Γράφει ὁ κ. Σάββας Ἰακωβίδης
Ποιὸς πρέπει εἶναι ὁ μέγιστος καὶ ἀταλάντευτος στόχος τοῦ Ἑλληνισμοῦ; Ἡ διάσωση καὶ ἀπελευθέρωση τῆς Κύπρου ἀπὸ τὸν Ἀττίλα. Γιατί; Διότι ἂν ἡ Κύπρος τουρκέψει, διὰ τῆς διζωνικῆς ὁμοσπονδίας, ἡ Ἑλλάδα θὰ ἀκρωτηριασθεῖ καὶ θὰ συρρικνωθεῖ, ἐπειδὴ ὁ Τοῦρκος δὲν θὰ περιορίσει τὶς ἁρπακτικὲς ὀρέξεις του μόνο στὴν Ἀν. Μεσόγειο. Θὰ πυκτεύσει ἀδίστακτα καὶ στὸ Αἰγαῖο καὶ στὴ Δυτικὴ Θράκη. Αὐτὴν τὴν ἐθνικὴ ἐπιταγὴ ἡ Ἀθήνα καὶ ἡ Λευκωσία ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ πεισματικὰ νὰ κατανοήσουν. Βολεύονται μὲ ξένες διαβεβαιώσεις ὅτι ἡ Τουρκία θά… ἀλλάξει πολιτική. Καὶ παραμυθιάζονται ἀπὸ τὸν Ἀττίλα μὲ δῆθεν νέο… κλῖμα ὕφεσης στὶς ἑλληνοτουρκικὲς σχέσεις.
Μετὰ τοὺς βιβλικοὺς σεισμοὺς στὴν Τουρκία καὶ τὴ φοβερὴ καταστροφὴ στὰ Τέμπη, ἑκατέρωθεν τοῦ Αἰγαίου ἐκδηλώθηκε ἕνας κοινὸς θρῆνος γιὰ τὰ θύματα ἑλληνοτουρκικῆς ἐγκληματικῆς ἀνεπάρκειας καὶ ἀνευθυνότητας. Ὁ Τοῦρκος Πρόεδρος καὶ ὁ ὙπΕξ ἐξετράπησαν σὲ εὐχαριστίες πρὸς τὴν Ἑλλάδα γιὰ τὴ συμπαράστασή της πρὸς τοὺς σεισμοπαθεῖς. Καὶ ἡ Ἑλλάδα ἀνταπέδωσε τὶς εὐχαριστίες γιὰ τὴν πρόθεση βοήθειας τῆς Τουρκίας μετὰ τὸ τραγικὸ συμβὰν στὰ Τέμπη. Οἱ συνήθεις εὐεπίφοροι σὲ εὐσεβεῖς πόθους στὴν Ἀθήνα καὶ στὴ Λευκωσία ἄρχισαν νὰ ψαλμωδοῦν γιὰ τὴ λεγόμενη «διπλωματία τῶν σεισμῶν».
Σὲ αὐτὸ τὸ πλαίσιο, ὁ Τοῦρκος ὙπΕξ, Τσαβούσογλου, ἀνακοίνωσε στὸν Ἕλληνα ὁμόλογό του, Δένδια, τὴν ὑποστήριξη τῆς Τουρκίας στὴν ὑποψηφιότητα τῆς Ἑλλάδος ὡς μὴ μόνιμου μέλους τοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας (2025-2026). Καὶ ἡ Ἀθήνα ἀνταπέδωσε μὲ ὑποστήριξη τῆς ὑποψηφιότητας τῆς Τουρκίας γιὰ τὴ θέση τοῦ Γενικοῦ Γραμματέα τοῦ Διεθνοῦς Ναυτιλιακοῦ Ὀργανισμοῦ (ΙΜΟ). Τὰ πράγματα πρέπει νὰ λεχθοῦν μὲ τὸ ὄνομά τους, χωρὶς διπλωματικὲς ἢ ἄλλες φιοριτοῦρες: Ἡ μὲν Ἑλλάδα θὰ ἐκλεγεῖ στὸ ΣΑ καὶ χωρὶς τὴν ψῆφο τῆς Τουρκίας. Ἡ δὲ Τουρκία δὲν θὰ ἐκλεγεῖ στὸν ΙΜΟ, ἄρα ἡ ψῆφος τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἄνευ σημασίας. Πάνω σὲ αὐτὰ τὰ γεγονότα, ἄρχισε νὰ κτίζεται πάλι μία ὁλόκληρη παραμυθογραφία γιὰ δῆθεν «νέα ἐποχὴ στὶς ἑλληνοτουρκικὲς σχέσεις». Ἀκόμα καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κύπρου, Ν. Χριστοδουλίδης, δήλωσε ὅτι, βελτίωση τῶν ἑλληνοτουρκικῶν σχέσεων θὰ ἔχει θετικὲς ἐπιπτώσεις καὶ στὸ Κυπριακό.
Φροῦδες ἐλπίδες καὶ ἀνεδαφικὲς προσδοκίες! Ἡ Λευκωσία, ὀρθὰ πράττουσα, ἀνακοίνωσε ὅτι θὰ καταψηφίσει τὴν τουρκικὴ ὑποψηφιότητα, ἐπειδὴ ἡ Τουρκία δὲν συμμορφώνεται μὲ τὸ Πρωτόκολλο τῆς Ἄγκυρας, ποὺ ὑπέγραψε μὲ τὴν ΕΕ, τὸν Δεκέμβριο τοῦ 2005 καὶ ἀρνεῖται νὰ ἀναγνωρίσει τὴν Κυπριακὴ Δημοκρατία, ἡ ὁποία εἶναι κράτος-μέλος τῆς ΕΕ. Προκύπτουν μερικὰ ἐρωτήματα. Ἡ Ἀθήνα δέν… γνώριζε ὅτι ἡ Τουρκία δὲν ἀναγνωρίζει τὴν Κυπριακὴ Δημοκρατία καὶ δὲν ἐφαρμόζει τὸ Πρωτόκολλο τῆς Ἄγκυρας, τὸ ὁποῖο προνοεῖ ἐλεύθερη πρόσβαση κυπριακῶν πλοίων σὲ τουρκικὰ λιμάνια; Γιατί ὑποστηρίζει τὸ αἴτημα τῆς Τουρκίας στὸν ΙΜΟ; Γιατί ἡ Ἑλλάδα δὲν συμπαρατάχθηκε μὲ τὴν ἄρνηση τῆς Λευκωσίας νὰ ὑποστηρίξει τὸν Τοῦρκο ὑποψήφιο στὸν ΙΜΟ;
Ἡ νέα διάσταση στὴ συνεργασία Ἀθήνας-Λευκωσίας ἐνισχύθηκε καὶ ἀπὸ ἕνα ἄλλο, ἐξίσου σοβαρὸ γεγονός: Ὁ Κώστας Ν. Χατζηκωστής, διορατικὸς καὶ ὀξύνους ἀρθρογράφος καὶ ἐκ τῶν ἱδρυτῶν τῆς ἐφημερίδας «Σημερινὴ» καὶ τοῦ ἐκδοτικοῦ Συγκροτήματος ΔΙΑΣ, κυκλοφόρησε πρόσφατα δεύτερη ἔκδοση τοῦ βιβλίου του, μὲ τίτλο: «7 προεδρικὰ πορτραῖτα. Τί συζήτησα μὲ τοὺς 7 Προέδρους τῆς Κύπρου». Σὲ αὐτό, ὁ συγγραφέας ἀναφέρεται ἐκτενῶς σὲ πολύωρες καὶ συχνὲς συζητήσεις του μὲ τὸν τέως Πρόεδρο, Ν. Ἀναστασιάδη. Μεταξὺ ἄλλων σοβαρῶν ἀποκαλύψεων, ὁ Κώστας Ν. Χατζηκωστὴς καταγράφει τί ὁ τέως Πρόεδρος τοῦ εἶπε γιὰ τὸν Ἕλληνα Πρωθυπουργό, Κ. Μητσοτάκη.
Ἡ γνωστὴ ἔγκυρη ἐφημερίδα τῆς Ἀθήνας, «Ἑστία», ἀναδημοσίευσε σὲ θέση κύριας εἴδησης ὅσα ὁ συγγραφέας ἀναφέρει σὲ συνάρτηση πρὸς τὸν Κ. Μητσοτάκη. Ὁ Ν. Ἀναστασιάδης ἐπιχείρησε διάψευση τοῦ Κώστα Ν. Χατζηκωστῆ, ποὺ ἀπάντησε πρὸς τὸν διαψεύδοντα ὅτι κατέγραψε ἐπιμελῶς ὅσα ἀνεπίτρεπτα ὁ τέως Πρόεδρος τοῦ εἶπε γιὰ τὸν Ἕλληνα Πρωθυπουργό. Τὰ δύο αὐτὰ γεγονότα ἀνέσυραν ξανὰ στὴν ἐπιφάνεια τὴν πικρή, θλιβερὴ καὶ πονεμένη ἱστορία τῶν διαχρονικῶν σχέσεων καὶ ρήξεων μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Κύπρου ὅσον ἀφορᾶ τὸ Κυπριακὸ καὶ τὶς παραμέτρους του.
Κάθε φορά ποὺ οἱ ἡγέτες τῆς Ἀθήνας καὶ τῆς Λευκωσίας συναντῶνται, ἀναλίσκονται σὲ πληθωρικὲς διαβεβαιώσεις περὶ τῆς στενῆς καὶ ἀσυννέφιαστης συνεργασίας τους, καρυκευμένης μὲ πλήρη συμπαράσταση καὶ ὑποστήριξη στὸν ἀγώνα τοῦ κυπριακοῦ Ἑλληνισμοῦ γιὰ λύση καὶ ἀπαλλαγή του ἀπὸ τὸν Ἀττίλα. Μακάρι νὰ ἦταν ἔτσι πάντα τὰ πράγματα. Ἀπὸ τὴ δεκαετία τοῦ ’50, ὅταν ἔγινε τὸ Ἑνωτικὸ Δημοψήφισμα καὶ κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ ἀγώνα τῆς ΕΟΚΑ, ἡ Ἀθήνα ὄφειλε νὰ ἀναλάβει τὰ ἡνία τῆς ἐθνικῆς δικαίωσης καὶ ἀποκατάστασης τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Κύπρου, μὲ ἕνα στόχο, ποὺ ἀποτελεῖ τὸν προαιώνιο πόθο μας: Ἕνωση τῆς Κύπρου μὲ τὴν Ἑλλάδα. Οὔτε ἡ καθημαγμένη, τότε, Ἑλλάδα πού, κατὰ τὸν Παπάγο, ἀνέπνεε μὲ ἀμερικανικὸ καὶ βρετανικὸ πνεύμονες, οὔτε ὁ ἐν παντὶ ἄσχετος μὲ τὶς τότε διεθνεῖς ἐξελίξεις Μακάριος, συνειδητοποίησαν τὴν ἐπιβαλλόμενη ἐθνικὴ ἀναγκαιότητα: Νὰ χαραχθεῖ καὶ νὰ ἀκολουθεῖ πιστά, διαχρονικὰ καὶ ἀπαρέγκλιτα ΜΙΑ ΕΘΝΙΚΗ στρατηγικὴ μὲ ΕΝΑ ΣΤΟΧΟ: Ἕνωση μὲ τὴν Ἑλλάδα. Οἱ Τοῦρκοι εἶχαν ξεκαθαρίσει διὰ τῶν ἐκθέσεων Νιχὰτ Ἐρὶμ (Νοέμβριος-Δεκέμβριος 1956) τὸν δικό τους στόχο: Ἐπανάκτηση τῆς νήσου μὲ κάθε μέσο.
Ὅλες αὐτὲς τὶς δεκαετίες, οἱ σχέσεις Ἀθήνας καὶ Λευκωσίας πέρασαν ἀπὸ τσουνάμι καταστροφικῶν ἀντιπαραθέσεων, ἀκραίων φιλοδοξιῶν, ἀσύλληπτων ἐγωισμῶν, ἐγκληματικῶν λαθῶν, ἀχρείων ὑπονομεύσεων, θλιβερῶν ἀντιπαλοτήτων, μὲ ὀλέθρια ὑποτίμηση τοῦ Τούρκου. Μὲ τὸ πραξικόπημα τῆς ξενοκίνητης χούντας ἄνοιξε ἡ πόρτα, γιὰ νὰ εἰσβάλει ἡ Τουρκία. Ἡ Κύπρος σφαγιάστηκε, κατακτήθηκε. Τουρκεύει. Ἰσλαμοποιεῖται. Τὸ Αἰγαῖο ἀπειλεῖται καὶ τὴ Δυτ. Θράκη ἐποφθαλμιᾶ μία ἀδίστακτη Τουρκία. Θὰ νόμιζε κάθε πατριώτης Ἕλληνας ὅτι οἱ ἡγεσίες στὴν Ἑλλάδα καὶ περισσότερο στὴν Κύπρο θὰ ἀνέκρουαν πρύμναν καί, ἀντὶ ἀνεξέλεγκτων καλπασμῶν πρὸς τὸν τουρκοδιζωνικὸ κρημνό, θὰ ἀναπετοῦσαν τὰ λάβαρα τῆς ἀντίστασης καὶ τῆς ἀπελευθέρωσης. Ἀντ’ αὐτῶν ἀναδύεται ξανὰ τὸ ἀπαίσιο τέρας τοῦ πουρκουαδισμοῦ, τῆς ἐξημέρωσης τοῦ τουρκικοῦ θηρίου καὶ τοῦ ὀλέθριου κατευνασμοῦ.
Μετὰ τὴ ρωσικὴ εἰσβολὴ στὴν Οὐκρανία, Ἀθήνα καὶ Λευκωσία ὄφειλαν νὰ ἀξιοποιήσουν ἐξαντλητικὰ τὸ νέο γεωπολιτικὸ περιβάλλον. Ἀλλ’ ὄχι! Καὶ ὁ νέος Πρόεδρος τῆς Κύπρου, ὡς ἄριστος μαθητὴς τοῦ Ἀναστασιάδη, ἐπιμένει νὰ κανοναρχεῖ πεισμόνως τὴν τουρκοδιζωνικὴ ὁμοσπονδία μὲ τὴ συμπαράσταση μίας Ἀθήνας ποὺ ἐπιμένει νὰ θεωρεῖ τὸ Κυπριακὸ ὡς ἐνόχληση στὸν ἑλληνοτουρκικό… ὑμέναιο, καὶ τὴν Κύπρο νὰ κεῖται ἀκόμα μακράν. Γι’ αὐτό, κάθε φορά ποὺ ἀποκαλύπτονται διαφωνίες, ἡ δῆθεν συμπαράσταση ρηγματώνεται καίρια ἐξαιτίας τῆς ἀνυπαρξίας μίας ἀταλάντευτης, διαχρονικῆς καὶ ἀμετάβλητης ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ἀντιμετώπισης τοῦ Τούρκου καὶ ἀπελευθέρωσης τῆς Κύπρου. Ἀντ’ αὐτῶν στήνονται κυπριακὰ καυδιανὰ δίκρανα ὑπὸ τοὺς ἀνατριχιαστικοὺς συριγμοὺς τῆς τουρκοδιζωνικῆς τραγωδίας…
Πηγή: Ἱστοσελὶς
«simerini.sigmalive.com», 2.4.2023