Γράφει ὁ κ. Διονύσιος Πελέκης, Δικηγόρος παρ’ Ἀρείῳ Πάγῳ
Ἀγαπητοὶ φίλοι τοῦ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ καὶ ἀξιότιμοι ἀναγνῶσται τούτου: ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ. Καὶ «ὅπως Ἀνέστη Χριστός, οὕτω καὶ ἡμεῖς ἐν καινότητι ζωῆς περιπατήσωμεν».
Μὲ ἐμπειρίαν 62 ἐτῶν δικηγορίας καὶ χιλιάδες παραστάσεις εἰς τὰ τρία Ἀκυρωτικὰ καὶ ἔχων δικάσει καὶ στὰ δέκα ὀκτὼ Ἐφετεῖα τῆς Ἑλλάδος καὶ πλεῖστα πρωτόδικα, διεξῆλθα μετὰ πολλῆς προσοχῆς τὸν πρόσφατον ν. 5940/24, ὁ ὁποῖος ἐτροποποίησε, κατὰ ἀντίστροφον κατεύθυνσιν τὸν ἀντίστοιχον νόμον τοῦ ΣΥΡΙΖΑ. Ὁ νέος νόμος τροποποιεῖ κυρίως τὸν Ποινικὸ Κώδικα, τὸ θαυμασιώτερον σχετικόν, πανευρωπαικῶς, νομοθέτημα τοῦ ἀειμνήστου Νικ. Χωραφᾶ, τοῦ μεγίστου Ποινικολόγου τῆς Εὐρώπης, κατὰ τὴν ἐν Ἀθήναις δήλωσιν τοῦ Γερμανοῦ σπουδαίου Καθηγητοῦ Weltsel.
Κυρίαρχον στοιχεῖον τῆς νέας νομοθετικῆς πρωτοβουλίας τοῦ ἐκ Κιλκίς, ἀγνώστου εἰς τὰ ἀνώτατα Δικαστήρια, δικηγόρου εἶναι ἡ ὑπερβολικὴ αὔξησις τῶν ποινῶν, τῶν ὁποίων, βεβαίως ἡ ἐπιμέτρησις καὶ κατάγνωσις εἶναι ἔργον τῶν Δικαστῶν, ὅπως, δυστυχῶς, εἴδομεν τὸ ἔργον τοῦτο εἰς τὴν ἀπόφασιν διὰ τὴν ἑκατόμβην εἰς τὸ Μάτι. Καὶ ἡ ἀναγνώρισις ἐλαφρυντικῶν εἶναι ἡ ἀρίστη ὁδὸς χειραγωγήσεως τῆς ποινῆς.
Ἡ ποινὴ ἀποδίδει κοινωνικῶς καὶ ἀντεγκληματικῶς, μόνον ἐὰν ἰσχύη καὶ ἐφαρμόζεται ἡ ἀνύπαρκτος ἐν Ἑλλάδι σωφρονιστικὴ πολιτική, ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΠΟΥΣΑ εἰς τὰς ἀπαθλιωμένας, στερουμένας τῆς καταλλήλου στελεχώσεως καὶ ὅλως ἀνεπαρκεῖς, καὶ ἀριθμητικῶς, Ἑλληνικάς φυλακάς.
Σήμερον, ἰδίως, αἱ φυλακαὶ κατ’ ἀριθμὸν εἶναι ὅλως ἀνεπαρκεῖς, ἐνῷ ἡ σωφρονιστικὴ τῶν καταδίκων μεταχείρισις εἶναι ἀνύπαρκτος, ἀποκλείουσα καὶ ἴχνος σωφρονισμοῦ, ἐκτρέφουσα σκληρότερους ἐγκληματίες, παραλείπων τὰ ἄλλα λοιπὰ παρατράγουδα. Προβλήματα θὰ προσθέσει καὶ τὸ νέον νομοθέτημα. Τοῦτο ἐλαύνεται κυρίως ἀπὸ τὴν πρόβλεψιν αὐστηρῶν ποινῶν. Ἀλλὰ ἡ κατάγνωσις τῆς ποινῆς εἶναι κυρίως εἰς χεῖρας τῶν δικαστῶν. Πέραν τούτων ἡ αὐστηρὰ ποινὴ δὲν συνεπιφέρει καὶ σωστὴν ἀντεγκληματικὴν κατάστασιν. Ὁ μέγιστος ἐγκληματολόγος Κων. Γαρδίκας ἐδίδασκεν ὅτι «vivat poena, non pereat delictum». Ἡ αὐστηρὰ ποινὴ δὲν καταπολεμᾶ τὸ ἔγκλημα. Ἡ ἔκτασις τῆς στερητικῆς τῆς ἐλευθερίας ποινὴ πρέπει νὰ ὁλοκληρώνεται μὲ ὑγιῆ καὶ ὁλοκληρωμένη σωφρονιστικὴ πολιτική, ἡ ὁποία ἐν Ἑλλάδι, ἀπουσιάζει παντελῶς. Καὶ τελικῶς ὁ πολίτης, βλέπων τὸν κατάδικον νὰ μετατρέπεται εἰς «ἐπαγγελματία» ἐγκληματίαν μετὰ τὴν πρώτην ἢ καὶ δευτέραν καταδίκην, καταλήγει εἰς τὸ φρικτόν: «Ἡ Δικαιοσύνη τῶν ἀνθρώπων, ὡσεὶ ράκος ἀποκαθημένης». Ἡ ἀποθέωσις τῆς αὐστηροποιημένης ποινῆς δὲν καταπολεμᾶ τὸ ἔγκλημα. Ἀναμένονται ἐκπλήξεις καὶ νομικοὶ τραγέλαφοι. Οἱ δικασταί, ἐνημερούμενοι καὶ ὑπὸ τοῦ Εἰσαγγελέως, τῆς ἕδρας, θὰ ἐπιμετροῦν καὶ θὰ καταγιγνώσκουν ΑΝΕΛΕΓΚΤOYΣ νόμῳ ποινάς, διὰ τὰς ὁποίας θὰ χορηγεῖται ἀναστολή, ἕως ὅτου τὸ θλιβερὸν Κράτος μας δημιουργήσει τουλάχιστον πέντε νέα, κυρίως εἰς τὴν Νότιον Ἑλλάδα, σωφρονιστικὰ καταστήματα, ὅπως εἴχομεν ὑποδείξει πρὸ ἐτῶν κοινῶς πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ ἀειμνήστου Καθηγητοῦ Γ. Μαγκάκη, μετ’ ἐπιτόπιον ἔρευναν κατὰ κυβερνητικὴν ἐντολὴν καὶ ἀνάθεσιν, ἐκτὸς ἂν ὁ ἐν παντὶ Ἀμερικανόφρων Κ.Μ. εἰσάγη, χάριν ἀναμενόντων λυμεώνων, ΙΔΙΩΤΙΚΑΣ ΦΥΛΑΚΑΣ-ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ. Μὴ τὸ ἀποκλείετε. Πάντως, σωφρονισμὸς ἐντὸς τῶν φυλακῶν καὶ βελτίωσις δὲν προβλέπεται. Τὰ λοιπὰ εἶναι καὶ παραμένουν ἔπεα πτερόεντα.
Βεβαίως, εὐκαίρως, «μένω ἐνεός», κατὰ τὴν παροιμιώδη ἔκφρασιν τοῦ μεγάλου Ἀρχιεπισκόπου μας μακαριστοῦ Χριστοδούλου, ἀπὸ τὸ θέαμα τοῦ Μητροπολίτου Κερκύρας. Ὑποδέχεται τὸν ὕπανδρον Κασσελάκην μὲ τὸν σύζυγό του, τὸν ἀποκαλεῖ «παληκάρι μου» καὶ κατασπάζεται εἰς τὰς παρειάς καὶ τοὺς δύο, εὐφραινόμενος διὰ τὴν ἐπαφὴν καὶ γνωριμίαν. Εἶχον φιλικωτάτην, ἐν σεβασμῷ, σχέσιν καὶ ἐξ οἰκογενειακῆς καταβολῆς μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπον Σεραφεὶμ καὶ ἀπὸ τοῦ 1956 ἐγκάρδιον φιλίαν μὲ τὸν ἀλησμόνητον Χριστόδουλον. Σὲ κάθε ἐπαφὴ μας ἔσπευδα νὰ ἀσπασθῶ ἑκάστου τὴν χεῖρα καὶ ὄχι ν’ ἀνταλλάξω ἀσπασμούς, ἀκόμη καὶ μὲ τὸν νεώτερόν μου ἐξάδελφον Μητροπολίτην Ἰταλίας Πολύκαρπον Σταυρόπουλον (τὸ γένος Κουτσαγγέλου). Ὑποβαθμίζει ἑαυτὸν ὁ Μητροπολίτης Κερκύρας κατασπαζόμενος τὸ «παληκάρι του» καὶ τὸν σύζυγόν του. Χρειάζεται περίσκεψις. Καὶ προσοχή. Καὶ συνέπεια. «Μὴ δότε τὰ Ἅγια τοῖς κυσίν, οὐδὲ τοὺς μαργαρίτας βάλετε ἐνώπιον τῶν χοίρων κ.λπ.».