Ευριπίδης Στυλιανίδης: Κοσμήτορας στην Παλλήνη, απών από τη Νομική Κομοτηνής – Το πολιτικό ατόπημα απέναντι στο ΔΠΘ και το κυνικό μήνυμα σε όσους μένουν και σπουδάζουν στη Θράκη
Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης
Η δημόσια ανάρτηση του βουλευτή Ροδόπης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν αφήνει πλέον κανένα περιθώριο αμφιβολίας για το πού στρέφονται οι πραγματικές του προτεραιότητες: «Σήμερα ανέλαβα τα νέα μου καθήκοντα ως Κοσμήτορας της Νομικής Σχολής του European University Cyprus και συμμετείχα για πρώτη φορά στη Σύγκλητο του EUC. Τώρα στα καθήκοντα του Καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου προσθέτω την αποστολή να συμβάλω στο άνοιγμα του παραρτήματος του Πανεπιστημίου μας και άρα και της Νομικής μας Σχολής στην Ελλάδα».
Πρόκειται για μια διατύπωση που ξεπερνά κάθε όριο προσωπικής ακαδημαϊκής εξέλιξης και εξελίσσεται σε ένα βαρύτατο πολιτικό και θεσμικό ατόπημα απέναντι στην ίδια του την εκλογική περιφέρεια και το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
Το πολιτικά οξύμωρο είναι ότι την ίδια ώρα που η κυβέρνηση, της οποίας ο κ. Στυλιανίδης αποτελεί κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο στη Ροδόπη, προχωρά με τον νόμο 5094/2024 στη θεσμική διεύρυνση του ΔΠΘ, εντάσσοντας νέα τμήματα σε όλη την περιφέρεια και εξαγγέλλοντας νέες φοιτητικές εστίες 700 θέσεων σε Κομοτηνή και Αλεξανδρούπολη, ο ίδιος επιλέγει να αποσιωπά πλήρως αυτή την προσπάθεια.
Αντί να δίνει καθημερινή μάχη στα υπουργικά γραφεία ώστε τα κονδύλια και τα έργα υποδομής να μην παραμένουν σε στάδιο εξαγγελιών, και αντί να απαιτήσει ειδική ενίσχυση και μόνιμες θέσεις διδασκόντων για την ιστορική Νομική Σχολή Κομοτηνής, αναλαμβάνει δημόσια εργολαβία για την εγκατάσταση του ανταγωνιστή της.
Χαρακτηρίζει «Πανεπιστήμιό μας» και «Νομική μας Σχολή» ένα ιδιωτικό κυπριακό ίδρυμα και θέτει ως αποστολή του την επένδυση των 50 εκατομμυρίων ευρώ για campus 50 στρεμμάτων στην Παλλήνη.
Η υποκρισία γίνεται εκκωφαντική όταν αναλογιστεί κανείς ότι ένας καταξιωμένος καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου με δεκαετίες πολιτικής διαδρομής στη Ροδόπη ουδέποτε θέλησε να θέσει υποψηφιότητα και να διεκδικήσει μια ακαδημαϊκή έδρα στη Νομική Σχολή Κομοτηνής. Αντί να επιλέξει να διδάξει και να ενισχύσει εκ των έσω το δημόσιο ίδρυμα του τόπου του, προτίμησε την προβολή και τη διαφήμιση ενός ιδιωτικού εκπαιδευτικού κολεγίου στην Αττική.
Και τελικά, ποιο είναι το μήνυμα που στέλνει αυτή η στάση σε όλους εμάς που ζούμε στην Κομοτηνή, αλλά και στις οικογένειες και τους νέους ανθρώπους που επιλέγουν την πόλη μας για τις σπουδές τους; Το μήνυμα είναι βαθιά κυνικό, απαξιωτικό και αποκαρδιωτικό:
- Στην τοπική κοινωνία, στους επαγγελματίες, στους ιδιοκτήτες ακινήτων και στην αγορά της Κομοτηνής που αναπνέει οικονομικά από το Πανεπιστήμιο, στέλνει το μήνυμα ότι η περιοχή είναι χρήσιμη μόνο για να προσφέρει ψήφους την Κυριακή των εκλογών, αλλά το πραγματικό μέλλον και οι μεγάλες επενδύσεις ανήκουν στην Αθήνα.
- Στους φοιτητές και στις οικογένειες από κάθε γωνιά της Ελλάδας που ματώνουν οικονομικά για να σπουδάσουν στη Νομική Κομοτηνής, πιστεύοντας στην ιστορία και το κύρος του ΔΠΘ, στέλνει το μήνυμα ότι αν διαθέτουν χρήματα, κακώς ξενιτεύονται στη Θράκη, αφού ο ίδιος ο βουλευτής του νομού τους ετοιμάζει ιδιωτική εναλλακτική στα σαλόνια της Παλλήνης.
- Στους καθηγητές και τους νέους επιστήμονες του ΔΠΘ που μοχθούν καθημερινά στα αμφιθέατρα της Πανεπιστημιούπολης, εκπέμπει την απαξίωση ότι το δημόσιο περιφερειακό πανεπιστήμιο δεν αξίζει ούτε τη δική του ακαδημαϊκή υποψηφιότητα, προκρίνοντας την αίγλη ενός ιδιωτικού fund.
Η Νομική Σχολή Κομοτηνής ιδρύθηκε το 1974, αποτέλεσε το θεμέλιο λίθο του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης και χτίστηκε με τους αγώνες και τις θυσίες μιας ολόκληρης κοινωνίας για να αποτελεί εθνικό και επιστημονικό φάρο στην παραμεθόριο.
Δεν είναι δυνατόν ο μοναδικός κυβερνητικός εκπρόσωπος της Ροδόπης να λειτουργεί ως διαφημιστής και σημαιοφόρος της ιδιωτικής ανώτατης εκπαίδευσης στην Αττική, υπονομεύοντας το ίδιο το εκπαιδευτικό και αναπτυξιακό οξυγόνο της πόλης του.
Σχόλιο Σύνταξης:
Η πολιτική εκπροσώπηση της Ροδόπης δεν μπορεί να ασκείται με όρους αποστασιοποιημένου κοσμήτορα που αντιμετωπίζει τη Θράκη ως εκλογικό εφαλτήριο και την Αθήνα ως πεδίο επαγγελματικής καταξίωσης. Όταν η Κομοτηνή δίνει αγώνα να κρατήσει ζωντανή τη νεολαία και την οικονομία της, η επιλογή του βουλευτή της να πανηγυρίζει για την ίδρυση ιδιωτικής Νομικής στο λεκανοπέδιο συνιστά πολιτικό αυτοχειριασμό και ευθεία προσβολή προς τους πολίτες και την ακαδημαϊκή κοινότητα του τόπου. Η υπεράσπιση της Ροδόπης αποδεικνύεται στην έδρα του αμφιθεάτρου στην Κομοτηνή και στη μάχη για το δημόσιο ΔΠΘ, όχι στις επιχειρηματικές «αποστολές» της Παλλήνης.