Ὁμοιοπαθητική
Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος (Β΄ Κορ. 11,13) τονίζει: «…οἱ γάρ τοιοῦτοι ψευδαπόστολοι, ἐργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εἰς ἀποστόλους Χριστοῦ.» (: Καί θέλω νά τούς ἀποκλείσω τό δικαίωμα νά λένε ὅτι εἶναι σάν κι ἐμᾶς, διότι οἱ κήρυκες αὐτοῦ τοῦ εἴδους εἶναι ψευδαπόστολοι, ἐργάτες δόλιοι, πού ὑποκριτικά παίρνουν τό ἐξωτερικό σχῆμα καί τήν ἐξωτερική ἐμφάνιση τῶν ἀποστόλων τοῦ Χριστοῦ. (Β΄ Κορ. 11, 13)
- Τί μᾶς λέγει ὁ θεῖος Χρυσόστομος:
«Ὅταν κανείς δέν θέλη νά ἀκολουθῆ πιστά τόν κανόνα τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ἀλλά τίς δικές του σκέψεις, ταράζει τό νοῦ του καί προκαλεῖ λογομαχίες καί ἀναζητήσεις ἀτέλειωτες στήν ὀρθότητα τῶν ὑγιῶν δογμάτων.»
«Πραγματικά ἀπό ἐδῶ φύτρωσαν τά ἄπειρα κακά, δηλαδή ἀπ’ τήν ἄγνοια τῶν Γραφῶν. Ἀπ’ τήν αἰτία αὐτή βλάστησε ἡ μεγάλη καταστροφή τῶν αἱρέσεων, ἀπό ἐδῶ προῆλθε ὁ ἀδιάφορος τρόπος ζωῆς, ἀπό ἐδῶ οἱ ἄχρηστοι κόποι».
Πολλοί πατέρες μᾶς δίδαξαν ὅτι πρέπει νά ἀποφεύγουμε ὁρισμένες μορφές ἐναλλακτικῆς ἰατρικῆς, ὅπως τήν ὁμοιοπαθητική. Κυρίως οἱ σύγχρονοι γέροντες ἅγιος Παΐσιος, ἅγιος Πορφύριος καί ὁ ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Κατουνακιώτης.
- Ἀπό τό βιβλίο “Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς Ἁγίοις Αὐτοῦ” παραθέτουμε μερικά σχετικά παραδείγματα:
α) κάποιος ὁμοιοπαθητικός πίεζε πολύ τόν ἅγιο Παΐσιο νά πάρει φάρμακα ὁμοιοπαθητικά γιά τήν ἀσθένειά του.
Στήν ἐπιμονή τοῦ ὁμοιοπαθητικοῦ, καί ἰδίως στήν διαβεβαίωσή του ὅτι τά φάρμακά τους εἶναι ἐντελῶς ἀκίνδυνα, ἐπειδή εἶναι φυσικά, τόν ρώτησε ἀφοπλιστικά:
– Τά φτιάχνεις μόνος σου;
– Ὄχι… Μᾶς τά φέρνουν ἀπ’ ἔξω, ὁμολόγησε ἀμήχανα ὁ ὁμοιοπαθητικός.
– Ἔ, τότε, ποῦ ξέρετε τί κάνουν αὐτοί;
β. Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἀπέτρεπε σταθερά τήν προσφυγή στήν βοήθεια τῆς ὁμοιοπαθητικῆς μέ τίς ἑξῆς φράσεις:
«Νά μή πᾶτε! Εἶναι μπερδεμένο πρᾶγμα! Νά μή τῆς ἔχετε ἐμπιστοσύνη!»
γ. Στήν ἀκόλουθη, ὅμως, περίπτωση μίλησε σαφέστερα: Δύο γνωστοί του μοναχοί, ὕστερα ἀπό συζητήσεις μέ ἕτερο μοναχό ἀσθενῆ, πού εἶχε καταφύγει γιά θεραπεία στήν ὁμοιοπαθητική, πῆγαν προβληματισμένοι στόν Ἅγιο Παΐσιο καί τόν ρώτησαν ἄν εἶναι δυνατόν τά ὁμοιοπαθητικά φάρμακα νά προσφέρουν κάποια βοήθεια, ἄν εἶναι ἁπλή ἀπάτη ἤ μήπως κάτι ἀκόμη τό χειρότερον… Ὁ Γέροντας τούς βοήθησε νά καταλάβουν ὅτι συμβαίνει καί αὐτό τό τελευταῖο –δηλαδή ὕπαρξη δαιμονικῆς ἐνεργείας– τονίζοντας μάλιστα στό τέλος χαρακτηριστικά:
«Ἐδῶ αὐτοί χρησιμοποιοῦν τά φάρμακά τους, ὅπως ἐμεῖς χρησιμοποιοῦμε τόν Ἁγιασμό!!!»
δ. Τήν ἀνωτέρω θέση τοῦ Γέροντος κατέθεσε στήν εἰσήγησή του σέ σχετική θεολογική καί ἰατρική ἡμερίδα καί ὁ παιδοψυχίατρος Ἀρχιμανδρίτης π. Ἀντώνιος Στυλιανάκης:
«Πρίν λίγους μῆνες ἤμουν στό Ἅγιον Ὄρος καί μέ ἱκανοποίηση ἔμαθα ἀπό ἀξιόπιστο μοναχό ἐπιστήμονα ὅτι καί ὁ γέρων Παΐσιος χαρακτήριζε τά ὁμοιοπαθητικά φάρμακα σάν δαιμονικό ὑποκατάστατο τοῦ Ἁγιασμοῦ καί δέν δεχόταν αὐτοῦ τοῦ εἴδους θεραπεῖες».
Ὁ ἴδιος εἰσηγητής στήν συνέχεια διαβεβαίωνε ὅτι “…καί ὁ Ἅγιος γέρων Πορφύριος, δεχόταν μόνο τήν κλασσική ἰατρική καί ὄχι τίς λεγόμενες ἐναλλακτικές θεραπεῖες (στίς ὁποῖες ὑπάγεται καί ἡ ὁμοιοπαθητική”.
Περί τοῦ Ἁγίου γέροντος Πορφυρίου ἀνέφερε –ἐπίσης στήν αὐτήν ἡμερίδα– καί ὁ ἁγιορείτης ἱερομόναχος πατήρ Ἀρτέμιος Γρηγοριάτης ὅτι, ὅταν τοῦ ἐζητήθη ἀπό πνευματικό του παιδί εὐλογία (ἄδεια) διά προσφυγή στήν βοήθεια τῶν ὁμοιοπαθητικῶν, τοῦ ἀπήντησε (ὁ γ. Πορφύριος): “Ὄχι. Νά μή πᾶτε σ’ αὐτούς. Διότι θά τῆς δώσουν (τῆς συζύγου τοῦ ἐρωτῶντος) κάποια ὕποπτα χάπια. Τά μέν μικρά χάπια εἶναι ἀκίνδυνα. Ὅμως τό μεγάλο χάπι, πού θά τῆς δώσουν, εἶναι παραγγελία ἀπό ἐργοστάσιο τῆς Ὁλλανδίας καί ἔχει διαβαστῆ ἀπό μάγους”.
ε. Ἔχοντας αὐτήν τή βεβαιότητα περί ὁμοιοπαθητικῆς ὁ μακαριστός πατήρ Μωϋσῆς, ὅταν κάποτε τόν ἐπισκέφθηκε νεαρός ἰατρός καί τοῦ ἀνέφερε ὅτι ἐξειδικεύεται στήν ὁμοιοπαθητική, τόν ἀπέπεμψε ἀπότομα χωρίς νά δεχθῆ νά συζητήση καθόλου μαζί του. Ἡ ἀσυνήθης αὐτή στάση τοῦ πράου Γέροντος θεωροῦμε ὅτι ἀποσκοποῦσε στό νά συγκλονίση τόν ἐπισκέπτη του καί νά τόν βοηθήση νά συνειδητοποιήση τόν ἐπικίνδυνο δρόμο, στόν ὁποῖον εἶχε εἰσέλθει».
- Κάποτε ἦλθε στό κελλί τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ τοῦ Κατουνακιώτου ἕνας ἀπό τούς πιό ὀνομαστούς, ἄν ὄχι ὁ πιό ὀνομαστός, “ὁμοιοπαθητικός γιατρός”. Ὅταν ἄρχισε νά τοῦ μιλάη, ὁ Γέροντας δέν ἀναπαυόταν. Σέ σχετική ἐρώτηση εἶπε:
– Ἐγώ δέν ξέρω ἄν αὐτός εἶναι μεγάλος ἤ μικρός γιατρός. Ἐγώ ξέρω ὅτι ἀπό τήν ὥρα πού μπῆκε στό κελλί μου, βρώμισε ἡ ἀτμόσφαιρα σάν ψόφιο φίδι.
Τά αἰσθητήρια τοῦ πατρός Ἐφραίμ ἦταν πνευματικά, καί ὡς ἐκ τούτου ἀλάνθαστα. Ἑπομένως, μόνο τό Ἅγιο Πνεῦμα εὐωδιάζει. Ἡ δυσωδία τῶν ἄλλων πνευμάτων γίνεται ἀντιληπτή ἀπό ἀνθρώπους, ὅπως ὁ Γέροντας».
Μακριά λοιπόν ἀπό τέτοιου εἴδους θεραπεῖες.