1ον
Τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ οἱ περισσότεροι χριστιανοὶ τὶς γνωρίζουν καὶ ὅσοι ὑστεροῦν, εὔκολα μποροῦν νὰ τὶς γνωρίσουν μὲ τὸ κήρυγμα τῶν κληρικῶν καὶ τὴ μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τῶν διάφορων πατερικῶν κειμένων. Γιὰ τὶς ἐνδεχόμενες δυσκολίες κατανόησης μποροῦν νὰ συμβουλεύονται κάποιους ἀδελφούς, πού ἔχουν πλήρη γνώση τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ.
Τὰ δυσεπίλυτα ὅμως προβλήματα παρουσιάζονται στὴν ἐφαρμογὴ τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ καὶ ἰδιαίτερα τὰ ἀντιμετωπίζουν οἱ ἄνθρωποι πού ἔχουν τὴν ψευδαίσθηση ὅτι γνωρίζουν τὶς ἐντολὲς καὶ πρέπει νὰ τὶς κρίνουν καὶ νὰ ἐκσυγχρονίζουν, χωρίς νὰ ἁμαρτάνουν! Προφανῶς πρόκειται γιὰ ἀσεβεῖς καὶ βλάσφημους ἰσχυρισμούς, ποὺ μόνον αἱρετικοὶ καὶ περήφανοι ἄνθρωποι τοὺς διατυπώνουν καὶ τοὺς ἐφαρμόζουν στὴν προσωπική τους ζωή.
Ὁ συνειδητὸς χριστιανὸς δέχεται τὶς ἐντολὲς, ὅπως εἶναι διατυπωμένες στὶς ἱερὲς γραφές, καί ἐκδηλώνει τὸ καθῆκον του, ἀπορρίπτοντας προσθῆκες, ἀφαιρέσεις, αὐθαίρετες ἑρμηνεῖες καὶ ἀπέραντες ἀναλύσεις. Ἀντίθετα, ὁ κοσμικὸς ἄνθρωπος ἔχει διαφορετικὸ φρόνημα. Ἐπιτυγχάνει νὰ κάνει ἄνετο τό δρόμο τῆς σωτηρίας, μὲ ἱκανοποίηση τῶν παθῶν του καὶ ἀπόλαυση τῶν ὅσων προσφέρει ἡ ἁμαρτωλὴ «εὐτυχία»!
Ὁ Μέγας Βασίλειος μιλάει γιὰ τὸ σκοπό, τὰ ἐλατήρια καὶ τὸν τρόπο ἐκτέλεσης τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ. Εἶναι ἀξιοπρόσεκτες οἱ παρατηρήσεις του καὶ διαφωτιστικός ὁ λόγος του. Ἂς παρακολουθήσουμε στὴ συνέχεια τὶς ὑποδείξεις του προκειμένου νὰ ἀποκομίσουμε τὴν πνευματικὴ ὠφέλεια, γιὰ νὰ ὁδηγούμαστε στὸ Θεὸ καὶ ὄχι νὰ ἀπομακρυνόμαστε, πλανώμενοι μὲ ποικίλους τρόπους ἀπὸ τὸ διάβολο, ποὺ πάντα προσπαθεῖ νὰ παραπλανήσει τοὺς πιστούς καί νὰ ματαιώσει κάθε προσπάθεια ὀρθῆς τήρησης τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, χρησιμοποιώντας μάλιστα τοὺς ἀνάξιους κληρικοὺς καὶ τοὺς φυσιωμένους θεολόγους!
Οἱ ἐντολὲς εἶναι ἁπλὲς καὶ διατυπωμένες μὲ σαφήνεια. «Πρέπει νὰ τὶς ἐκτελοῦμε ὅπως τὶς πρόσταξε ὁ Κύριος». Χρειάζεται προσοχὴ στὴν ἐφαρμογή τους, γιατὶ καὶ οἱ καλοπροαίρετοι, ὅταν εἶναι ἀπρόσεκτοι καὶ νομίζουν ὅτι τὶς τηροῦν ὀρθά, ἐνῶ κάνουν λάθος ἐπιλογές, «εἶναι ἀνάξιοι ἀπέναντι στὸ Θεό»[1].
Τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ τὶς τηροῦμε ἀπὸ προσωπικὴ ἐπιλογή, γιὰ τὴ δική μας πνευματικὴ ἀνάγκη καὶ δὲν πρέπει οὔτε νὰ ἐπηρεαζόμαστε ἀπὸ τοὺς ἄλλους, οὔτε νὰ στοχεύουμε στὸν ἐντυπωσιασμὸ τῶν γνωστῶν καὶ φίλων μας.
Σημειώσεις:
- Βασιλείου Δ. Χαρώνη, Παιδαγωγικὴ ἀνθρωπολογία Μεγάλου Βασιλείου, τόμος Γ΄, Ἀθήνα 2004, σελ. 65.