Ο ΠΑΠΙΣΜΟΣ οὐδέποτε ἀπέβαλε τὶς κοσμοκρατορικές του βλέψεις, σύμφωνα μὲ τὸ «δόγμα»: «Ὁ Πάπας εἶναι ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ Θεοῦ στὴ γῆ καὶ ὡς ἐκ τούτου ὅλες οἱ ἐξουσίες πηγάζουν ἀπὸ αὐτόν»! Γι’ αὐτὸ θέλει καὶ ἐπιδιώκει νὰ θέσει ὑπὸ τὴν ἐξουσία του ὅλον τὸν κατακερματισμένο χριστιανικὸ κόσμο, χωρὶς νὰ ἀπαιτεῖται «δογματικὴ συμφωνία» μὲ τὴν παπικὴ «ἐκκλησία»! Αὐτὸ φάνηκε πρὶν λίγες ἡμέρες, κατὰ τὴν συνάντηση τοῦ «Πάπα» Λέοντα μὲ τὴν «Πριμᾶτο» τοῦ Ἀγγλικανισμοῦ Σάρα Μάλαλι καὶ ἰδιαίτερα ἀπὸ τὴν συμπροσευχή τους! Οἱ δηλώσεις ἀμφοτέρων εἶναι δηλωτικές τοῦ οἰκουμενιστικοῦ προσανατολισμοῦ τῶν δύο «ἐκκλησιῶν», γιὰ ἑνότητα καὶ συνεργασία. Πουθενὰ δὲν ἀναφέρθηκε συμφωνία σὲ θέματα πίστεως, ἀντίθετα, ὅπως ἀναφέρθηκε οἱ συζητήσεις στράφηκαν σὲ «κοινωνικὸ ἐπίπεδο». Στὴν κοινὴ δήλωσή τους τονίστηκε: «νὰ ἐκμεταλλευτοῦμε κάθε δυνατὴ εὐκαιρία, γιὰ νὰ κηρύξουμε μαζὶ τὸν Χριστὸ στὸν κόσμο». «Ἡ δήλωση αὐτὴ συμπυκνώνει τὴ στρατηγικὴ τοῦ Πάπα Λέοντα: θεολογικὲς διαφορὲς μπορεῖ νὰ παραμένουν, ἀλλὰ τὸ βάρος πέφτει στὴ κοινὴ μαρτυρία καὶ δράση» (Πηγή: pentapostagma.gr)! Καὶ ὅταν μιλᾶνε γιὰ «κοινὴ μαρτυρία καὶ δράση», ἐννοοῦν ἕνα «ξενέρωτο» Χριστιανισμό, ἀπογυμνωμένο ἀπὸ τὴν σωστική του ἀποστολὴ καὶ λειτουργία, στρατευμένο στὴν πολιτική, στὴν εἰρήνη, στὴν κοινωνικὴ εὐημερία καὶ τὸν ὑλιστικὸ εὐδαιμονισμό. Αὐτὸ ποὺ ζητᾶ ὁ κόσμος! Ἀλλὰ αὐτὲς οἱ «φανφάρες» λέγονται καὶ κατὰ τὶς συναντήσεις μὲ τοὺς «δικούς» μας θιασῶτες τῆς «ἕνωσης τῶν ἐκκλησιῶν». Δὲν ζητοῦν οἱ ὀρθόδοξοι στοὺς αἱρετικοὺς νὰ μετανοήσουν καὶ νὰ ἐπιστρέψουν στὴν σώζουσα ἀλήθεια τῆς μίας καὶ ἀδιαίρετης Ἐκκλησίας, ἀλλὰ ἀναλώνονται σὲ ἀνούσιες «κοινωνιολογικὲς» θεωρήσεις καὶ φθηνὰ εὐχολόγια!
Συμπροσευχὴ «πάπα» καὶ τῆς ἀγγλικανῆς «Πριμάτου»
