Ἐκυκλοφορήθη μία «Διακήρυξη κατὰ τῆς διδασκαλίας περὶ «ρωσικοῦ κόσμου»» ἀπὸ τοὺς Καθηγητάς κ. Ἀρ. Παπανικολάου καὶ κ. Γ. Δημακόπουλον τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Fordham τῶν ΗΠΑ, «ἀνοικτοὺς» εἰς τὰ ζητήματα τῆς ὁμοφυλοφιλίας. Τὴν «διακήρυξη» αὐτὴ προωθοῦν διάφοροι φορεῖς μεταξὺ ἄλλων καὶ ἡ Ἱ. Μ. Δημητριάδος. Εἰς αὐτὴν ἀναφέρονται καὶ τὰ ἑξῆς:
«…Σύμφωνα μὲ τὴ διδασκαλία αὐτή, ἀπέναντι στὸν «ρωσικὸ κόσμο» στέκεται ἡ διεφθαρμένη Δύση, μὲ ἐπικεφαλῆς τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες καὶ τὰ δυτικοευρωπαϊκὰ ἔθνη, ἡ ὁποία Δύση ἔχει συνθηκολογήσει μὲ τὸν «φιλελευθερισμό», τὴν «παγκοσμιοποίηση», τὴ «χριστιανοφοβία», τὰ «δικαιώματα τῶν ὁμοφυλοφίλων» ποὺ προωθοῦνται στὶς παρελάσεις τῶν ὁμοφυλοφίλων καὶ τὴ «στρατευμένη ἐκκοσμίκευση». Ἀπέναντι στὴ Δύση καὶ ὅλους ἐκείνους τοὺς Ὀρθοδόξους ποὺ ἔχουν ἐκπέσει σὲ σχίσμα καὶ πλάνη (ὅπως ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος καὶ ἄλλες τοπικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες ποὺ τὸν ὑποστηρίζουν) στέκεται τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας, μαζὶ μὲ τὸν Βλαντίμιρ Πούτιν, ὡς οἱ πραγματικοὶ ὑπερασπιστὲς τῆς ὀρθόδοξης διδασκαλίας, τὴν ὁποία ἀντιλαμβάνονται μὲ ὅρους παραδοσιακῆς ἠθικῆς, αὐστηρῆς καὶ ἄκαμπτης κατανόησης τῆς παράδοσης καὶ σεβασμοῦ στὴν Ἁγία Ρωσία… Καταδικάζουμε ὡς μὴ ὀρθόδοξη καὶ ἀπορρίπτουμε κάθε διδασκαλία ποὺ δαιμονοποιεῖ ἢ ἐνθαρρύνει τὴ δαιμονοποίηση ἐκείνων ποὺ ἕνα κράτος ἢ μία κοινωνία θεωρεῖ «ἄλλους», συμπεριλαμβανομένων τῶν ξένων, τῶν πολιτικῶν καὶ θρησκευτικῶν διαφωνούντων, ὅπως καὶ ἄλλων κοινωνικῶν μειονοτήτων ποὺ ἔχουν στιγματιστεῖ. Ἀπορρίπτουμε κάθε μανιχαϊστικὴ καὶ γνωστικὴ διαίρεση ποὺ θὰ ἐξύψωνε ἕνα ἱερὸ ὀρθόδοξο ἀνατολικὸ πολιτισμὸ καὶ τοὺς ὀρθόδοξους λαούς του, πάνω ἀπὸ μία ταπεινωμένη καὶ ἀνήθικη “Δύση”…».
Ἀπάντησιν σχετικῶς μὲ αὐτὰ ἔδωσεν ὁ πρωθιερεύς Ἀνδρέας Νόβικοφ, τὴν ὁποίαν ἐδημοσίευσεν εἰς τὸν ἱστότοπον «Sedmitza.ru» (ἑλληνικὴ μετάφρασις εἰς «romfea.gr» τῆς 28ης Μαρτίου), ὅπου μεταξὺ ἄλλων ἀναφέρει:
«…ἡ ἐπιλογὴ αὐτῶν τῶν ἀξιῶν σὲ γενικὴ ἀνάλυση, ἔστω καὶ ὄχι πλήρως, ἀπαριθμεῖται στὴν ὑπὸ ἐξέταση διακήρυξη, γιὰ νὰ ποῦμε τὴν ἀλήθεια, μὲ τρόπο παραμορφωμένο: ὁ φιλελευθερισμὸς (μόνον ἠθικός), ἡ παγκοσμιοποίηση (ἀλλὰ στὴ βάση τῆς ἀπόρριψης τῶν χριστιανικῶν ἀξιῶν), οἱ παρελάσεις τῶν ὁμοφυλοφίλων (ὡς σύμβολο «ὑπερηφάνειας» γιὰ τὴν θανάσιμη ἁμαρτία καὶ τὴν προπαγάνδα της), ἡ ὁμοφυλοφιλία (μάλιστα, ὄχι ἁπλῶς τὰ «δικαιώματα τῶν ὁμοφυλοφίλων», ἀλλὰ ἡ μετατροπὴ τῆς ἁμαρτίας σὲ κανόνα καὶ ἐὰν θέλετε, ἡ δικτατορία τῆς ἁμαρτίας στὸν κοινωνικὸ καὶ δικαιϊκὸ χῶρο), ἡ χριστιανοφοβία, ἡ στρατευμένη ἐκκοσμίκευση… Τοῦτο φοβίζει ὅσους ὑπέγραψαν τὴ διακήρυξη τοῦ Φόρνταμ. Ἡ ἀντίσταση στὰ ὡς ἄνω κακὰ παρουσιάζεται ὡς ἐνοχὴ τῆς Ρωσικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας… στὰ παρατεθέντα λόγια τῆς διακηρύξεως ἐμπεριέχεται ἡ ἔκκληση νὰ ἐξαναγκασθεῖ σὲ φίμωση ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος σαφῶς καὶ αὐστηρῶς καυτηριάζει τὸν τρόπο σκέψεως καὶ τοῦ ζῆν τῶν «στιγματισμένων κοινωνικῶν μειονοτήτων», δηλαδὴ ἐκείνων τῶν κοινοτήτων, οἱ ὁποῖες πρεσβεύουν ὡς κανόνα τους τὶς παρὰ φύσιν ἁμαρτίες καὶ τὴ στρέβλωση τῆς θεόκτιστης φύσεως τοῦ ἀνθρώπου…».
Ὁ «Ο.Τ.» διέδραμε τὰς ὑπογραφάς τοῦ κειμένου καὶ μεταξὺ αὐτῶν διέκρινε τοὺς ἑξῆς:
«Θεόφιλος Ἀμπατζίδης, Νικόλαος Ἀσπρούλης, π. Ἰωάννης Χρυσαυγῆς, Παντελὴς Καλαϊτζίδης, Χρῆστος Καρακόλης, Βασίλειος Μακρίδης, Δημήτριος Μόσχος, Κατερίνα Τσαλαμπούνη, Δημήτριος Κεραμίδας, Ἀθανάσιος Παπαθανασίου, Σταῦρος Γιαγκάζογλου, Ἰωάννης Πατεράκης, Χρυσοβαλάντης Κυριακοῦ, Χρυσόστομος Κουτλουμουσιανός, π. Βασίλειος Ἀργυριάδης, π. Δημήτριος Μαρούλης, Κωνσταντῖνος Κορναράκης, π. Θεμιστοκλῆς Μουρτζανός, Παναγιώτης Ὑφαντῆς, Κωνσταντῖνος Ἀγόρας, π. Ρωμανὸς Ἀναστασιάδης, Παναγιώτης Ἀνδριόπουλος, Μανώλης Βαρβούνης, Στυλιανὸς Τσομπανίδης, Γεώργιος Γκαβαρδίνας, Σεβ. Μεσσηνίας Χρυσόστομος, Θεοφ. Προικοννήσου Ἰωσήφ, Σεβ. Δημητριάδος Ἰγνάτιος».
Καλοῦμε τοὺς Σεβασμιωτάτους, κληρικούς, Καθηγητάς κ.ἄ. νὰ ἀνακαλέσουν τὰς ὑπογραφάς των, εἰδάλλως σημαίνει ὅτι ὑποστηρίζουν τὴν ὁμοφυλοφιλίαν, ἡ ὁποία ἀντίκειται ρητῶς εἰς τὸ Ἱ. Εὐαγγέλιον καὶ τὴν Ἱ. Παράδοσιν, καὶ ἑπομένως θὰ πρέπη νὰ κληθοῦν ἀπὸ τὴν Ἱ. Σύνοδον πρὸς ἀπολογίαν.