Κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς ὁ Σεβ. Ναυπάκτου κατεφέρθη ἐναντίον ὅσων δὲν ὑπακούουν εἰς τὴν Ἱ. Σύνοδον. Τί εἴδους ὑπακοὴν ἐμπνέει ἡ ἰδία ἡ Ἱ. Σύνοδος; Ἐννοεῖ ὑπακοὴν ἢ μήπως πειθαρχίαν; Πῶς ταυτίζει τὴν Ἐκκλησίαν μόνον μὲ τοὺς Ἐπισκόπους; Πῶς ταυτίζει τὴν ΔΙΣ μὲ «Τοπικὴν Σύνοδον»; Πῶς θεωρεῖ ἰσοτίμους τὰς ἀποφάσεις Οἰκουμενικῶν καὶ Τοπικῶν Συνόδων; Πῶς λησμονεῖ ὅτι ἡ ἀλήθεια εἶναι ὑπεράνω τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Ἐπισκόπων; Ποῖον ἢ ποίους ὑπονοεῖ ὡς «σκληροτράχηλους»; Τὸν Σεβ. Κυθήρων; Τοὺς ἀποτειχισμένους; Τέλος, μᾶς προτρέπει νὰ κάνωμεν ὑπακοὴν εἰς τὴν ἀπόφασιν τοῦ Φαναρίου περὶ δευτερογαμίας τῶν κληρικῶν; Ἀπομαγνητοφωνήσαμεν τὸ ἐπίμαχον σημεῖον καὶ τὸ παραθέτομεν:
«Τί σημασία ἔχει ἂν εἶναι κανεὶς κληρικός; Τί σημασία ἔχει ἂν εἶναι κανεὶς μοναχός; Τί σημασία ἔχει ἂν εἶναι κανεὶς λαϊκός, ἔστω καὶ βαπτισμένος, ἔστω καὶ ἂν ἔχει λάβει τὴν ἱερωσύνη; Μπορεῖ νὰ ἔχει ἀπερίτμητη καρδιὰ καὶ πωρωμένη, ποὺ ἀντιστέκεται συνεχῶς στὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ἐνεργεῖ μόνο μέσα στὴν Ἐκκλησία καὶ ὅταν λέμε Ἐκκλησία δὲν εἶναι κάτι τὸ ἀφηρημένον, εἶναι οἱ Ἀπόστολοι καὶ εἶναι οἱ διάδοχοι τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων ποὺ εἶναι οἱ Ἐπίσκοποι. Ὅποιος ἀντιδρᾶ εἶναι σκληρός, σκληροτράχηλος, δὲν μπορεῖ νὰ ὑπακούσει. Εἶναι πωρωμένος στὴν καρδιὰ καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ὑπακούσει στὴ Σύνοδο τῶν Ἐπισκόπων κυρίως καὶ βασικά, γιατί ὁ κάθε Ἐπίσκοπος ὑπακούει στὸν Χριστὸ καὶ ὑπακούει στὴν Ἱ. Σύνοδο. Ὅταν κάποιος δὲν ὑπακούει εἶναι πωρωμένος στὴν καρδιά, εἶναι σκληροτράχηλος καὶ ἀπερίτμητος στὴν καρδιὰ ἔστω καὶ ἂν παρουσιάζεται ὅτι εἶναι πνευματικὸς ἄνθρωπος. Δὲν μπορεῖ νὰ ἐνεργήσει τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τὴν σωτηρία. Δὲν μπορεῖ νὰ ἐνεργήσει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἔξω ἀπὸ τὶς ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ τὶς ἀποφάσεις τῶν Τοπικῶν Συνόδων. Δὲν μπορεῖ νὰ ἐνεργήσει. Καὶ ὅποιος δὲν ὑπακούει στὶς ἀποφάσεις τῆς Ἐκκλησίας, δηλ. τῶν Οἰκουμενικῶν καὶ Τοπικῶν Συνόδων εἶναι ἀπερίτμητος στὴν καρδιά. Δὲν ἔχει μέσα του χάρη Θεοῦ… Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα νὰ μᾶς φωτίσει νὰ παραμένουμε μέσα στὴν Ἐκκλησία ὄχι σὲ παραεκκλησία ὄχι ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μέσα στὴν Ἐκκλησία…».