Γράφει ὁ κ. Γεώργιος Τραμπούλης, θεολόγος
Ὁ πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ἀναφέρεται σέ δημοσίευμα στό ἱστολόγιο Οἰκονομικός Ταχυδρόμος τῆς 6ης Ἰουλίου, ὑπογράμμισε κατά τήν ἀνάγνωση τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς κυβέρνησης στήν Βουλή ὅτι «ἄμεσος στόχος τῆς νέας κυβέρνησης εἶναι ἡ ἀναγνώριση τῶν πτυχίων τῶν ξένων πανεπιστημίων πού βρίσκονται στήν Ἑλλάδα. Πρόσθεσε ἐπίσης ὅτι ἡ κυβέρνηση θά κινηθεῖ ἄμεσα γιά τήν μεταρρύθμιση τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ Συντάγματος, προσθέτοντας ὅτι “πρέπει νά σταματήσει τό κρατικό μονοπώλιο στήν ἀνώτατη ἐκπαίδευση”. Οἱ διακρατικές συμφωνίες τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ Συντάγματος, προσφέρουν» τόνισε ὁ κ. πρωθυπουργός «τήν δυνατότητα νά ὑπάρξει ἀναγνώριση ξένων πανεπιστημίων, πού θά ἤθελαν νά ἐπενδύσουν στήν Ἑλλάδα».
Πρόθεσή μας, βέβαια, δέν εἶναι νά ὑπεραμυνθοῦμε τῆς δημόσιας παιδείας, καρπός τῆς ὁποίας εἶναι ἡ ἐξαθλιωμένη πνευματικά καί ἠθικά σημερινή ἑλληνική κοινωνία, μίας δημόσιας παιδείας ἡ ὁποία εἶναι ὑπό τήν πλήρη καί ἄμεση ἐπόπτευση τῆς ἀριστερᾶς καί τῶν διαφόρων συντεχνιῶν. Αὐτό τό ὁποῖο μᾶς τρομάζει εἶναι ἡ εὐκολία, μέ τήν ὁποία συνδέει ὁ κ. Μητσοτάκης τό ἄρθρο 28 τοῦ Συντάγματος μέ τίς ὅποιες ἀλλαγές ἤ ἐπεμβάσεις πού ἔχει θέσει ὡς στόχο, ὅπως εἶναι οἱ ἀλλαγές στήν παιδεία, στήν βάση ἑνός καταναλωτικοῦ ἀγαθοῦ. Θαυμάζοντας ἔτσι γιά ἄλλη μία φορά τίς «περγαμηνές τῆς ἐθελοδουλείας, τῆς εὐρωδουλείας, τῆς φραγκοδουλείας καί πάσης δουλείας πού ἐπιδεικνύουν οἱ “σοβαροί” πολιτικοί τῆς Ἑλλάδος τοῦ σήμερα».
Τό Ἄρθρον 28 καί ἡ κατάχρησίς του
Νά ὑπενθυμίσουμε τήν ἀδιανόητη δήλωση πού εἶχε κάνει ὁ κ. Μητσοτάκη, ὅταν ἦταν κοινοβουλευτικός ἐκπρόσωπος τῆς Νέας Δημοκρατίας, μέ ἀναφορά πάλι στό ἄρθρο 28 καί μέ ἀφορμή τῶν συζητήσεων πού γίνονταν στήν Βουλή γιά τά μνημόνια. Εἶχε δηλώσει πρός τόν τότε πρωθυπουργό Ἀλέξη Τσίπρα, μέ πολύ κυνικότητα ὅτι τό ἄρθρο 28 τοῦ Συντάγματος ἐπιτρέπει τήν παραχώρηση τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας, ἐφ’ ὅσον αὐτό ἐπιβάλλει τό ἐθνικό συμφέρον. Σύμφωνα μέ αὐτή τήν ἀναφορά του, σημειώνει σέ ἄρθρο του ὁ «Ἀγώνας τῆς Κρήτης» στίς 9/2/2015, ὁ κ. Μητσοτάκης ὑπεραμύνθηκε τῶν Συμβάσεων πού εἶχαν ὑπογράψει οἱ προηγούμενες κυβερνήσεις, διότι ἦταν, κατά τόν κ. Μητσοτάκη, μέσα στά Συνταγματικά ὅρια καί ὅτι ὁ ἔλεγχος πού ἀσκοῦν καί θά ἀσκοῦν στό μέλλον οἱ δανειστές πάνω στήν δημοκρατική λειτουργία τῆς χώρας εἶναι νόμιμος καί συνταγματικά κατοχυρωμένος!
Πιό συγκεκριμένα εἶχε πεῖ «Θέλω νά σᾶς θυμίσω ὅτι ὑπάρχει καί τό ἄρθρο 28 τοῦ Συντάγματος, τό ὁποῖο δίνει κάθε δυνατότητα ὑπό προϋποθέσεις νά ἐκχωροῦμε ἐθνική κυριαρχία σέ ὑπερεθνικούς θεσμούς. Μή σᾶς διαφεύγει αὐτή ἡ μικρή λεπτομέρεια». Αὐτόν τόν πρωθυπουργό ἐξέλεξε ὁ ἑλληνικός λαός νά τόν κυβερνήση στίς δύσκολες στιγμές πού ἔρχονται. Νά μή μᾶς διαφεύγη ἡ μικρή λεπτομέρεια ὅτι αὔριο κάποιος ἄλλος ὑπερεθνικός θεσμός μπορεῖ νά μᾶς ἐπιβάλλη, γιά τό καλό τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, πχ. τήν συνεκμετάλλευση στό Αἰγαῖο μέ τήν Τουρκία τῶν πηγῶν πετρελαίου καί φυσικοῦ ἀερίου ἤ τόν περιορισμό ὡς πρός τήν ἄσκηση τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας, ἐφ’ ὅσον αὐτό δῆθεν ὑπαγορεύεται ἀπό κάποιο ἐθνικό συμφέρον.
Νά σημειώσουμε ὅτι τό ἄρθρο 28 τοῦ Συντάγματος (κανόνες τοῦ διεθνοῦς δικαίου καί διεθνεῖς ὀργανισμοί) ἀναφέρει ὅτι:
1.Οἱ γενικοί παραδεγμένοι κανόνες τοῦ διεθνοῦς δικαίου, καθώς καί οἱ διεθνεῖς συμβάσεις, ἀπό τήν ἐπικύρωσή τους μέ νόμο καί τήν θέση τους σέ ἰσχύ, σύμφωνα μέ τούς ὅρους καθεμιᾶς, ἀποτελοῦν ἀναπόσπαστο μέρος τοῦ ἐσωτερικοῦ ἑλληνικοῦ δικαίου καί ὑπερισχύουν ἀπό κάθε ἄλλη ἀντίθετη διάταξη νόμου. Ἡ ἐφαρμογή τῶν κανόνων τοῦ διεθνοῦς δικαίου καί τῶν διεθνῶν συμβάσεων στούς ἀλλοδαπούς τελεῖ πάντοτε ὑπό τόν ὅρο τῆς ἀμοιβαιότητας.
2. Γιά νά ἐξυπηρετηθεῖ σπουδαῖο ἐθνικό συμφέρον καί νά προαχθεῖ ἡ συνεργασία μέ ἄλλα κράτη, μπορεῖ νά ἀναγνωρισθοῦν, μέ συνθήκη ἤ συμφωνία, σέ ὄργανα διεθνῶν ὀργανισμῶν ἁρμοδιότητες πού προβλέπονται ἀπό τό Σύνταγμα. Γιά τήν ψήφιση νόμου πού κυρώνει αὐτήν τήν συνθήκη ἤ συμφωνία ἀπαιτεῖται πλειοψηφία τῶν τριῶν πέμπτων τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν.
3. Ἡ Ἑλλάδα προβαίνει ἐλεύθερα, μέ νόμο πού ψηφίζεται ἀπό τήν ἀπόλυτη πλειοψηφία τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν, σέ περιορισμούς ὡς πρός τήν ἄσκηση τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας της, ἐφόσον αὐτό ὑπαγορεύεται ἀπό σπουδαῖο ἐθνικό συμφέρον, δέν θίγει τά δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου καί τίς βάσεις τοῦ δημοκρατικοῦ πολιτεύματος καί γίνεται μέ βάση τίς ἀρχές τῆς ἰσότητας καί μέ τόν ὅρο τῆς ἀμοιβαιότητας.
Τό μεγαλομανές ὅραμα τῆς εὐρωπαϊκῆς ὁλοκληρώσεως
Τό ἱστολόγιο «ΑΒΕΡΩΦ Διαδικτυακό Θωρηκτό», ἀναφερόμενο στό ἄρθρο 28, κάνει τίς ἑξῆς παρατηρήσεις ἀναφορικά μέ τό ἄρθρο:
«1) “…καί ὑπερισχύουν ἀπό κάθε ἄλλη ἀντίθετη διάταξη νόμου.” Ἡ Δημοκρατία καί ἡ Λαϊκή κυριαρχία δέν εἶναι κάποια διάταξη ἤ νόμος, ἤ κανονισμός πού ὀφείλει νά προσαρμοσθεῖ/ὑπακούσει στούς διεθνεῖς θεσμούς (ἔστω καί ὑπό τόν ὅρο τῆς ἀμοιβαιότητας), ἡ Δημοκρατία καί ἡ Λαϊκή Κυριαρχία ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.
2) “Γιά νά ἐξυπηρετηθεῖ σπουδαῖο ἐθνικό συμφέρον.. ” Τό ‘ἐθνικό συμφέρον’ ΔΕΝ ἐξυπηρετεῖται ἀπό τήν στιγμή πού ὁ λαός δέν ἐνημερώνεται ποτέ γιά τίς εὐρύτερες παράμετρους/παρασκήνιο πού καθοδηγοῦν τίς ἀποφάσεις τῶν ἐντολοδόχων πολιτικῶν. Ἡ φράση ‘ἐθνικό συμφέρον’ εἶναι μία κενή φράση πού ἑρμηνεύεται ἀποκλειστικά καί κατά τό δοκοῦν ἀπό τούς πολιτικάντηδες καί συνήθως τήν ἐπικαλοῦνται σέ ‘περιβάλλον’ τρομοκρατίας. Ἡ φράση ‘ἐθνικό συμφέρον’ ἔχει καταλήξει νά εἶναι μία λευκή κόλλα χαρτί μέ τήν ὑπογραφή τοῦ λαοῦ ἀπό κάτω, τήν ὁποία χρησιμοποιοῦν οἱ πολιτικάντηδες ὅποτε τούς συμφέρει, γιά νά διαπράξουν ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ.
3) “Γιά τήν ψήφιση νόμου πού κυρώνει αὐτή τή συνθήκη ἤ συμφωνία ἀπαιτεῖται πλειοψηφία τῶν τριῶν πέμπτων τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν.», «..μέ νόμο πού ψηφίζεται ἀπό τήν ἀπόλυτη πλειοψηφία τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν,..”. Ὄχι μόνο δέν ἔχει τηρηθεῖ ἡ ἀπαραίτητη πλειοψηφία, ἀλλά ἡ ‘ἐγκατάσταση’ τῶν διεθνῶν θεσμῶν στήν Ἑλληνική πραγματικότητα ἔχει γίνει μέ πολλαπλά προεδρικά διατάγματα, πετάγοντας ἔξω μία καί καλή τόν θεσμό τῆς Βουλῆς.
4) “..δέν θίγει τά δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου καί τίς βάσεις τοῦ δημοκρατικοῦ πολιτεύματος καί γίνεται μέ βάση τίς ἀρχές τῆς ἰσότητας καί μέ τόν ὅρο τῆς ἀμοιβαιότητας..”
Ἐδῶ τί νά πεῖ κανείς!! ‘Ἀνθρώπινα δικαιώματα’, ‘Ἰσότητα’, ‘Ἀμοιβαιότητα’. Τρεῖς προϋποθέσεις πού ἀκόμα καί σέ αὐτό τό ἄρθρο ‘δούρειο ἵππο’, δέν ἔχουν τηρηθεῖ οὔτε στό ἐλάχιστο. Ἡ ἑρμηνεία παραμένει προνόμιο τῆς ὀλιγαρχίας τῶν βουλευτῶν καί περιφέρεται μέ ἀσυδοσία ἀπό τά στόματά τους, προσβάλλοντας καί ἐξυβρίζοντας τήν νοημοσύνη μας καί τήν ἀξιοπρέπειά μας.
Περαιτέρω συμπεράσματα:
– Ἐντός τοῦ ἄρθρου 28 ὑπάρχουν κάποιες ἔννοιες πού δέν τηροῦνται, ἄλλες πού ἀντιμάχονται ἡ μία τήν ἄλλη καί ἄλλες πού ἑρμηνεύονται κατά τό δοκοῦν.
– Οἱ ἀντιφάσεις καί οἱ γενικολογίες/ἀοριστίες τοῦ ἄρθρου 28 ἕνα πρᾶγμα ὑποδηλώνουν, ὅτι φτιάχθηκε ὡς ‘γέφυρα’ γιά μία μελλοντική κατάσταση. Τήν εὐρωπαϊκή ὁλοκλήρωση.
– Ἡ ἐπιτυχία τῆς εὐρωπαϊκῆς ὁλοκλήρωσης βασίζεται σέ μεγάλο βαθμό στήν ἄγνοια τοῦ λαοῦ.
– Ἡ λαϊκή κυριαρχία βρίσκεται σέ σύγκρουση (ἐν ἀγνοίᾳ της) μέ τήν ἰδέα μίας εὐρωπαϊκῆς ὁλοκλήρωσης στό μυαλό κάποιων. Αὐτή ἡ δική τους ἰδέα, ἔρχεται μέ φασιστικό καί μυστικό τρόπο νά προκαλέσει συστηματική δολιοφθορά στήν λαϊκή κυριαρχία.
– Ἡ παραβίαση τοῦ πνεύματος τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντά-γματος εἶναι βασική προϋπόθεση γιά τήν εὐρωπαϊκή ὁλοκλήρωση.
– Τό ἐρώτημα πού τίθεται εἶναι πόσο νόμιμη καί κυρίως ἐπικυρωμένη ἀπό τόν λαό θά εἶναι αὐτή ἡ μελλοντική κατάσταση τῆς εὐρωπαϊκῆς ὁλοκλήρωσης, ἄν καταφέρουν καί τήν ἐπιβάλλουν, τήν στιγμή πού ἡ ἀπαρχή της γίνεται ἀπόντος τοῦ λαοῦ καί μέ τήν κατάφορη παραβίαση τῶν ἀνθρωπίνων ἀλλά καί τῶν πολιτικῶν του δικαιωμάτων.
– Τό συμπέρασμα πού μπορεῖ νά βγάλει κάποιος εἶναι ὅτι τό μεγαλομανές ὅραμα τῆς εὐρωπαϊκῆς ὁλοκλήρωσης δέν μπορεῖ νά σταθεῖ, διότι δέν εἶναι κατοχυρωμένο/ἐπικυρωμένο ἀπό τόν λαό, δέν βασίζεται στήν πραγματική βούληση τοῦ λαοῦ/τῶν λαῶν. Δέν βασίζεται στήν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, πάσχει ἀπό ἔλλειψη πραγματικῶν ἀνθρωπολογικῶν θεμελίων. Τό ἄρθρο 28 εἶναι ἕνα καλό παράδειγμα καί δείχνει πόσο καταδικασμένο εἶναι αὐτό τό ὅραμα, διότι γίνεται ὕπουλα καί ἀπό τήν ‘πίσω πόρτα’, μέ ‘συμπληρωματικές δηλώσεις’ στίς Ἀναθεωρήσεις τοῦ Συντάγματος σάν νά εἶναι μία κούκλα στή βιτρίνα ἑνός μαγαζιοῦ πού τῆς ἀλλάζουμε τά ροῦχα ὅποτε καί ὅπως μᾶς βολεύει, γιά νά πουλήσουμε τήν πραμάτειά μας».
Ἡ Πατρίς θά ἐκχωρήση κυριαρχικά δικαιώματα;
Εἶναι γεγονός ὅτι ἡ ὁλοκλήρωση τῆς παγκοσμιοποίησης εἶναι αὐτή πού ἀμφισβητεῖ τήν ἔννοια τοῦ ἀστικοῦ κράτους καί τῆς λαϊκῆς βούλησης, μίας βούλησης πού ἀποτελεῖ τό βασικό κριτήριο στίς ἀποφάσεις τοῦ πολιτικοῦ συστήματος. Οἱ κρίσιμες πολιτικές ἀποφάσεις λαμβάνονται πιά ἀπό μία πολιτικο-οἰκονομική ἐλίτ, ἡ ὁποία δίνει ἀναφορά στήν Δύση, ἐρήμην τίς περισσότερες φορές τῶν λαϊκῶν καί ἐθνικῶν συμφερόντων. Σέ αὐτά τά πλαίσια ἡ ἐκχώρηση μέρους τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας μέσῳ τῆς μεταβίβασης ἁρμοδιοτήτων ἐθνικῶν ὀργάνων σέ ὄργανα τῆς ΕΕ, ἀναμφίβολα ἐνισχύει τήν ἐξασθένηση τοῦ ἐθνικοῦ κράτους.
Ὅλα δείχνουν ὅτι τό ἑπόμενο διάστημα θά ὑπάρξη ἐντονότατη πίεση, ὥστε οἱ δύο πλευρές Ἑλλάδα καί Τουρκία, νά εἶναι ἕτοιμες, μετά τήν συνάντηση Ἐρντογάν – Μητσοτάκη στό Βίλνιους, στό πλαίσιο τοῦ ΝΑΤΟ, νά ἀνακοινώσουν τήν δρομολόγηση συγκεκριμένης διαδικασίας διαλόγου πρός ἐπίλυση τῶν ἑλληνοτουρκικῶν διαφορῶν, σύμφωνα πάντα πρός τό συμφέρον τῶν δυτικῶν πατρόνων μας. Ὅμως ἕνας ἑλληνοτουρκικός διάλογος, πού θά ὁδηγήση σέ συμφωνία, ὅπως σχεδιάζουν ΗΠΑ, ΝΑΤΟ καί Γερμανία, εἶναι ἐφικτός, ἐφόσον, ἡ Ἑλλάδα ὑποχωρήσει στίς τουρκικές ἀξιώσεις καί ἐκχωρήσει κυριαρχικά δικαιώματά της στήν Τουρκία.
Δέν πρέπει νά μᾶς διαφεύγη ὅτι οἱ ΗΠΑ καί τό ΝΑΤΟ δέν ἔχουν ἐμπιστοσύνη, παρά τήν ὑποτελῆ στάση τῶν ἑλληνικῶν κυβερνήσεων στήν Δύση, στούς Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι ὡς Ὀρθόδοξοι διατηροῦν καί θέλουν νά διατηροῦν δεσμούς μέ τήν Ὀρθόδοξη Ρωσία. Γιά αὐτό θέλουν νά ἀποδυναμώσουν τήν Ἑλλάδα καί νά ἔχουν τόν ἀπόλυτο ἔλεγχο τῆς περιοχῆς, μέσῳ τῶν διαφόρων δορυφόρων τους, τούς Σκοπιανούς, τούς Ἀλβανούς καί τῆς Τουρκίας.
Μέσα σέ αὐτά τά πλαισια εἶναι πολύ πιθανόν νά ἐπαναλάβη ὁ κ. Μητσοτάκης ὅτι «Θέλω νά σᾶς θυμίσω ὅτι ὑπάρχει καί τό ἄρθρο 28 τοῦ Συντάγματος, τό ὁποῖο δίνει κάθε δυνατότητα ὑπό προϋποθέσεις νά ἐκχωροῦμε ἐθνική κυριαρχία σέ ὑπερεθνικούς θεσμούς. Μή σᾶς διαφεύγει αὐτή ἡ μικρή λεπτομέρεια». Ἐπιβεβαιώνοντας ὅτι «Ἡ φράση ‘ἐθνικό συμφέρον’ ἔχει καταλήξει νά εἶναι μία λευκή κόλλα χαρτί μέ τήν ὑπογραφή τοῦ λαοῦ ἀπό κάτω, τήν ὁποία χρησιμοποιοῦν οἱ πολιτικάντηδες (καί στήν προκειμένη περίπτωση ὁ κ. Μητσοτάκης), ὅποτε τούς συμφέρει, γιά νά διαπράξουν ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ». Μέ τήν διαφορά ὅμως ὅτι αὐτός ὁ λαός αὐτήν τήν φορά ἔχει νομιμοποιήση μέ τήν ψῆφο του καί μάλιστα δύο φορές σέ διάστημα ἑνός μήνα, τήν «ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ», ἐκτός ἐάν βέβαια μετανοήση!