Σύγχρονα θαύματα Ἁγίας Μαρίνης καὶ Ἁγίου Μάρκου Εὐγενικοῦ
«Ἐκεῖνοι δὲ ἐξελθόντες ἐκήρυξαν πανταχοῦ, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος καὶ τὸν λόγον βεβαιοῦντος διὰ τῶν ἐπακολουθούντων σημείων. Ἀμήν» (Μᾶρκ. ιστ΄, 20). (: Ἐκεῖνοι δέ, ἀφοῦ ἐβγῆκαν εἰς περιοδείαν, ἐκήρυξαν εἰς κάθε μέρος, καὶ ὁ Κύριος ἦτο συνεργός των καὶ ἐπεβεβαίωνε τὸν λόγον τοῦ κηρύγματός των μὲ τὰ θαύματα, ποὺ ἐπηκολούθουν εἰς τὸ κήρυγμά των. Ἀμήν).
Μεγάλα τὰ χάρισμα τῶν θαυμάτων, ποὺ ἔκαναν οἱ Ἀπόστολοι, ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας.
- Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος ἀναφέρει:
«Ἡ πράξη εἶναι κατόρθωμα ἀτομικῆς προσπάθειας, ἐνῶ τὸ θαῦμα χάρισμα Θείας δωρεᾶς».
«Ἡ ἐπιτέλεση θαυμάτων δὲν εἶναι γνώρισμα ἁμαρτωλοῦ καθ’ ὅσον δὲν μπορεῖ ὁ ἁμαρτωλὸς νὰ κάνη θαύματα».
- Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικὸς τὸν γλύτωσε ἀπὸ βέβαιο θάνατο:
«Ὅταν ὁ Ναὸς τοῦ Ἁγίου Μάρκου στὰ Κάτω Πατήσια εὑρίσκετο ἀκόμη σὲ φάση ἀνεγέρσεως, καὶ συνεχίζονταν οἱ ἐργασίες στὸν ἐσωτερικὸ χῶρο, καὶ πρὶν ἀκόμη ὁλοκληρωθῆ ὁ ἐπάνω κυρίως Ναός, κάπου γύρω στὸ 1995, συνέβη τὸ ἑξῆς θαυμαστὸ γεγονός.
Στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ Ναοῦ ὑπῆρχαν σκαλωσιὲς καὶ ἐκτελοῦντο ἐργασίες. Ὁ Κώστας, ἀρχιμάστορας τοῦ συνεργείου τῶν ἐργατῶν, ἦταν ἀνεβασμένος στὴν σκαλωσιά, στὸ ὕψος τῆς στεφάνης τοῦ τρούλλου καὶ ἐργαζόταν στὰ ἐσωτερικὰ ἐπιχρίσματα τῶν ἡμισφαιρικῶν τριγώνων, ὅταν ξαφνικὰ πάτησε στὴν ἄκρη τῆς σκαλωσιᾶς καὶ ἄρχισε νὰ πέφτη σὲ κατακόρυφη πτώση ἀπὸ ὕψος 23 μέτρων.
Ὅσοι ἦσαν παρόντες, ὁ π. Δημήτριος, ὁ ἐπιβλέπων μηχανικὸς Α.Ρ., καὶ ὁ ἐργάτης Γεώργιος Κ., τρόμαξαν καὶ φοβήθηκαν τὰ χειρότερα, αἰφνιδιασμένοι καὶ ἀνήμποροι νὰ κάνουν κάτι.
Ὅμως, ἡ πτώση τοῦ Κώστα ἀνεκόπη, ὅταν ἡ ζώνη του ἀγκιστρώθηκε κατὰ ἀνέλπιστον τρόπον στὶς κατώτερες σκαλωσιές.
Ἀφοῦ συνῆλθαν ὅλοι ἀπὸ τὸ σόκ, ὁ Κώστας ὁμολόγησε ὅτι εἶδε τὸ χέρι τοῦ Ἁγίου Μάρκου νὰ συγκρατῆ τὴν πτώση του καὶ νὰ τὸν σώζη ἀπὸ βέβαιο θάνατο. Ὁ ἴδιος ὁ Κώστας εἶχε ἀφηγηθεῖ τὸ συγκεκριμένο περιστατικό, καὶ πάντοτε ἦταν ἰδιαιτέρως συγκινημένος, ὅποτε ἐδιηγεῖτο τὴν θαυμαστὴ σωτηρία του».
- Ἕνα χαρτιτωμένο θαῦμα τῆς Ἁγίας Μαρίνας:
« Ὅταν ὁ μακαριστὸς Δ. Παναγόπουλος ἐπρόκειτο νὰ ἐκδώση τὸ φυλλάδιο Ἁγία Μαρίνα, μελέτησε τὸν βίο τῆς Ἁγίας. Ἐκ τῆς μελέτης αὐτῆς, τοῦ ἦρθαν λογισμοὶ ὅτι ἡ ἁγία Μαρίνα δὲν ἦτο 15 ἐτῶν, ὅπως γράφουν τὰ συναξάρια, ἀλλὰ μᾶλλον θἄπρεπε 35 νὰ ἦταν. Σκέφτηκε ὅμως καλύτερα ἦταν νὰ παρακάμψη αὐτὸν τὸν σκόπελο, δηλαδὴ νὰ γράψη τμηματικῶς τὸν βίο, χωρὶς ν’ ἀναφέρη ἡλικία. Ἐνῶ λοιπὸν ἐπὶ ἕνα μήνα ἐσκέπτετο τὸ περὶ τοῦ πρακτέου, συνέβη τὸ ἑξῆς: Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη ὁ Παναγόπουλος ἐργαζόταν ὡς ταμίας στὸ ἱπποδρόμιο. Κάθε Σάββατο ποὺ πληρωνόταν, ἔρχονταν κάτι πτωχὲς γυναικοῦλες καὶ τοὺς ἔβαζε χρήματα μέσα σὲ φάκελλο καὶ τοὺς τὰ ἔδινε. Μία ἀπὸ τὶς γυναῖκες αὐτές, ὀνόματι Δέσποινα ἡμέρα μεσημέρι, ἐνῶ ἔπλενε τὰ ροῦχα της στὸ πτωχικό της, στὸ πλυσταριό, βλέπει νὰ ἔρχεται ἕνα κοριτσάκι μὲ μπλὲ ποδιὰ καὶ κοτσίδες καὶ νὰ τῆς λέγη:
«Καλὴ ἡμέρα κυρία Δέσποινα, τί κάνεις;» «Νὰ παιδί μου, παιδεύομαι ἐδῶ μὲ τὸ πλύσιμο. Ἀλλὰ ποιανοῦ παιδὶ εἶσαι ἐσύ; Δὲν σὲ γνωρίζω».
«Πῶς, μὲ γνωρίζεις» ἀπαντᾶ ἡ μικρὴ «καὶ ἔρχεσαι τακτικὰ εἰς τὸ σπίτι μου, ποὺ εἶναι ἐδῶ κοντά». «Μά, παιδί μου, πρώτη φορὰ εἶναι, ποὺ σὲ βλέπω».
«Πῶς, μὲ ξέρεις, ἐγὼ εἶμαι ἡ Μαρίνα. Μὴ φοβᾶσαι, ὁ Θεὸς θὰ σὲ βοηθήση καὶ εἶμαι 15 ἐτῶν». Μόλις εἶπε αὐτὸ ἡ μικρὴ ἐξαφανίσθηκε.
Ὅταν πῆγε τὸ Σάββατο νὰ πάρη τὰ χρήματα ἀπὸ τὸν Παναγόπουλο, τοῦ λέγει: «Κυρ-Δημητρό μοῦ συνέβη αὐτὸ καὶ αὐτό», καὶ τοῦ διηγήθη τί τῆς συνέβη. Τότε ὁ Παναγόπουλος τῆς εἶπε:
«Καλὰ κυρία Δέσποινα, πήγαινε, τὸ τελευταῖο ποὺ σοῦ εἶπε “καὶ εἶμαι 15 ἐτῶν”, δὲν τὸ εἶπε γιὰ ἐσένα, ἀλλὰ γιὰ κάποιον ἄλλον τὸ εἶπε!».
Τὸ σπίτι τῆς κ. Δέσποινας βρίσκεται πλησίον τῆς ἐκκλησίας τῆς Ἁγίας Μαρίνας, ὅπου πηγαίνει τακτικὰ καὶ ἀνάβει κανένα κεράκι…».
Πόσο κοντά μας εἶναι οἱ Ἅγιοι, χθὲς καὶ σήμερα καὶ πάντοτε.