Ὁ Ἁγιορείτης Ἡγούμενος τῆς Ἱ. Μ. Ἁγ. Παύλου π. Παρθένιος εἰς συνέντευξίν του ἐξήγησεν ὅτι ἡ αὐτοδιοίκησις τῶν Ἱ. Μονῶν τοῦ Ἄθω ἔχει ὠφελήσει αὐτάς. Εὐχόμεθα ὄντως τὸ Φανάρι νὰ μὴ ἐπεμβαίνη… Ἂς τὰ λάβη αὐτὰ ὑπόψιν ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ποὺ κατήργησε τὰ Ἡσυχαστήρια. Παραθέτομεν τὸ σχετικὸν ἀπόσπασμα τῆς συνεντεύξεως, ὡς ἀνηρτήθη εἰς τὴν ἱστοσελίδα Pravoslavie.ru τῆς 26ης Νοεμβρίου 2019: «– Καὶ ἂν ὁ τοπικὸς Ἐπίσκοπος δὲν συμφωνεῖ; Στὴ Ρωσία δὲν εἶναι τόσο οἱ Ἡγούμενοι τῶν Ἱερῶν Μονῶν ποὺ λαμβάνουν ἀποφάσεις, ὅσο οἱ Ἀρχιερεῖς τους. – Τὸ πιὸ σημαντικὸ εἶναι ἡ οἰκονομία. Τί νὰ κάνουμε ἂν ἡ ἀδελφότητα ἑνὸς μοναστηριοῦ θέλει νὰ ἔχει καλὰ καὶ σωστὰ Τυπικά, ἐνῷ ὁ Ἐπίσκοπός τους εἶναι ἐναντίον τους. Ναί, εἶναι δύσκολο ὅταν οἱ ἐπίσκοποι διοικοῦν τὰ πάντα, καὶ σὲ περίπτωση ἐὰν κάποιος Ἡγούμενος δὲν τοὺς ἀρέσει καὶ δὲν τοὺς κάνει τυφλὴ ὑπακοή, τότε τὸν διώχνουν. Αὐτὸ λέγεται ἐπισκοποκρατία. Καταλάβατε; Ἐδῶ, γιὰ παράδειγμα, στὸ Ἅγιον Ὄρος, ἀκόμη καὶ ὁ Πατριάρχης δὲν κάνει παρέμβαση. Στὰ μοναστήρια τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἔχουμε αὐτοδιοίκηση, καὶ ὅταν ὁ Ἡγούμενος φεύγει, μαζεύεται ὅλη ἡ ἀδελφότητα, παίρνει τὸν ἐσωτερικὸ Καταστατικὸ χάρτη καὶ ὅλοι μαζὶ ἐκλέγουν τὸν νέο Ἡγούμενο μὲ ψηφοφορία. Ὁ Πατριάρχης δὲν ἔχει κανένα λόγο καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ἐπηρεάσει μὲ κανένα τρόπο. Φυσικά, εἶναι ἀπαραίτητο ὁ ὑποψήφιος νὰ μὴ εἶναι κακός, ἀλλὰ θετικός, κατάλληλος. Αὐτὸ ἐξηγεῖ τὴ μακροζωία τοῦ Ἁγίου Ὄρους— γεγονὸς ποὺ κανένας Ἐπίσκοπος δὲν μπορεῖ νὰ παρέμβει στὴν πορεία αὐτῆς τῆς ζωῆς. Φυσικά, ἔχουν μεγάλο σεβασμὸ πρὸς τὸν Πατριάρχη, ὁ ὁποῖος ἁπλὰ ἐπιβλέπει τὴν κατάσταση, ἀλλὰ δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ διαχειρίζεται τὶς ἐσωτερικὲς ὑποθέσεις τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ ὡς συνέπεια δὲν παρεμβαίνει. Αὐτὸ τὸ διάστημα χρειάζεται νὰ ἐξωραΐσω τὴν αὐλὴ στὴ σκήτη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Πόσα χρήματα χρειάζονται γιὰ αὐτὸ τὸ ἔργο! Ἂν ἤμουν σὲ ἕνα μοναστήρι ποὺ ὅλα ἐλέγχει ἕνας ἐπίσκοπος, θὰ μοῦ εἶχαν πεῖ: «Μὲ τί ἀσχολεῖσαι ἆραγε ἐκεῖ; Ἂσ’ το καλύτερα. Εἶμαι κατά». Ὅμως στὰ μοναστήρια μας ἔχουμε αὐτοδιοίκηση, καὶ ἔτσι ὑπάρχει μία τέτοια δυνατότητα».




