Η ΚΥΡΙΑΚΗ τῶν Μυροφόρων εἶναι ἀφιερωμένη, ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς ἁγίους καὶ τὶς ἁγίες Μυροφόρους, οἱ ὁποῖοι ἐπιμελήθηκαν γιὰ τὴν θεόσωμη ἀποκαθήλωση καὶ ταφὴ τοῦ Κυρίου μας, καὶ στοὺς Ἑπτὰ Διακόνους τῆς πρώτης Ἐκκλησίας. Σύμφωνα μὲ τὸ Βιβλίο τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων, ἡ νεαρὰ Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων αὔξανε ἁλματωδῶς. Πλῆθος ἀνθρώπων, Ἰουδαίων, ἀλλὰ καὶ Ἑλληνιστῶν, δηλαδὴ Ἰουδαίων, οἱ ὁποῖοι εἶχαν υἱοθετήσει τὴν ἑλληνικὴ γλώσσα καὶ τὸν ἑλληνικὸ τρόπο ζωῆς καὶ πρώην ἐθνικῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχαν προσηλυτισθεῖ στὸν Ἰουδαϊσμό, πίστευαν στὸ κήρυγμα τῶν Ἀποστόλων, βαπτίζονταν καὶ ἐντάσσονταν στὴν Ἐκκλησία. Αὐτὸ τὸ πλῆθος εἶχε ἀνάγκη ὀργανωμένης διακονίας. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ νεαρὰ Ἐκκλησία ἐξέλεξε ἑπτὰ ἄνδρες «πλήρεις Πνεύματος Ἁγίου καὶ σοφίας… Στέφανον, ἄνδρα πλήρη πίστεως καὶ Πνεύματος Ἁγίου, καὶ Φίλιππον καὶ Πρόχορον καὶ Νικάνορα καὶ Τίμωνα καὶ Παρμενᾶν καὶ Νικόλαον προσήλυτον Ἀντιοχέα, οὕς ἔστησαν ἐνώπιον τῶν ἀποστόλων, καὶ προσευξάμενοι ἐπέθηκαν αὐτοῖς τὰς χεῖρας» (Πράξ. 6, 3-7). Ἀλλὰ καὶ ὁ τρόπος τῆς ἐκλογῆς εἶναι σημαντικός. Δὲν τοὺς ὅρισαν οἱ ἀπόστολοι, ἀλλὰ σύστησαν στοὺς πιστοὺς νὰ ἐκλέξουν αὐτοὺς ποὺ θέλουν νὰ τοὺς ὑπηρετοῦν, χωρὶς καμιὰ διάκριση ἀριστοκρατῶν ἢ ἄσημων, πλουσίων ἢ φτωχῶν, ἀνδρῶν ἢ γυναικῶν. Ἰδοὺ ἡ καθολικὴ δημοκρατία τῆς Ἐκκλησίας μας, ἡ ὁποία ἐφαρμόστηκε δύο χιλιάδες χρόνια πρὶν ἐφαρμοστεῖ στὴν πολιτική! Ἡ Ἐκκλησία μας ἔχει σκοπὸ νὰ ἐξαγιάσει καὶ νὰ μεταμορφώσει ὁλόκληρο τὸ βίο μας καὶ ὄχι μόνον τὸν «θρησκευτικό», καθ’ ὅτι δὲν εἶναι θρησκεία, ἀλλὰ «καινὴ κτίσις» (Β΄ Κορ. 5,17), καθολικὴ μεταμόρφωση τοῦ κόσμου καὶ ἀνακαίνιση τῆς ὅλης ζωῆς μας!
Ἡ κοινωνικὴ διακονία τῆς Ἐκκλησίας μας
