ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Share:

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΛΟΥΚΑ

29 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2026

Ἀπόστολος: Ἐφ. ε΄ 8-19

Εὐαγγέλιον: Λκ. ιη΄ 18-27

Ἦχος: α΄ – Ἑωθινόν: Δ΄

 

ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

«Πάντα ὅσα ἔχεις πώλησον καὶ διάδος πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι» (Λουκ. ΙΗ΄ 22)

 

Ἡ … ἀνταλλαγὴ καὶ ἐπιλογή!

  Ἄρχων καὶ πολὺ πλούσιος εἶναι ὁ ἀνήσυχος ἐκεῖνος ἄνθρωπος, ὅστις ἔρχεται πρὸς τὸν Χριστὸν καὶ τοῦ θέτει ἓν καιριώτατον ἐρώτημα˙ «διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;»! Ἀνησυχεῖ οὗτος, διὰ τὸ μέλλον του καὶ τήν, μετὰ θάνατον, αἰωνίαν ζωὴν καὶ μακαριότητα! Ὡς φαίνεται, – πέραν τῆς θρησκευτικῆς ἀγωγῆς του κατὰ τὸν Μωσαϊκὸν νόμον, – ἔχει ἀκούσει καὶ ἄλλας ὁμιλίας τοῦ Κυρίου, καὶ πεπεισμένος περὶ ταύτης τῆς αἰωνίου ζωῆς, ἐπιθυμεῖ ἵνα καὶ οὗτος τὴν ἀπολαύσῃ! Αἰσθάνεται «ἀσφαλής», διότι ζῇ  καὶ πορεύεται εἰς τὴν ζωήν του, ἐφαρμόζων καὶ τηρῶν τὰς δέκα ἐντολὰς τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου! Ἀκόμη δὲ περισσότερον … αἰσθάνεται ἀσφαλής, διότι γνωρίζει ὅτι ὁ Διδάσκαλος θὰ δώσῃ εἰς τοῦτον τὴν ἰδανικὴν ἀπάντησιν!

  Ὁ Κύριος, ὄντως, τὸν παραπέμπει, ἐν πρώτοις, εἰς τὰς δέκα ἐντολάς, αἵτινες καὶ συνίστων τὸν «ἀσφαλῆ κώδικα πορείας» διὰ τοὺς Ἑβραίους! «Τὰς ἐντολὰς οἶδας· μὴ μοιχεύσῃς, μὴ φονεύσῃς, μὴ κλέψῃς, μὴ ψευδομαρτυρήσῃς, τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου»! Ἡ ἀπάντησις αὕτη τοῦ Ραββί, τὸν ἀνέπαυσε ψυχικῶς καὶ διὰ τοῦτο ἔσπευσεν ἀμέσως ἵνα βεβαιώσῃ τὸν Κύριον ὅτι, «ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου»! Ὅμως, ὁ Ἰησοῦς διακρίνει ὅτι ἡ τήρησις αὕτη τῶν ἐντολῶν, εἶναι τυπικὴ καὶ «ρηχή» καὶ διὰ τοῦτο καλεῖ τοῦτον, διὰ νὰ τοῦ συστήσῃ, ἀφ’ ἑνός μέν, νά παύσῃ νά περιορίζηται εἰς τὴν τοιαύτην, ἀνούσιον ἐν πολλοῖς, τυπικότητα, καί, ἀφ’ ἑτέρου, νά γίνῃ οὗτος τέλειος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ!

  Θέτει, λοιπόν, εἰς τοῦτον, ἓν ἐπὶ πλέον «ἀγώνισμα»˙ «ἔτι ἕν σοι λείπει· πάντα ὅσα ἔχεις πώλησον καὶ διάδος πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι»! Εἶναι τοῦτο τὸ ἀγώνισμα, μία καθοριστικὴ ἐπιλογή, ἥτις καὶ θὰ καταξιώσῃ τοῦτον ὡς ὄντως ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ καὶ κληρονόμον τῆς Βασιλείας Του! Βεβαίως, ὁ, ἐν προκειμένῳ, ἄρχων, ἐλυπήθη καὶ ἔδειξεν ἀδύναμος εἰς τὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν τοῦ ἔκαμνεν ὁ Χριστός, διότι ἦτο πεπεισμένος, ὅτι ὁ πλοῦτος του, θὰ τοῦ παρεῖχε περισσοτέραν ἀσφάλειαν, ἀπ’ ἐκείνην ἥντινα τοῦ ὑπέσχετο ὁ Κύριος!

Ἡ … «παρεξήγησις»!

  Εἶναι γεγονός, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ὅτι ὁ πλοῦτος, ἐνῶ δίδεται ἀπὸ τὸν Θεόν, προκειμένου νά ἐξυπηρετῇ τὰς καθ’ ἡμέραν βιοτικὰς ἀνάγκας, ἀλλὰ καὶ νά συνεργῇ εἰς τὴν ἐργασίαν τῆς εὐλογημένης ἐλεημοσύνης καὶ ἀγάπης πρὸς τὸν πλησίον, ἐξελίσσεται καὶ ἀποδεικνύεται, ἐν συνεχείᾳ, ὡς «δυνάστης» καὶ «ἐξουσιαστής»! Ὁ πλούσιος, – διὰ τοῦτο καὶ «δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰσελεύσονται εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ»! – ἀπαρνεῖται τὴν πίστιν καὶ ἐμπιστοσύνην του εἰς τὸν Θεόν, καὶ στρέφεται «λατρευτικῶς» πρὸς τὰ ὑλικὰ ἀγαθά του! Λέγει μέν, ὅτι «πιστεύει» εἰς τὸν Θεὸν καὶ ἀνησυχεῖ διὰ τὴν σωτηρίαν τῆς ψυχῆς του, ὅμως, τοῦτο, ὡς βλέπομεν καὶ ἐν προκειμένῳ, δὲν συμβαίνει! Ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος ἀποκαλεῖ τὴν «πλουτολατρίαν» … εἰδωλολατρίαν καὶ λέγει χαρακτηριστικῶς: «Νεκρώσατε οὖν τὰ μέλη ὑμῶν τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, πορνείαν, ἀκαθαρσίαν, πάθος, ἐπιθυμίαν κακήν, καὶ τὴν πλεονεξίαν, ἥτις ἐστὶν εἰδωλολατρία» (Κολασ. Γ΄ 5)!

   Ἂς προσέξωμεν, ὅμως, ἀδελφοί μου, τινὰς «λεπτομερείας» αἵτινες καὶ εἶναι λίαν διαφωτιστικαί! Ὁ Κύριος καὶ Διδάσκαλος, δὲν ὑποδεικνύει εἰς τὸν πλούσιον τοῦτον, ἁπλῶς καὶ μόνον νά πωλήσῃ τὴν ἀμύθητον περιουσίαν του καὶ διανείμῃ ταύτην εἰς τοὺς πτωχούς, ἀλλὰ προσθέτει καὶ τοῦτο τὸ οὐσιωδέστατον, ὅπερ καὶ συνήθως παρακάμπτομεν! Προσθέτει καὶ τὴν κλῆσιν πρὸς τοῦτον τὸν ἄρχοντα ἵνα ἀκολουθήσῃ ὀπίσω Του καὶ γίνῃ οὕτω μαθητής Του! Ἕτερον εἶναι τὸ ἓν καὶ ἕτερον τὸ ἄλλον! Ἕτερον εἶναι τὸ νὰ ὑποδείξῃ τὴν … ἀπώλειαν τῆς περιουσίας, καὶ τελείως διάφορον ἵνα δώσῃ τὴν βεβαιότητα, ὅτι τὴν μέριμνάν του θὰ τὴν ἀναλάβῃ ὁ Κύριος! Τοῦτο δὲ κατ’ οὐσίαν ἦτο καὶ τὸ ὀλέθριον λάθος τούτου τοῦ πλουσίου ἄρχοντος! Τοῦτο, ἐπίσης εἶναι, καὶ τὸ ἐξ ἴσου ὀλέθριον λάθος, ὅσων, κινούμενοι ἐκ τῆς ἰδίας νοοτροπίας καὶ λογικῆς, ἐμπιστεύονται εἰς ταῦτα τὰ μάταια καὶ φθαρτά, (εἴτε χρήματα, εἴτε ἕτερα ὑλικὰ στοιχεῖα) τὸ μέλλον των καὶ τὴν ζωήν των, καὶ ἀρνοῦνται τὴν θείαν καὶ ἀγαθὴν Πρόνοιαν τοῦ Δεσπότου Κυρίου!

Ἡ πνευματικὴ πτωχεία!

  Θεωρῶ, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶσται, ἀπαραίτητον νά ἐπαναλάβω ἐκεῖνο ὅπερ ἀνέφερον εἰς προηγούμενον ἄρθρόν μου, ἀπὸ τούτου τοῦ «βήματος»! Ὁ Κύριος καὶ Διδάσκαλος, οὐδαμοῦ κατηγόρησε τὸν πλοῦτον καὶ τὰ χρήματα ὡς «ἁμαρτωλά» καὶ μιαρά! Κατηγόρησεν, ὅμως, τοὺς ἀνοήτους πλουσίους, οἵτινες ἐθεοποίησαν καὶ ἔτι θεοποιοῦσι καὶ λατρεύουσι ταῦτα! Ἅπαντες οἱ Ἅγιοι, διὰ τῶν χρημάτων διῆγον τὴν παροῦσαν ζωήν των! Ὄχι δὲ μόνον οὗτοι, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ οὗτοι οἱ μαθηταὶ τοῦ Κυρίου, εἶχον, ὡς γνωρίζομεν, τὸ «γλωσσόκομον» – ὅπερ διεχειρίζετο ὁ Ἰούδας, – διὰ τὰς καθημερινάς των βιοτικὰς ἀνάγκας˙ καὶ τοῦτο, ἐπιτρέποντος τοῦ Διδασκάλου, ὅστις καὶ θὰ ἠδύνατο νά συντηρῇ τούτους … θαυματουργικῶς! Τοῦτο ἀκριβῶς, ἔδειξε εἰς τὸν χορτασμὸν τῶν πεντακισχιλίων καὶ ὡσαύτως … τῶν τετρακισχιλίων! Ναί, διότι τὰ χρήματα χρειάζονται διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς καθημερινότητος! Ἡ ἀπόκτησις, ὅμως, καὶ ἡ ἀποθήκευσις τούτων, καὶ ἡ διαφύλαξις τούτων διά «τὰ γηρατειά μας»,ὡς συνήθως ἀκούομεν, συνιστᾷ ἀπιστίαν κατὰ τοῦ Θεοῦ καὶ εἰδωλολατρίαν, ὡς τὴν ἀποκαλεῖ ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος! «Νεκρώσατε οὖν τὰ μέλη ὑμῶν τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, … καὶ τὴν πλεονεξίαν, ἥτις ἐστὶν εἰδωλολατρία, δι’ ἃ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας» (Κολοσ. Γ΄ 5-6)!

  Αὕτη, συνεπῶς, ἡ φιλαργυρία καὶ πλεονεξία, συνιστᾷ τὴν πνευματικήν μας «πτωχείαν» ἥτις καταδεικνύει καὶ ἀποδεικνύει τὴν ἀπιστίαν μας ἀπέναντι εἰς τὴν θείαν ἐπιστασίαν καὶ μέριμναν! Ἂς ἐνθυμηθῶμεν, ἐν προκειμένῳ διὰ μίαν εἰσέτι φοράν, τὰ ἀθάνατα ἐκεῖνα λόγια τῆς «ἐπὶ τοῦ ὄρους ὁμιλίας» τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ! «Μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε καὶ τί πίητε, μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε· … Ἐμβλέψατε εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν οὐδὲ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας, καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά· οὐχ ὑμεῖς μᾶλλον διαφέρετε αὐτῶν; Τίς δὲ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἕνα; Καὶ περὶ ἐνδύματος τί μεριμνᾶτε; καταμάθετε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ πῶς αὐξάνει· οὐ κοπιᾷ οὐδὲ νήθει· λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἓν τούτων. Εἰ δὲ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ, σήμερον ὄντα καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον, ὁ Θεὸς οὕτως ἀμφιέννυσιν, οὐ πολλῷ μᾶλλον ὑμᾶς, ὀλιγόπιστοι;» (Ματθ. ΣΤ΄ 25-34)!

  Ἐθεώρησα, ἀδελφοί μου, ἀπαραίτητον, νά ἀναφέρω ἐν ἐκτενείᾳ τοὺς Θείους τούτους λόγους, ἵνα ἐνθυμώμεθα τούτους ἀδιαλείπτως, καὶ ἵνα διὰ τούτων πορευώμεθα διὰ ταύτης τῆς ἐπιγείου ζωῆς πρὸς τὴν Αἰωνίαν! Ἀμήν!

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου, Ἱεροκῆρυξ Ἱ. Μ.  Πατρῶν

  Next Article

ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ