Δὲν εἶναι μόνον ἡ Οὐκρανία ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ Κοσσυφοπέδιον τὰ προβλήματα συνεχίζονται, ὅπου ἀνεφύησαν ζητήματα περὶ τὴν ἐκκλησιαστικὴν περιουσίαν. Ἀνάλογα ζητήματα ἔχουν ἀνακύψει καὶ εἰς τὴν Ἀλβανίαν, ὅπου τὸ κράτος ἀρνεῖται νὰ ἐπιστρέψη τὴν ἐκκλησιαστικὴν περιουσίαν… Ὡς κατέστη γνωστὸν ἀπὸ τὴν ἱστοσελίδα «orthodoxianewsagency.gr» τῆς 19ης Φεβρουαρίου 2022:
Ἡ Ἐπισκοπὴ Ράσκας καὶ Πριζρένης ἐκφράζει τὴ δυσαρέσκειά της καὶ διαμαρτύρεται μὲ ἀνακοίνωσή της γιὰ τὴν τελευταία δήλωση τοῦ πρωθυπουργοῦ τοῦ Κοσσυφοπεδίου Ἄλμπιν Κούρτι στὶς 17 Φεβρουαρίου, μὲ τὴν ὁποία ὑπονομεύει γιὰ ἄλλη μία φορά τὴν ἀπόφαση τοῦ Συνταγματικοῦ Δικαστηρίου τοῦ Κοσσυφοπεδίου γιὰ τὴ νόμιμη χρησιμοποίηση τῶν 24 ἑκταρίων μοναστηριακῆς γῆς, ποὺ ἀναγνωρίστηκαν ὡς ἰδιοκτησία τῆς Μονὴ Βισόκι Ντέτσανι.
Οἱ ἐπίμονες παραβιάσεις τοῦ κράτους δικαίου καὶ ἡ ἀντίθεση στὴν ἀπόφαση τοῦ Συνταγματικοῦ Δικαστηρίου στὴν ὑπόθεση Βισόκι Ντέτσανι, ἡ ὁποία ἔγινε μετὰ ἀπὸ 15 χρόνια λεπτομερῶν ἀκροάσεων μὲ πλήρη διεθνῆ παρακολούθηση καὶ τελικὰ ἐπιλύθηκε τὸ 2016, ταιριάζουν περισσότερο σὲ αὐταρχικὰ καθεστῶτα παρὰ σὲ μία κοινωνία ποὺ ἐπικαλεῖται τὸ κράτος δικαίου καὶ τὴ Δημοκρατία.
Ἡ πολιτικὴ ρητορικὴ ποὺ δημιουργεῖ ἐθνοτικὸ καὶ θρησκευτικὸ ἀνταγωνισμὸ βαθαίνει περαιτέρω τὸ χάσμα μεταξὺ τῶν Ἀλβανῶν τοῦ Κοσσυφοπεδίου καὶ τοῦ σερβικοῦ λαοῦ, ἰδιαίτερα τῆς Σερβικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας,
Δεδομένου ὅτι ἡ ἀπόφαση τοῦ Συνταγματικοῦ Δικαστηρίου ἔχει ἐπανειλημμένα ὑποστηριχθεῖ ἀπὸ ἐκπροσώπους τῆς ΕΕ, τοῦ ΟΑΣΕ (Ὀργανισμὸς γιὰ τὴν Ἀσφάλεια καὶ τὴ Συνεργασία στὴν Εὐρώπη), καθὼς καὶ ἀπὸ ΗΠΑ, Γερμανία, Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία καὶ Ἰταλία, ἡ Ἐπισκοπὴ Ράσκας καὶ Πριζρένης ἀναμένει ἡ ἀπόφαση αὐτὴ νὰ ἐφαρμοστεῖ μετὰ ἀπὸ 6 χρόνια ἐμποδίων καὶ πιέσεων στὴ Μονὴ Βισόκι Ντέτσανι, καθὼς καὶ νὰ χρησιμοποιηθεῖ ἡ μοναστηριακὴ γῆ ποὺ εἶναι ἐγγεγραμμένη στὸ κτηματολόγιο.
Ὁ ἐπικριτικὸς πολιτικὸς σχολιασμὸς τῆς ἐτυμηγορίας τοῦ Δικαστηρίου στοχεύουν τὴ Μονὴ Βισόκι Ντέτσανι, τὸν μοναχισμό μας καὶ τὴν πολιτιστικὴ κληρονομιὰ τῆς UNESCO, καὶ δημιουργεῖ πρόσφορο χῶρο γιὰ τὴ βία, ἡ ὁποία εἶχε λάβει μεγάλες διαστάσεις στὸ παρελθόν.
Ὡς ἐκ τούτου, δὲν ὑπάρχει καὶ δὲν μπορεῖ νὰ γίνει διάλογος γιὰ αὐτὸ τὸ θέμα σύμφωνα μὲ ὅλες τὶς ἀρχὲς τῆς λειτουργίας τῆς νόμιμης κοινωνίας καὶ τῆς Δημοκρατίας. Ἡ χρήση αὐτῆς τῆς περίπτωσης μοναστικῆς γῆς γιὰ ἐγχώριους πολιτικοὺς στόχους καὶ γιὰ λαϊκισμὸ εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτη.
Ἡ Ἐπισκοπὴ Ράσκας καὶ Πριζρένης παραμένει ἀνοιχτὴ στὸν διάλογο μὲ τοὺς τοπικοὺς θεσμούς, στὸ πλαίσιο τῶν νομικῶν καὶ ἐκκλησιαστικῶν ἁρμοδιοτήτων της, ὅπως ἔχει δείξει ἐδῶ καὶ χρόνια, ἀλλὰ δὲν μποροῦμε νὰ ἐπιτρέψουμε τὴ χρήση νομικῆς βίας καὶ ἐκβιασμοῦ μὲ τὴν μὴ ἐκτέλεση τελεσίδικων δικαστικῶν ἀποφάσεων ὡς ἕνα μέσο ἄρνησης δικαιωμάτων ποὺ εἶναι ἀπαραβίαστα παντοῦ στὸν δημοκρατικὸ κόσμο.