, τώρα διαπέρασε ὡς ἐπάρατος νόσος ὁλόκληρο τό κοινωνικό σῶμα. Ἐνῶ παλαιά ὑπῆρχαν θύλακες ἀντίστασης σέ αὐτήν τήν παρακμιακή πορεία, ὅπως ἡ δικαιοσύνη, ἡ Ἐκκλησία καί ὁ στρατός, τελικά τίποτε δέν ἔμεινε ὄρθιο, πού πάνω του μπορεῖ νά στηριχθῆ, ὡς σανίδα σωτηρίας ὁ Ἕλληνας.
Δέν πρέπει νά μᾶς διαφεύγη ὅτι τό 1974 ἡ Ἑλλάδα εἶχε μηδενικό χρέος καί κατέληξε τό 2009, τριάντα ἀκριβῶς χρόνια μετά τήν εἰσδοχή της στήν Ε.Ε., νά πτωχεύση καί νά μπῆ στά δεσμά μιᾶς πτωχευμένης χώρας. Εἶναι γεγονός ὅτι ἡ ἀφελληνιστική προπαγάνδα σήμερα δρᾶ ὑπό τήν ὀμπρέλλα τῆς παγκοσμιοποίησης, τῆς ἀνεξιθρησκίας, τῆς ἠθικῆς ἀποχαλίνωσης, τῆς ἀπόλυτης ἐλευθεριοποίησης τῆς κοινωνίας καί ἰδιαιτέρως τῆς ἀποξένωσης ἀπό κάθε ὀρθόδοξη καί ἐθνική ἀξία καί παραδοσιακή ἀρετή. Ἐργάζεται ὑπό τήν ὀμπρέλλα τῆς πλήρης ἀποξένωσης ἀπό ἰδέες καί ἀρχές, οἱ ὁποῖες κράτησαν ὄρθιο τόν λαό μας στό πέρασμα τῶν αἰώνων. Εἶναι ἀναμφισβήτητο γεγονός, ὅτι αὐτοί πού κινοῦν τά νήματα ἐπιδιώκουν τόν ὁλοκληρωτικό ξεπεσμό τοῦ Ἕλληνα καί τήν καταβαράθρωσή του στήν ἠθική, πνευματική καί νοητική ἀναρχία.
Πρόκειται γιά μία συνεχῆ καί μεθοδική προσπάθεια ἀπαξίωσης τῶν παραδοσιακῶν συμβόλων, τήν ἀπογύμνωση τῆς ἑλληνικῆς ψυχῆς ἀπό πνευματικά ἰδεώδη καί ἰδανικά καί πρωτίστως τήν περιθωριοποίηση τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία πρωτοστατοῦσε ἐπί αἰῶνες στήν ἀντίσταση κατά τῶν διαχρονικῶν τυράννων. Πρόκειται γιά μία ὀργανωμένη προσπάθεια ἀλλοίωσης ἐκκοσμίκευσης τοῦ ὀρθοδόξου χαρακτήρα τοῦ λαοῦ μας καί τήν λιποταξία του σέ δυτικόφερτες ἐπιλογές ἤ σέ ἀντίχριστα κελεύσματα. Χαρακτηριστικό εἶναι ὅτι ἡ ἄλλοτε Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα τά τελευταῖα ἕξι χρόνια κυβερνᾶται ἀπό ἕνα ἀφωρισμένο πρωθυπουργό, τόν κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, κάτι τό ὁποῖο σέ προηγούμενες ἐποχές θά ἦταν ἀδιανόητο.
Ὀφείλουμε νά ὁμολογήσουμε ὅτι τά φαινόμενα αὐτοῦ τοῦ ὁλοκληρωτικοῦ ξεπεσμοῦ καί ἀποπροσανατολισμοῦ ἔχουν ἀφετηρία τους τήν εἰσδοχή τῆς Χώρας μας στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση· ὅπου « ὁ λαός μας, αὐτός ὁ κάποτε βαθειά εὐσεβής Ὀρθόδοξος λαός ἐκβιάζεται κάθε φορά ὅλο καί περισσότερο νά ἀρνηθῆ τήν Πίστη του, ὄχι μέ κάρτες καί τσιπάκια “σατανικά” -αὐτό τό νομίζουν οἱ ἀφελεῖς- ἀλλά μέ κάθε μέσο καί τρόπο πού θά ἐξαφανίση ἀπό τήν δημόσια ζωή τήν παρουσία τοῦ Χριστοῦ ὡς τοῦ Μόνου Ἀληθινοῦ Θεοῦ καί Σωτῆρος τοῦ κόσμου!», σημαιώνει ὁ μακαριστός π. Βασίλειος Βολουδάκης, στό προφητικό του βιβλίο “Ἡ Πολιτική εἶναι Ποιμαντική”. Ἡ σημερινή κακοδαιμονία πού κατατρέχει τήν Πατρίδα μας, ἡ ὁποία συνοπτικά περιγράφεται ὡς διαπλοκή, διαφθορά, ἠθική καί πνευματική ἀνομία καί ἀσυδοσία, ὀφείλεται κατά βάση στό πολιτικό κατεστημένο τῆς Χώρας, μέ πρωτεργάτη φυσικά τόν ὀλετήρα Ἀνδρέα Παπανδρέου.
Μέ βάση τήν ἀναξιοκρατία, τήν ἀλαζονεία, τήν ἀπομάκρυνση τοῦ Ἕλληνα ἀπό τήν ἀρετή καί τήν ἀπαξίωση κάθε ἠθικῆς ἀρχῆς, ἐπέπεσαν οἱ κομματικοι μηχανισμοί ὅλων τῶν ἀποχρώσεων τῶν πολιτικῶν κομμάτων πάνω στόν Ἕλληνα καί τόν κατέκλεψαν πνευματικά καί στό ἑλληνικό Δημόσιο καί τό καταλήστεψαν.
Ἡ ἐφημερίδα “Ἐκκλησιαστική Ἀλήθεια” τόν Μάϊο τοῦ 1979, ὅταν ὑπογραφόταν ἡ ἔνταξη τῆς Ἑλλάδος στήν εὐρωπαϊκή κοινότητα, σέ ἄρθρο μεταξύ τῶν ἄλλων εἶχε θέσει τό ἐρώτημα «“Ὑποδούλωσις νέας μορφῆς”, Ἐρωτοῦμε: δέν πρέπει νά ἐνημερωθῆ ἔντιμα καί εἰς βάθος τί συνέπειες -πέραν τίς οἰκονομικές- θά ἔχη στήν κοινωνική, πολιτιστική καί στήν ἑλληνορθόδοξη ζωή του ὁ ἑλληνικός λαός; Πρόκειται νά διατηρήσουμε τήν ταυτότητά μας σάν Ἔθνος καί τήν ἑλληνορθόδοξη φυσιογνωμία μας, ὅπως διατηροῦν τήν δική τους τά ἄλλα Κράτη-μέλη; Ἤ ἀναμένεται μιᾶς νέας μορφῆς ὑποδούλωσι, αὐτήν τήν φορά πνευματική;».
Πενῆντα χρόνια μετά τήν καταστροφική ἔνταξη τῆς Χώρας στούς μηχανισμούς τῆς Ε.Ε. ὄχι μόνον ἔχει ἀλλοιωθῆ ἀνεπανόρθωτα ἡ φυσιογνωμία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλά ἔχει ἐκποιηθῆ καί ἡ δημόσια περιουσία τῆς Χώρας. Ἀφοῦ μέ τά μνημόνια καί τήν δανειακή σύμβαση ἔχει ὑποθηκευθῆ ἡ δημόσια καί ἰδιωτική περιουσία στούς ξένους, ἀλλά καί σέ αὐτούς πού ἔχουν συμπράξει μέ τούς αὐτούς, δηλαδή ἡ οἰκονομική ἐλίτ, πρωθυπουργοί καί ὑπουργοί.
Πρέπει ὡς λαός νά συνειδητοποιήσουμε ὅτι ἡ πηγή τῆς κακοδαιμονίας τῆς Πατρίδας μας εἶναι ἡ εἰσδοχή της στήν Ε.Ε. καί ὅτι ἡ καταστροφική παραμονή της εἶναι πέρα γιά πέρα δική μας ἐπιλογή. Ἀφοῦ ἐμεῖς ὡς λαός ἀποφασίσαμε νά ἐνταχθοῦμε καί συνεχίζουμε νά παραμένουμε σέ ἕνα ὀργανισμό, ὁ ὁποῖος ἦταν σίγουρο ὅτι θά μᾶς ὁδηγοῦσε στήν σημερινή παρακμιακή κατάσταση. «Δική μας ἡ ἀφροσύνη, δική μας ἡ παράνομη ἀνοχή τοῦ κακοῦ, δική μας ἀποκλειστικά ἡ εὐθύνη πού ἀγαπήσαμε τά “στοιχεῖα τοῦ κόσμου” καί παραδοθήκαμε ὁλοκληρωτικά σέ αὐτά. Δική μας ἡ εὐθύνη πού παραμείναμε ἁπλῶς θρησκευόμενοι, μέ μιά μίζερη καί -κατ’ οὐσίαν- βλάσφημη θρησκευτικότητα τοῦ “δοῦνε καί λαβεῖν” καί δέν σχετιστήκαμε ἀπόλυτα, λατρευτικά, μέ τόν Χριστόν μας», μᾶς τονίζει ὁ μακαριστός π. Βασίλειος Βολουδάκης.
Δική μας ἡ εὐθύνη καί ἡ ἀφροσύνη νά συμμετέχουμε σέ ἕνα ἐκλογικό σύστημα, στό ὁποῖο ὅλοι οἱ συμμετέχοντες σκοπό ἔχουν τήν παραμονή μας σέ ἕνα ἀντίχριστο μηχανισμό, αὐτό τῆς Ε.Ε.· συνεχίζει ὁ μακαριστός πατήρ, ὡς ἄλλος προφήτης: «Τό πνευματικό ἀδιέξοδο πού δημιουργήσαμε μέ τίς ἐπιπόλαιες καί ἄκριτες ἐπιλογές μας ἤ μέ τήν ἀνοχή καί ὑπόθαλψη τῶν ἀνόσιων ἐπιλογῶν τῶν ἄλλων, φαίνεται πώς διαμόρφωσε τό ἰδανικό περιβάλλον, γιά νά θριαμβεύσουν οἱ “υἱοί τοῦ σκότους”». Ἐκεῖ ἔγκειται τό πρόβλημα σήμερα, στό πῶς θά ἀποτινάξουμε τούς “υἱούς τοῦ σκότους”, πῶς θέ ἔλθουμε σέ ρήξη καί θά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό τό ἀντίχριστο οἰκοδόμημα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης;
Οἱ πιό κατάλληλοι νά δώσουν ἀπαντήσεις στά κρίσιμα αὐτά προβλήματα εἶναι οἱ πιό ἔγκριτοι ἄνθρωποι, οἱ ὁδηγοί μας, οἱ ἅγιοί μας. Ὁ ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς στό βιβλίο του “Πόλεμος καί Βίβλος” σημειώνει ὅτι:
«Ὅλες οἱ πολεμικές συρράξεις στήν ἱστορία εἶναι ἐπιφανειακές καί ἀσύνδετες, ἄν στήν σύγκρουση ἀνάμεσα σέ δύο λαούς δέν λαμβάνεται ὑπόψη ἐκεῖνος ὁ παράγοντας ὁ Δημιουργός τῶν λαῶν, ἡ Πρόνοιά Του. Στή Βίβλο στά ἀποκαλούμενα ἱστορικά βιβλία τῆς Βίβλου, ἔχουν γραφεῖ λίγα πού ὅμως μᾶς λένε τά πάντα, ὁτιδήποτε εἶναι σημαντικό καί ζωτικῆς σημασίας γιά τήν ἐξήγηση τῶν πολέμων. Καί γι’ αὐτό τό λόγο αὐτά τά ἱστορικά βιβλία μπῆκαν στή συλλογή τῆς Βίβλου, καί ἔμειναν ὡς ἱερά βιβλία, γιά νά ὑπηρετοῦν πάντοτε τό ἀνθρώπινο γένος, ὡς ἀλάνθαστη ἑρμηνεία τῶν αἰτίων τῆς πτώσης καί τῶν αἰτιῶν τῆς ἀνόδου, τῶν αἰτιῶν τῶν ἀγώνων καί τῶν πολέμων, τῆς σκλαβιᾶς καί τῆς ἀπελευθέρωσης»
Σέ αὐτά ὀφείλουμε καί ἔμεῖς νά καταφύγουμε γιά τήν ἐπίλυση τοῦ προβλήματός μας, τό ὁποῖο δέν εἶναι ἄλλο ἀπό τήν συνειδητοποίηση τῆς σκλαβιᾶς καί τήν ἀποδέσμευση ἀπό τήν ἄθεη Ε.Ε.
Συνεχίζει ὁ ἅγιος Πατήρ «Ὡς αἰτία τῆς ἀπελευθέρωσης ἀναφέρεται ὁ στεναγμός τοῦ λαοῦ πρός τόν Κύριο, δηλαδή ἡ μετάνοια καί ὡς Αἴτιος τῆς ἀπελευθέρωσης ὁ ἴδιος ὁ Ὕψιστος Κύριος πού τούς σπλαγχνίζεται». Καί ἀφοῦ ἀναφερθοῦν μία σειρά ἀπό παραδείγματα, ὅπου οἱ υἱοί τοῦ Ἰσραήλ σκλαβώθηκαν στούς εἰδωλολάτρες καί ὅταν ἐπικαλέσθηκαν ἐν μετανοίᾳ τό ἔλεος τοῦ Κυρίου ἀπελευθερώθηκαν, ὁ ἱερός Πατήρ ἀναφέρει:
«Στήν ἐξωτερική ἐλευθερία ὁ λαός μέ τήν ἀμέλεια καί τήν ἀπληστία του ὑποδουλώνεται πνευματικά. Ἡ ἐξωτερική ἐλευθερία ἀποτελοῦσε μόνο τή χρυσή αὐλαία τοῦ σκότους τῆς ἐσωτερικῆς σκλαβιᾶς. Αὐτή ἡ ἐσωτερική πνευματική σκλαβιά ἔπρεπε νά φθάσει ὥς τήν ἐξωτερική φυσική της ἔκφραση, στό συμβολισμό της δηλαδή τήν ἐξωτερική σκλαβιά. Ὅσο ὁ λαός ζοῦσε στήν ἐλευθερία πού τοῦ χάρισε ὁ Θεός, σέ εἰρήνη καί εὐημερία ἡ καρδιά του ἀδιαφόρησε καί σκλήρυνε ἀπέναντι στό Θεό….» ἔτσι καί ὁ λαός μας ὅσο ζεῖ σέ εὐημερία μέ τά κονδύλια καί τίς ἐπιδοτήσεις τῆς Ε.Ε. ἔχει ὡς ἐπακόλουθο νά ἀδιαφορήση καί νά σκληρύνη τήν καρδιά του πρός τόν Θεό καί συνεχίζει: «Ὅταν ὁ λαός ὑποδουλώνεται ἡ σκληρή του καρδιά μαλακώνει καί ὁ νοῦς του φωτίζεται. Ἀλλά αὐτό τό μαλάκωμα τῆς καρδιᾶς καί ὁ φωτισμός τοῦ νοῦ δέν ἔγινε ἁλματωδῶς, μέ μιᾶς, ἀλλά ἀργά ἀργά. Κατά τή δουλεία ὁ δοῦλος εἶναι ὑποχρεωμένος νά σιωπᾶ, νά ὑπομένει, νά θυμᾶται. Μέσῳ τῆς σιωπῆς, τῆς ὑπομονῆς καί τῆς μνήμης ὁ λαός μαλάκωνε τήν καρδιά του, φώτιζε τό νοῦ του καί μέ τήν μνήμη ἔμαθε. Μόλις τότε ἔφθανε στή μετάνοια, καί μετανοημένος ἐπικαλεῖτο τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ νά τόν ἐλευθερώσει…. Οἱ δύο ἐχθρικές πλευρές στή σκηνή, οἱ τύραννοι καί οἱ σκλάβοι, δέ θά ἐγκατέλειπαν ποτέ τούς ρόλους τους, ἄν οἱ σκλάβοι δέ μετανοοῦσαν καί οἱ τύραννοι ἀπό τήν πλευρά τους δέν ὑπερέβαλαν. Ὅμως ἡ συντετριμμένη μετάνοια τῶν πασχόντων ἀπό τή μία καί ἡ ὑπερβολική τυραννική ὑπερηφάνεια τῶν κατακτητῶν ἀπό τήν ἄλλη, προκαλοῦσε τόν Τρίτο, τόν Παντεπόπτη καί Ἀποφασιστικό Παράγοντα νά δράσει πρός τήν κατεύθυνση τῆς ἀλλαγῆς αὐτῆς τῆς κατάστασης»
Ἔτσι καί σήμερα, ὅπου οἱ τύραννοι ἔχουν ἐπιβάλει στανικά νομοθετήματα, ἀπάνθρωπο τρόπο ζωῆς, συγκεκαλυμμένη τυραννία, ἀβάστακτη φορολογία, ὑποτέλεια σέ ἀνθρώπους καί χῶρες, οἱ ὁποῖοι εἶναι δεδηλωμένοι ἐχθροί τοῦ ἑλληνισμοῦ καί τῆς Πίστης, ὅσο ὁ λαός μας δέν μετανοεῖ καί ὁ νοῦς του δέν φωτίζεται νά δῆ ποῦ ὀφείλεται ἡ κακοδαιμονία του τόσο καί θά ὑποδουλώνεται καί ὁ τύραννος θά ὑπερβάλη στήν τυραννία του. Ὅταν φωτισθῆ καί καταλάβη τό πνευματικό ἀδιέξοδο πού ἔχει περιέλθει μέ τίς ἐπιπόλαιες καί ἄκριτες ἐπιλογές μας καί μετανοήση θά προκαλέση τόν Τρίτο, τόν Παντεπόπτη καί Ἀποφασιστικό Παράγοντα νά δράση πρός τήν κατεύθυνση τῆς ἀποδίωξης τῶν “υἱῶν τοῦ σκότους”. Εἴθε, γένοιτο!!!