Ἐξαιρετικὸν τὸ εὐχετικὸν λογύδριον τοῦ πρ. Χαλκηδόνος Ἀθανασίου. Ἀποκαλύπτει πολλὰ διὰ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἀντιλαμβάνεται ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος τὴν ἀποστολήν του… Παραθέτομεν ἀπόσπασμα:
«Πολλὰ τὰ ταξίδιά Σου. Ἐλέχθη, ὅτι ἅμα τῇ ἐκλογῇ Σου ἐψιθύρισας! Καὶ τί θὰ γίνουν τώρα τὰ ταξίδια μου!
Καὶ ὁ Κύριος σὲ κατέστησεν ἐπὶ τριακονταετίαν ὅλην – καὶ τοῦτο οὐχὶ σύνηθες – «ἱπτάμενον Πήγασον», συναγωνιζόμενον τὰ τοῦ Πάπα Ἰωάννη Παύλου Β’, ἔστω καὶ «ἐν ἑτέρᾳ μορφῇ».
Πολλαὶ ὡσαύτως αἱ ἀπονεμηθεῖσαι εἰς τὸ σεπτὸν πρόσωπόν Σου διακρίσεις, τὰς ὁποίας ἴσως θὰ «ἐζήλευεν ἀκάκως» καὶ ὁ ἀείμνηστος Κίτρους Βαρνάβας Τζωρτζάτος.
Εἶσαι ἀεικίνητος, Πανταχοῦ Παρών, ἀκούραστος ὡς Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, ἀλλὰ καὶ εὐκίνητος λίαν καὶ ἀμφιπλεύρως (τύπου Haci yatmaz) ταχύτατος, ἔχων μικροὺς λίαν πόδας. Οὐδεὶς ὅμως ἠδύνατο νὰ προηγηθεῖ Σου, ὅπως τὰ πάντα σήμερον ρέουν ὁρμητικῶς.
Καὶ πράττεις πάντα ταῦτα, μὲ σφρῖγος καὶ δύναμιν μετὰ χαρᾶς, οὕτως ὥστε, γνώστης τὶς τῆς Ἀγγελολογίας, δικαίως νὰ διερωτᾶται:
Πῶς εὑρίσκει ὁ Παναγιώτατος τὴν ἰσχύν, τὴν γλυκεῖαν σφριγηλότητα διὰ πάντα ταῦτα; Πῶς ἠμπορεῖ νὰ ἀγωνίζεται ὁ Κυναίγειρος εἰσέτι διὰ τὰ «Προνόμια καὶ Δικαιώματα τοῦ Θρόνου» καὶ δὴ εἰς τὴν ὥριμον ἀλλὰ καὶ σοφὴν ἡλικίαν ταύτην;».