Καλούμεθα νά ποῦμε ξανά «ΟΧΙ» εἰς τάς συγχρόνους μορφάς τυρρανίας

Share:

  Μὲ ἀφορμὴ τὴν ἐπέτειο τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940 ἡμέρα ἐκδήλωσης τῆς ἐπίθεσης τοῦ Ἄξονα στὴν Ἑλλάδα καὶ τῆς ἀπόρριψης τοῦ ἰταμοῦ τελεσιγράφου τῆς φασιστικῆς Ἰταλίας, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴ συμπλήρωση 80 χρόνων ἀπὸ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς χώρας ἀπὸ τὴν Κατοχὴ τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1944, τὸ Κίνημα τῆς Χριστιανικῆς Δημοκρατίας ἐξέδωσε τὴν ἀκόλουθη ἀνακοίνωση:

1. Ἡ 28η Ὀκτωβρίου 1940 σηματοδοτεῖ τὴν ἄρνηση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ νὰ ὑποτα­χθεῖ στὴ φασιστικὴ βία, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ δυνάμεις τῆς ἐπιτιθέμενης φασιστικῆς Ἰταλίας ἦταν κατὰ πολὺ ὑπέρτερες καὶ ὅτι ἐκεῖνο τὸ διάστημα οἱ συμμαχικὲς δυνάμεις τοῦ Ἄξονα (Γερμανία- Ἰταλία) ἐπικρατοῦσαν στὴν Εὐρώπη. Μόνον ἡ Μεγάλη Βρετανία ἐξακολουθοῦσε νὰ ἀντιστέκεται, ἐνῷ οἱ ΗΠΑ ἦταν οὐδέτερες καὶ ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωση συνδεόταν μὲ τὴ ναζιστικὴ Γερμανία μὲ τὸ σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότοφ.

2. Δὲν ἦταν καθόλου αὐτονόητο τότε, ὅπως σήμερα ἐκ τῶν ὑστέρων γνωρίζουμε, ὅτι ὁ πόλεμος θὰ τελείωνε μὲ τὴν ἧττα τῆς ναζιστικῆς Γερμανίας καὶ τῶν συμμάχων της. Παρὰ τὸ γεγονὸς αὐτό, ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ὁμόθυμα καὶ μὲ ἐνθουσιασμὸ ἀντιστάθηκε στὴν ἰταλικὴ ἐπίθεση καὶ πέτυχε τὴν πρώτη νίκη κατὰ τῶν δυνάμεων τοῦ Ἄξονα σὲ εὐρωπαϊκὸ ἔδαφος,

3. Ἡ ἑλληνικὴ ἀντίσταση καὶ νίκη κατὰ τῆς φασιστικῆς Ἰταλίας εἶχε σημαντικὲς ἐπιπτώσεις στὴν ἐξέλιξη τοῦ πολέμου. Συνέβαλε στὴν ἐκλογικὴ νίκη τοῦ Φραγκλίνου Ροῦσβελτ στὶς προεδρικὲς ἐκλογὲς τῶν ΗΠΑ ποὺ ἔγιναν λίγες μέρες μετὰ τὸ ἑλληνικὸ “ΟΧΙ” καὶ στὴν ἐνεργότερη ἀνάμιξη τῶν ΗΠΑ  στὴν ὑπόθεση τῆς ἐνίσχυσης τῶν Συμμάχων μὲ τὴν ψήφιση τοῦ νόμου “Περὶ ἐκμισθώσεως καὶ δανεισμοῦ”, γιὰ τὴ χορήγηση πολεμικοῦ ὑλικοῦ στοὺς ἀντιπάλους τοῦ Ἄξονα, ποὺ ἦταν τότε ἡ Μεγάλη Βρετανία καὶ ἡ Ἑλλάδα. Ἡ Ἑλλάδα δὲν πρόλαβε νὰ κάνει χρήση, ἐπειδὴ ἐκδηλώθηκε ἡ ἐπίθεση τῆς ναζιστικῆς Γερμανίας στὶς 6 Ἀπριλίου 1941 καὶ ἀκολούθησε ἡ Κατοχή. Ὅμως, ἡ ἐπέμβαση τῆς ναζιστικῆς Γερμανίας ὑπὲρ τοῦ ἡττημένου συμμάχου της καθυστέρησε τὴν σχεδιαζόμενη ἐπίθεση κατὰ τῆς Σοβιετικῆς Ρωσίας ποὺ ἀκολούθησε, συμβάλλοντας ἔτσι στὴν ἀποτυχία της.

4. Ἡ παλλαϊκὴ ἀντίσταση τῶν Ἑλλήνων συνεχίστηκε καὶ στὴ διάρκεια τῆς Κατοχῆς. Ἀντιμετωπίστηκε μὲ θηριωδίες ποὺ συνιστοῦν ἐγκλήματα κατὰ τῆς ἀνθρωπότητας: Ἐκτελέσεις ἀμά­χων καὶ τεράστιες ὑλικὲς καταστροφὲς κοινωφελῶν ὑποδομῶν καὶ περιουσιῶν πολιτῶν, θανάτους ἀπὸ πεῖνα, χιλιάδες ἐκτοπίσεις στὰ στρατόπεδα θανάτου καὶ καταναγκαστικῆς ἐργασίας. Ἀναγκαστικὴ ἐκταμίευση τῶν κατοχικῶν δανείων, τὰ ὁποῖα ἐξακολουθοῦν νὰ ὀφείλονται ἀπὸ τὴ Γερμανία, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ ναζιστικὴ κυβέρνηση εἶχε ἀρχίσει νὰ τὰ ἀποπληρώνει.

5. Σὲ ὑπόμνημα διαμαρτυρίας γιὰ τὴν ἐκτόπιση τῶν Ἑλλήνων Ἑβραίων στὶς 23.3.1943, ποὺ ὑπογράφει ὁ τότε Ἀρχιεπίσκοπος Δαμασκηνὸς καὶ συνυπογράφουν καὶ ἐκπρόσωποι φορέων ἀναδεικνύεται ἡ θέση ὅτι ἐθνοτικὲς φυλετικὲς ἢ ἄλλες διακρίσεις εἶναι ἀσυμβίβαστες μὲ τὴν Ὀρθοδοξία, τὸ ἦθος καὶ τὸν πολιτισμὸ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ὅτι “Στὴν ἐθνική μας συνείδηση, ὅλα τὰ παιδιὰ τῆς Μητέρας Ἑλλάδας ἀποτελοῦν μία ἀναπόσπαστη ἑνότητα: εἶναι ἰσότιμα μέλη τοῦ ἐθνικοῦ σώματος, ἀνεξαρτήτως θρησκείας. Ἡ ἁγία Ὀρθόδοξη θρησκεία μας δὲν ἀναγνωρίζει ἀνώτερη ἢ κατώτερη ποιότητα μὲ βάση τὴ φυλὴ ἢ τὴ θρησκεία”.

6. Σήμερα, θλιβερὴ ἐκκρεμότητα τῆς Κατοχῆς παραμένει τὸ αἴτημα γιὰ τὴν ἱκανοποίηση τῶν γερμανικῶν ἐπανορθώσεων ἀπὸ τὰ ἐγκλήματα ποὺ συντελέστηκαν εἰς βάρος τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Αἴτημα ἐπίκαιρο καὶ ἀπαράγραπτο, ποὺ πρέπει νὰ ἱκανοποιηθεῖ, προκειμένου ἐγκλήματα κατὰ τῆς ἀνθρωπότητας νὰ μὴ μένουν χωρὶς συνέπειες. Ἡ Χριστιανικὴ Δημοκρατία καταδικάζει τὴν ἀδράνεια τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτικοῦ συστήματος. Πάγια θέση της εἶναι τὸ θέμα νὰ ἀνακινηθεῖ ἄμεσα καὶ ἡ ἑλληνικὴ πλευρὰ νὰ προχωρήσει καὶ σὲ μονομερεῖς ἐνέργειες, ἂν δὲν ἐπιτευχθεῖ συμφωνία: Μὲ τὴ διεκδίκηση τῆς ἀποπληρωμῆς τῶν κατοχικῶν δανείων μὲ κάθε μέσο, περιλαμβανομένης τῆς ἐγγραφῆς τους ὡς ἀπαιτήσεων στὸν Προϋπολογισμὸ τοῦ Κράτους. Μὲ τὴν ἄρση τῶν δικονομικῶν ἐμποδίων γιὰ τὴν ἐκτέλεση κατὰ τοῦ γερμανικοῦ Δημοσίου τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων μὲ αἴτημα ἐπανορθώσεις ἀπὸ τὴν περίοδο τῆς Κατοχῆς..

7. Τὸ ΟΧΙ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ τὸ 1940-44 παραμένει ἐπίκαιρο σήμερα, ποὺ ἡ χώρα ἀντιμετωπίζει ἀνάλογες τυραννικὲς προκλήσεις. Ἰδίως μὲ τὴν ἐπιβολὴ τῶν Μνημονίων ἔχει γίνει φανερὸ ὅτι ἡ ἐθνική μας ἀνεξαρτησία ἔχει περιοριστεῖ καὶ βιώνει μία νέου τύπου Κατοχή, ἀφοῦ θεμελιώδεις ἀποφάσεις λαμβάνονται ἀπὸ κέντρα ξένα καὶ ἀνεξέλεγκτα. Ἡ κοινωνία σταδιακὰ ἀποξενώνεται ἀπὸ τὴν ὀρθόδοξη χριστιανικὴ πίστη καὶ παράδοση, ποὺ ἀποτέλεσε σημεῖο ἀναφορᾶς γιὰ τὴν ἀντίσταση στὸ Ναζισμὸ-Φασισμό, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ ἀντιστάσεις σὲ ἀντιλήψεις ἀντίθεες καὶ τυραννικὲς νὰ εἶναι ὅλο καὶ πιὸ μειωμένες.

8. Καλούμαστε σήμερα, νὰ ποῦμε ξανὰ ΟΧΙ στὸν περιορισμὸ τῆς ἐθνικῆς μας ἀνεξαρτησίας καὶ νὰ προασπίσουμε τὴν ἐλευθερία, γιὰ τὴν ὁποία ἀγωνίστηκαν οἱ πρόγονοί μας τὸ 1821 καὶ τὸ 1940-44. Τὰ Συντά­γματα τοῦ σύγχρονου ἑλληνικοῦ κράτους ἔχουν ψηφιστεῖ “Στὸ ὄνομα τῆς ἁγίας, ὁμοουσίου καὶ ἀδιαιρέτου Τριάδος”. Τοῦτο δὲν ἀποτελεῖ διάκριση ὑπὲρ τῆς ἐπικρατούσας θρησκείας, ἀλλὰ πνευματικὸ θεμέλιο καὶ σημεῖο ἀναφορᾶς γιὰ τὴν προάσπιση τῆς ἐλευθερίας μας, στὴν κατεύθυνση μίας κοινωνίας δικαιοσύνης.

9. Στὸ πλαίσιο τῆς παράδοσης αὐτῆς τῶν ἀγώνων τοῦ σύγχρονου ἑλληνισμοῦ, ἡ Χριστιανικὴ Δημοκρατία παρεμβαίνει γιὰ νὰ διακηρύξει ὅτι τὸ κοινωνικὸ μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου ἀποτελεῖ πνευματικὸ θεμέλιο καὶ σημεῖο ἀναφορᾶς, ὄχι μόνο σταθερὸ καὶ πάντοτε ἐπίκαιρο, ἀλλὰ καὶ ἀπαραίτητο καὶ ἀναντικατάστατο γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν κοινωνικῶν προβλημάτων καὶ τὴν προάσπιση τῆς ἐλευθερίας ἐνάντια σὲ κάθε μορφὴ τυραννίας.

Ἀθήνα 27.10.2024.

Ἀπὸ τὸ Γραφεῖο Τύπου τῆς ΧΔ

Previous Article

Η συγχώρεση από μόνη της χωρίς δικαιοσύνη δεν είναι παρά υποκριτική στάση περί συμφιλίωσης

Next Article

Γ. Αϋφαντής : Οι αποζημιώσεις στο διεθνές δίκαιο δεν είναι ντεκόρ