Το παρακάτω βίντεο από σχολείο της Δασμακού στη Συρία δείχνει έναν διευθυντή να καθοδηγεί παιδιά σε ένα ισλαμιστικό σύνθημα που βασίζεται στην εναλλαγή φωνής και απόκρισης: «Ο Αλλάχ είναι ο στόχος μας, ο Προφήτης είναι το πρότυπό μας, το Κοράνι είναι το σύνταγμά μας, η τζιχάντ είναι ο δρόμος μας και ο θάνατος στον δρόμο του Αλλάχ είναι η ύψιστη επιδίωξή μας».
Δεν πρόκειται απλώς για την αντικατάσταση των συνθημάτων του κόμματος Μπάαθ με θρησκευτική ορολογία. Το γεγονός αυτό σηματοδοτεί την κανονικοποίηση μιας ιδεολογίας που παρουσιάζεται ως υπερβαίνουσα τα εθνικά σύνορα: τα ιερά κείμενα αντικαθιστούν το πολιτικό σύνταγμα, η τζιχάντ καθίσταται «ο δρόμος» και ο θάνατος στον δρόμο του Θεού αναδεικνύεται σε ύψιστη επιδίωξη.
Αυτό θα έπρεπε να προκαλεί ανησυχία πολύ πέρα από τα σύνορα της Συρίας. Τα παιδιά που ανατρέφονται μέσα σε ένα τέτοιο ιδεολογικό πλαίσιο δεν παραμένουν παιδιά για πάντα, ενώ τα διακρατικά ισλαμιστικά κινήματα, εξ ορισμού, δεν περιορίζονται στα σύνορα της Συρίας.
Αυτό που καθιστά την τρέχουσα συγκυρία ιδιαίτερα κρίσιμη είναι το γεγονός ότι εξελίσσεται τη στιγμή που ο Ahmad al-Sharaa δέχεται περιορισμένη διεθνή πίεση για αυτού του είδους τα ιδεολογικά μηνύματα, έχοντας παράλληλα κερδίσει σημαντική διεθνή αναγνώριση και νομιμοποίηση. Ο κίνδυνος έγκειται στο ενδεχόμενο ο κόσμος να εκλάβει εσφαλμένα μια αλλαγή στην πολιτική εικόνα ως αλλαγή της ιδεολογίας που καλλιεργείται στο υπόβαθρό της.
A video from a Syrian school shows a principal leading children in an Islamist call-and-response chant: “Allah is our goal, the Messenger is our role model, the Qur’an is our constitution, jihad is our way, and death in the path of Allah is our highest aspiration.” This is not simply the replacement of Ba’athist slogans with religious vocabulary. It signals the normalization of an ideology that presents itself as transcending national borders: scripture replaces a civic constitution, jihad becomes “the way,” and death in the path of God is elevated as the highest aspiration. That should concern people far beyond Syria. Children raised within such an ideological framework do not remain children forever, and transnational Islamist movements are, by definition, not confined by Syria’s borders. What makes this moment particularly consequential is that it is unfolding while Ahmad al-Sharaa faces limited international pressure over this kind of ideological messaging and has gained substantial international recognition and legitimacy. The danger is that the world may mistake a change in political presentation for a change in the ideology being cultivated underneath it.
— Greco-Levantines World Wide (@GrecoLevantines) October 6, 2026