Ὁ ἀποχριστιανισμὸς τῆς Εὐρώπης
Τοῦ Δρ. Φιλολάου Δημητρίου, Διδάκτορος Νομικῆς,
Δικηγόρου παρ’ Ἀρείῳ Πάγῳ / Ι.Β.Α. – Α.Α.Α. – LCIARB
– ΙΣΤ –
ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ
Οἱ περισσότεροι Φινλανδοὶ εἶναι μέλη τῆς Εὐαγγελικῆς Λουθηρανικῆς Ἐκκλησίας τῆς Φινλανδίας (66,6%). Μὲ περίπου 3,7 ἑκατομμύρια μέλη σὲ συνολικὸ πληθυσμὸ 5,5 ἑκατομμυρίων, ἡ Εὐαγγελικὴ Λουθηρανικὴ Ἐκκλησία τῆς Φινλανδίας παραμένει μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες λουθηρανικὲς ἐκκλησίες στὸν κόσμο, ἂν καὶ τὰ μέλη της μειώνονται. Τὸ 2015, ὁ Eroakirkosta.fi, ἕνας ἱστότοπος, ποὺ προσφέρει μία ἠλεκτρονικὴ ὑπηρεσία γιὰ τὴν παραίτηση ἀπὸ τὶς ἐθνικὲς ἐκκλησίες τῆς Φινλανδίας, ἀνέφερε ὅτι μισὸ ἑκατομμύριο ἄνθρωποι εἶχαν παραιτηθεῖ ὡς μέλη τῆς ἐκκλησίας ἀπὸ τότε, ποὺ ἄνοιξε ὁ ἱστότοπος τὸ 2003.
Ὁ ἀριθμὸς τῶν μελῶν της, ποὺ ἐγκατέλειψαν τὴν Ἐκκλησία σημείωσε μία ἰδιαίτερα μεγάλη αὔξηση τὸ Φθινόπωρο τοῦ 2010. Αὐτὸ προκλήθηκε ἀπὸ δηλώσεις σχετικὰ μὲ τὴν ὁμοφυλοφιλία καὶ τοὺς γάμους ὁμοφυλοφίλων – ποὺ θεωροῦνται μισαλλόδοξοι πρὸς τὰ LGBT ἄτομα – ποὺ ἔγιναν ἀπὸ ἕνα συντηρητικὸ ἐπίσκοπο καὶ ἕνα πολιτικό, ποὺ ἐκπροσωπεῖ τὸ Χριστιανο-δημοκρατικὸ Κόμμα σὲ τηλεοπτικὴ συζήτηση γιὰ τὸ θέμα. Ἡ δεύτερη μεγαλύτερη ὁμάδα – καὶ μία μᾶλλον γρήγορα ἀναπτυσσόμενη – τοῦ 29,4% μέχρι τὸ τέλος τοῦ 2020 τοῦ πληθυσμοῦ εἶναι μὴ θρησκευτική. Μία μικρὴ μειοψηφία ἀνήκει στὴ Φινλανδικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία (1,1%) καὶ στὴν Φινλανδικὴ Καθολικὴ 12.434 ἄτομα ἢ 0,2%. (Ἴδε εἰς “Religion in Finlad-Wikipedia”). Συμφώνως πρὸς τὶς ἀνακοινώσεις τοῦ “YLE NEWS 28.1.2020”: Ἡ Λουθηρανικὴ Εὐαγγελικὴ Ἐκκλησία τῆς Φινλανδίας ἔχασε περισσότερα μέλη ἀπὸ ὅσα ἀπέκτησε πέρυσι, σύμφωνα μὲ τὸν ἐρευνητικὸ βραχίονα τοῦ δόγματος. Μία ἔρευνα ἀπὸ τὸ Ἐκκλησιαστικὸ Ἰνστιτοῦτο Ἐρευνῶν διαπίστωσε ὅτι ἡ συμμετοχὴ στὴ θρησκεία μειώθηκε κατὰ 56.000, ἐνῷ 16.000 ἐντάχθηκαν στὶς ἐκκλησίες τὸ 2019. Τὸ 2019 ἡ πλειονότητα τῶν ἀτόμων, ποὺ ἐγκατέλειπαν τὴν ἐκκλησία ἦταν στὴν ἡλικιακὴ ὁμάδα 20-29 ἐτῶν, ἐνῷ οἱ περισσότεροι ποὺ ἐντάχθηκαν ἦταν μεταξὺ 30 καὶ 39 ἐτῶν”. Θὰ τελειώσουμε μὲ τὶς ἀξιωσημείωτες δηλώσεις τοῦ ὡς ἄνω μνημονευθέντος Ἐπισκόπου (Ποχγιόλα), ὁ ὁποῖος εἶπε μεταξὺ ἄλλων ὅτι:
“Ἡ ἀπώλεια τῆς πίστης στὴ Φινλανδία μπορεῖ ἐπίσης νὰ ἀποδοθεῖ σὲ «ἀπώλεια δογματικῆς καὶ πνευματικῆς οὐσίας στὴν καθιερωμένη ἐκκλησία»… Δυστυχῶς δὲν εἶχε τὴ δύναμη νὰ εἶναι πιστὴ στὴ δική της ὁμολογία, καλώντας τὴν κοινωνία νὰ πᾶμε ἐνάντια στὴν πολιτιστικὴ καὶ ἀντιχριστιανικὴ παλίρροια», εἶπε ὁ ἐπίσκοπος στὸ Fox News. Ἀλλὰ ἀκολούθησε περισσότερο τὴ φωνὴ τῶν ἀνθρώπων (vox populus) παρὰ τὸν Θεὸ στὸν ἀποκαλυφθέντα λόγο του (vox Dei). Ἡ ἔλλειψη ξεκάθαρης ὁμολογίας τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ, ἡ ἁμαρτία καὶ ἡ χάρη καὶ τὰ ζητήματα τοῦ φυσικοῦ νόμου, ὅπως ἡ ἱερότητα τῆς ζωῆς καὶ ὁ γάμος ἔχουν κάνει τὴν καθιερωμένη ἐκκλησία ὅλο καὶ πιὸ ἄσχετη καὶ χωρὶς νόημα στὸν δημόσιο χῶρο καὶ τὴν καθημερινὴ ζωὴ μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων. Ἡ πολιτικὴ θρησκεία δὲν βοηθᾶ κανένα ἐνάντια στὴν ἁμαρτία, τὸν διάβολο καὶ τὸν θάνατον”, κατέληξε. Ἔτσι, τελειώνουμε καὶ μὲ τὴν Φινλανδίαν.
Αἱ ἀνατολικαί -πρώην κομμουνιστικαί- χῶραι
Κρίνουμε σκόπιμον νὰ ἐκθέσουμε ὀλίγα εἰδικῶς διὰ τὰ ἀφορῶντα εἰς τὶς ἰδιαίτερες συνέπειες, ποὺ εἶχεν ἡ μετὰ μίσους πολεμικὴ τῶν μαρξιστο-κομμουνιστῶν, κατὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ εἰς τὶς χῶρες τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης, ὅπου ὁ κομμουνισμὸς “ἐκυβέρνησε” πλήρως ὡς ἰδεολογία, κυβέρνησις καὶ ὡς “ἡγέτης” πνευματικὸς καὶ πολιτιστικός. “Ἡ Θρησκεία εἶναι τὸ ὄπιον τοῦ Λαοῦ”. Ἡ ρῆσις αὐτὴ τοῦ Μὰρξ εἶναι τὸ θεμέλιο τῆς ὁλοκληρωμένης ἰδεολογίας τοῦ Μαρξισμοῦ. “Ὅλες οἱ θρησκεῖες, οἱ ἐκκλησίες καὶ κάθε εἴδους θρησκευτικοὶ ὀργανισμοὶ θεωροῦνται πάντοτε ἀπὸ τὸν Μαρξισμὸν σὰν ὄργανα τῆς ἀντιδραστικῆς μπουρζουαζίας γιὰ τὴν καταπίεση καὶ τὴν νάρκωση τῆς ἐργατικῆς τάξης”! Ἐπὶ ἑβδομῆντα καὶ πλέον χρόνια εἰς τὴν Ρωσίαν καὶ περίπου 45 εἰς τὶς σοβιετοκρατούμενες ἀνατολικὲς χῶρες γενεὲς παιδιῶν εἰσέρχονταν εἰς τὴν ζωὴν ἀβάπτιστα, ἐπορεύονταν εἰς τὸ σκοτάδι τοῦ ὑλισμοῦ καὶ τῆς ἀθεΐας, ἀποξενωμένα ἀπὸ τὶς πνευματικὲς ἀξίες τοῦ Χριστιανικοῦ Πολιτισμοῦ. Οἱ χριστιανοί, ὡς ἄλλοι λεπροί, ἐκρατοῦντο μακριὰ ἀπὸ κάθε δημοσίαν ὑπηρεσίαν καὶ κοινωνικὴν ἀναγνώρισιν! Τὰ παιδιὰ καὶ οἱ νέοι τῶν χρόνων ἐκείνων ἔγιναν οἰκογενειάρχαι καὶ παποῦδες εἰς τὸ τέλος τοῦ 20οῦ αἰῶνος… Ἐγαλουχήθηκαν καὶ ἐγαλούχησαν τὰ παιδιά τους μὲ νάματα ἀντι-χριστιανικά! Ὡς ἐναργέστερες καὶ πλέον παραδειγματικὲς περιπτώσεις ἀπο-χριστιανισμοῦ καὶ φανατικῆς ἀντιχριστιανικῆς κατηχήσεως καὶ ἀντιπνευματικῆς κουλτούρας – ἐκτὸς τῆς τότε Ρωσίας- εἶναι ἐκεῖνες τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας (Α) καὶ τῆς Τσεχίας (Β). Ἔτσι, διαβάζουμε εἰς τὸ περιοδικὸν “The Local”):
A) “Εἰς τὴν πρώην Σοβιετο-κρατούμενη Ἀνατολικὴ Γερμανία οἱ ἄνθρωποι οἱ θρησκευόμενοι εἶναι ἤδη μειοψηφία μὲ τὸ 52% τοῦ πληθυσμοῦ νὰ ὁμολογοῦν ὅτι ΔΕΝ πιστεύουν εἰς Θεόν. Μόλις 8% τῶν δημοσκοπηθέντων Ἀνατολικο-Γερμανῶν ἀπήντησαν ὅτι πιστεύουν εἰς τὸν Θεὸν “προσωπικῶς ἐνδιαφερόμενον διὰ κάθε ἄνθρωπον”. Ἐξ ἄλλου, εἰς τὴν σημερινὴν Γερμανίαν: “Ἀπὸ αὐτούς, ποὺ θεωροῦν ἑαυτοὺς ὡς Προτεστάντες, ὁ ἀριθμὸς τῶν τακτικῶς ἐκκλησιαζομένων εἶναι ἀκόμη μικρότερος μὲ ποσοστόν… 4% νὰ παρακολουθοῦν ἐκκλησιαστικὲς ἀκολουθίες ἀκόμη καὶ τὴν Μεγ. Παρασκευήν! (Ἴδε, “The Local:Christianity will be minority in Germany”.
B) Ἡ σύγχρονη Τσεχία εἶναι μία ἀπὸ τὶς πλέον κοσμικὲς χῶρες εἰς τὸν κόσμον. Ὅλες οἱ ἄλλες γειτονικὲς χῶρες ἔχουν γενικῶς μίαν ὑψηλοτέρου ἐπιπέδου θρησκευτικότητα. Αὐτὸ δίνει εἰς τὸν Τσεχικὸν Χριστιανισμὸν ἕνα ἀπρόβλεπτον χαρακτῆρα καὶ καθιστᾶ τοὺς πιστούς του (χριστιανοὺς) περισσότερον ἢ ὀλιγώτερον ἀνεκτὴν μειονότητα! Ἀπὸ δημοσκοπήσεις προέκυψεν ὅτι: “Εἰς τὴν Τσεχίαν οἱ χριστιανοὶ εἶναι μειονότητες καὶ τὰ παιδιὰ τῶν χριστιανικῶν οἰκογενειῶν δὲν εὑρίσκουν τὴν χριστιανικὴν πίστιν ὡς κάτι, διὰ τὸ ὁποῖον νὰ ὑπερηφανεύωνται καὶ μὲ προθυμίαν νὰ τὸ ὁμολογοῦν καὶ τὸ προβάλλουν”. Συχνότερα τὴν θεωροῦν… αἰτίαν ἐξευτελισμοῦ καὶ ἐντροπῆς”! Εἰς τὶς στατιστικὲς οἱ ἐν “πεποιθήσει Ἀ-θεϊσταί” ὑπερβαίνουν τὸ 30% τοῦ πληθυσμοῦ, καθιστάμενοι ἔτσι οἱ πρῶτοι εἰς τὴν Εὐρώπην καὶ ἀμέσως μετὰ τὴν Κίναν καὶ τὴν Ἰαπωνίαν”. (Ἴδε “Czeh Republic and Christianity/CzehKind”).
Ἂν καὶ ὄχι μὲ τὴν ἰδίαν ἔντασιν ἀποχριστιανισμοῦ τῶν τελευταίων δύο χωρῶν, (ποὺ διετέλεσαν ὑπὸ τὴν καταπίεσιν τοῦ μαρξιστικοῦ – κομμουνιστικοῦ καθεστῶτος), τὴν ἀποστροφὴν πρὸς τὴν Χριστιανικὴν Πίστιν (ὡς πλειονότητες) ἔδειξαν καὶ οἱ ἄλλες χῶρες τῆς Εὐρώπης. Ἔτσι ἐξηγεῖται τὸ ὅτι: “Ὅλες οἱ 28 χῶρες τῆς Εὐρώπης, ὅταν ἐψήφισαν τὸν Συνταγματικὸν Χάρτην αὐτῆς τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 2004, διὰ τῶν ἐκλεγέντων Εὐρωβουλευτῶν των, ἀρνήθηκαν (μηδὲ τῶν Ἑλλήνων ἐξαιρουμένων) νὰ συμπεριλάβουν τὸν Χριστιανισμὸν εἰς τοὺς τρεῖς βασικοὺς Πυλῶνες τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Πολιτισμοῦ! Περιέλαβαν μόνον τὴν “Ἀρχαίαν Ἑλληνικὴν Φιλοσοφίαν καὶ τὸ Ρωμαϊκὸν Δίκαιον”.
Εἰς τὸ ἑπόμενον ἄρθρον θὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ τὸν Ἀποχριστιανισμὸν τῆς Σουηδίας.