Γράφει ὁ Δρ. Τάκης Φλωριᾶς, Διδάκτωρ Φυσικὸς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν (ΕΚΠΑ),
Νομικὸς (Νομικὴ Σχολὴ Ἀθηνῶν ΕΚΠΑ), Ἀρθρογράφος εἰς ἐφημερίδας Ἀθηνῶν καὶ Λευκωσίας
Μετὰ καὶ ἀπὸ τίς, ἐξόχως ἐπίκαιρες, θεατρικές, ἀποπροσανατολιστικὲς καὶ τηλεκατευθυνόμενες, πολιτικὲς ἐξελίξεις, ποὺ ἐπαυξάνουν τά ἤδη ὑπάρχοντα ἀδιέξοδα στὸ ὁμιχλῶδες ἕως βορβορῶδες, κατεστημένο πολιτικὸ πεδίο, φαίνεται πλέον, ὅτι οἱ ἐλευθέρως σκεπτόμενοι Ἕλληνες, ἔχουν ἀλλάξει ἄρδην.
Ἐκφράζουν, δηλαδή, ὁλοένα καὶ περισσότερο, ἀφ’ ἑνός, τὴν μετ’ ἀποστροφῆς ἀπόρριψη, ἐθνικῶς δουλοπρεπῶν καὶ κοινωνικῶς ἐξουθενωτικῶν συνθηκῶν, καὶ ἀφ’ ἑτέρου, τὶς προσδοκίες γιά ρηξικέλευθες καὶ ζωογόνες, γιὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ τοὺς Ἕλληνες, ἀλλαγές. Συγχρόνως ,ὅμως, ἐπιδιώκουν, καὶ τὴν ἔστω καί ἀναγνωριστικὴ καὶ συμβολική ‘’τιμωρία’’, ὅλων αὐτῶν ποὺ ἔχουν φέρει τὴν χώρα , ὄχι ἁπλῶς σὲ παρακμή, ἀλλὰ σὲ κατάρρευση.
Ὅλα αὐτά συμβαίνουν, καθὼς ἐκφράζονται ἀπὸ πολλοὺς πανεπιστημιακοὺς καὶ ἐξωπανεπιστημιακοὺς , μέλη τῆς σιωπηρᾶς, σχεδὸν βουβῆς πρὸς τὸ παρόν, ἑλληνικῆς κοινωνίας. Στὸ μεγαλύτερο μέρος τῆς ὁποίας, ἡ ἐξαθλίωση, μαζὶ μὲ τὸ ἀπειλητικὸ καὶ ἄδηλο αὔριο, ἔχουν ἐκτινάξει τὴν ἀγανάκτησή της, φθάνοντάς την, στὰ ἀνεξιχνίαστα ὅρια, βραδυφλεγοῦς ἐκρηκτικῆς ὀργῆς.
Βιώνουμε, ὡς λαός, (καὶ κυρίως, τὸ πλέον δημιουργικὸ και πολυάνθρωπο τμῆμα του, ἡ μεσαία τάξη), τοὺς πρωταγωνιστικοὺς ρόλους, ἀρχαίας ἑλληνικῆς τραγῳδίας. Καὶ ἐπειδή, οἱ τραγῳδίες αὐτές ὁλοκληρώνονται μὲ τὴν κάθαρση, εὐελπιστῶ αὐτή, νὰ γίνει μὲ ὅρους πολιτικοῦ πολιτισμοῦ, δικαιοσύνης, ἀξιοπρέπειας καὶ σεβασμοῦ στὸν ἄνθρωπο καὶ στὴν ἑλληνικὴ Ἱστορία καὶ Παράδοση. Γιά τὸ τελευταῖο, μεγάλη εὐθύνη θὰ ἔχουν τὰ ΜΜΕ, καὶ κυρίως , ”μπαρουτοκαπνισμένοι ” καὶ καθιερωμένοι δημοσιογράφοι καὶ καθιερωμένες ἐφημερίδες, ποὺ μὲ τὴν πέννα τους, ἔχουν γράψει τὴν σύγχρονη ἑλληνικὴ Ἱστορία.
Γι’ αὐτό, ἡ ἀνάδειξη τῆς πραγματικότητας τοῦ βαρέως καί πολλαπλῶς χειμαζόμενου ἑλληνικοῦ λαοῦ, μὲ δημοσιογραφικὲς ἔρευνες, ἀναφορές καὶ ἄρθρα, καθὼς καὶ ἀξιόπιστες καὶ λειτουργικὲς προτάσεις, κατεπειγόντων μέτρων καὶ ἄλλων ἄμεσων πρωτοβουλιῶν καὶ διευθετήσεων, γιὰ μία σωστικὴ διακυβέρνηση τῆς Χώρας, εἶναι ἡ ἐλάχιστη δυνατὴ & ἀφεύκτως ἐπιβαλλόμενη ”προσφορά” στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία.
Πράγματι, ἡ πλειονότητα τῶν ἐλευθέρως σκεπτομένων καὶ στοχαζόμενων, Ἑλλήνων πολιτῶν ἄλλαξε ἄρδην. Οἱ Ἕλληνες πολίτες θέλουν πλέον νὰ ζοῦν καὶ νὰ δροῦν, μὲ δικαιοσύνη, ἀξιοκρατία, δημιουργικὴ ἀποτελεσματικότητα, καὶ μὲ ἀπόλυτο σεβασμό στήν ἀνθρώπινη προσωπικότητα καὶ τὶς ἱστορικὲς περιπέτειές της, στὶς ζωογόνες καὶ διαχρονικὲς παραδόσεις, καὶ συμφώνως πρὸς τὶς ἀρχὲς τῆς Βιοηθικῆς καὶ Κοινωνικῆς Ἠθικῆς. Γι’ αὐτό, ἀναζητοῦν μιὰ ἄλλη πολιτική, χωρὶς αἰσχροκέρδεια καὶ ἀνικανότητα, καὶ ἄλλους πολιτικούς, χωρὶς ἰδιοτέλεια. Πολιτικούς, ἀποδεδειγμένα μὲ ἔγνοια τῆς Πατρίδας καὶ ἱκανότητα καὶ θέληση νὰ προσφέρουν, χωρὶς νὰ πάρουν. Γιατί, τὸ σύνηθες εἶναι, νὰ παίρνουν, χωρὶς νὰ προσφέρουν, καὶ ἀντιθέτως μάλιστα, ὄντας διαπλεκόμενοι, νὰ ἐπιφέρουν καὶ ἀνήκεστες βλάβες στὴν Ἑλλάδα καὶ τοὺς Ἑλληνες.
Αὐτή ἡ πατρίδα, αὐτὸ τὸ ἱστορικὰ οἰκουμενικὸ Ἔθνος, σήμερα, δὲν παρακμάζει ἁπλῶς, ἀλλὰ καταρρέει. Ἑπομένως, οἱ ὁποιεσδήποτε σωστικὲς δράσεις, πρέπει νὰ εἶναι ἄμεσες καὶ ἐθνικές…
Ἡ ἄρση ἐθνικῶν βλαβῶν καὶ ἡ πρόληψη ἐθνικῶν συμφορῶν, ἀπαιτεῖ, ἐπειγόντως:
Ἐπαναφορὰ τῆς ἁρμοδιότητας δασοπροστασίας καὶ δασοπυρόσβεσης στήν Δασικὴ Ὑπηρεσία, καταλλήλως ἐπαναδιοργανούμενη. Ἐπανίδρυση (ἀνασύσταση) τῆς Χωροφυλακῆς, τοῦ σώματος τήρησης τῆς δημόσιας τάξης στὶς μὴ ἀστικὲς περιοχὲς (ὕπαιθρος, χωριὰ κλπ.). Σημειώνεται ὅτι, σὲ ὅλα τὰ κράτη τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης, καὶ ὄχι μόνον, οἱ μὲν δυνάμεις τάξεως εἶναι δύο, Χωροφυλακὴ(Gendarmerie) καὶ Ἀστυνομία (Police), ἡ δὲ δασοπροστασία καὶ δασοπυρόσβεση, εἶναι ἔργο μιᾶς, πλήρως, ὀργανωμένης Δασικῆς Ὑπηρεσίας.
Ἐπαναφορὰ τῆς πολυδιάστατης ἐξωτερικῆς πολιτικῆς. Εἴτε μὲ συμμαχικές εἴτε μὲ φιλικὲς χῶρες, οἱ ὁποιεσδήποτε συμφωνίες, νὰ εἶναι στὰ πλαίσια ἀμοιβαιότητας καὶ ἀναλογικότητας, πχ. παραχώρηση τῆς βάσης τῆς Ἀλεξανδρούπολης στὶς ΗΠΑ, μὲ ρητὴ ὑποχρέωση, ἔργῳ συνδρομῆς, σὲ μεγάλες θεομηνίες, πυρκαγιὲς κλπ, καθὼς καὶ σ’ ἐχθρικὲς ἀπειλὲς ἢ ἐπιθέσεις. Ἀνάπτυξη φιλικῶν σχέσεων, μὲ ὅλες τὶς μεγάλες δυνάμεις. Ἡ “ἀπώλεια” τῆς Ρωσικῆς συνδρομῆς, γιὰ τὴν ἀνάσχεση τοῦ πύρινου Ἀρμαγεδώνα τῆς πατρίδας μας, δείχνει, ὅπως καὶ ἄλλες φορὲς στὸ παρελθόν, ὅτι πόρρω ἀπέχουμε ἀπὸ τήν “σωστή πλευρά τῆς Ἱστορίας’’.
Οἱ σχέσεις μὲ διεθνεῖς Ὀργανισμοὺς (ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΟΗΕ κλπ.), καὶ ἄλλα, τρίτα κράτη (Τουρκία, Ἀλβανία,, ΗΠΑ κλπ), πρέπει νὰ εἶναι, σχέσεις διεκδικήσεων ἐθνικῶν συμφερόντων καὶ μόνον, καὶ ὄχι διαπραγματεύσεις ὑποχωρήσεων καὶ παραχωρήσεων, ὅπως συμβαίνει μέχρι τώρα.
Κανονισμοί, ὁδηγίες, συμφωνίες κλπ., πού περιορίζουν καθ’οἱονδήποτε τρόπο τὴν ἐθνικὴ κυριαρχία ἢ τὴν προσωπικότητα καὶ ἐλευθερία τῆς βουλήσεως ἢ τὸ αὐτεξούσιο τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν, καθὼς καὶ ἀποστολὲς πολεμικοῦ στρατιωτικοῦ προσωπικοῦ καὶ ὑλικοῦ, στὸ ἐξωτερικό, ἀκόμη καὶ ἂν προέρχονται ἀπὸ διεθνεῖς Ὀργανισμοὺς (ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΠΟΥ κλπ,) ἢ διακρατικὲς συμφωνίες δὲν ἐφαρμόζονται καὶ δὲν ἔχουν ἰσχὺ στὴν Ἑλληνικὴ Ἐπικράτεια, ἄνευ Δημοψηφίσματος, ηὐξημένης πλειοψηφίας των. Εἶναι ἀδιανόητα ὕποπτη, ἕως προδοτικὴ, κάθε προσφυγὴ στὸ ἀμφιλεγόμενο Δικαστήριο Χάγης, γιὰ κυριαρχικὰ δικαιώματά μας, ποὺ ἑδράζονται, ρητῶς, σὲ διακρατικὲς καὶ διεθνεῖς συμφωνίες καὶ συμβάσεις καὶ στὸ Διεθνὲς Δίκαιο.
Ἀνάκαμψη τῆς, ἀπειλητικῶς φθίνουσας, δημογραφικῆς καμπύλης, μὲ γενναία μηνιαία οἰκονομικὴ στήριξη προοπτικῆς, τῶν νέων ἑλληνικῶν οἰκογενειῶν.
Κατάργηση, κάθε μορφῆς ἀσυλίας (ὡς μὴ συνάδουσας μὲ τὴν ὑψηλὴ κοινωνικὴ εὐθύνη ὑπουργῶν, βουλευτῶν, ἐπιτροπῶν κλπ). καὶ κάθε μορφῆς ὑποχρεωτικότητας (π.χ. ἀπὸ ὑγειονομικὲς ἀρχές, ὡς μὴ συνάδουσας μὲ τὸν ἀπόλυτο σεβασμό τῆς προσωπικότητας καὶ ἐλεύθερης βούλησης, ἢ ἀπὸ Τράπεζες, δημόσια ταμεῖα καὶ ὑπηρεσίες, ὡς μὴ συνάδουσας μὲ τὸ ἀπόλυτο δημοκρατικὸ δικαίωμα τῆς ἐλεύθερης ἐπιλογῆς τοῦ τρόπου συναλλαγῶν, αὐτοπροσώπως μὲ ρευστὸ χρῆμα ἢ διαδικτυακῶς, π.χ., γιὰ πληρωμὴ φόρων, ἀγοραπωλησίες κινητῶν κι ἀκινήτων κ.λπ.)
Ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία σὲ ὁποιαδήποτε μορφή της, εἴτε ὡς ἁπλὴ τεχνητὴ νοημοσύνη (massive learning), εἴτε ὡς γενικευμένη νοημοσύνη (massive consciousness), εἶναι καὶ θὰ πρέπει νὰ εἶναι, ἐπιλογή, καὶ ὄχι ὑποχρέωση. Ἡ τεχνολογία ἢ θὰ εἶναι ἐλεύθερη ἐπιλογὴ τοῦ ἀνθρώπου, ἢ θὰ ἀπεργάζεται τὰ δεσμὰ τῆς ὑποδούλωσής του, π.χ. ὡς, ἐπὶ ποινῇ, ὑποχρεωτικότητα. Γι’ αὐτό, κάθε σχεδιασμός, γιὰ ψηφιακὰ εὐρὼ ἢ κρυπτονομίσματα, ἢ νέες ταυτότητες μὲ RFID (“τσιπάκι’’ μὲ δυνατότητες ἐκπομπῆς καὶ λήψης) κ.λπ., εἶναι ἐξαρχῆς καὶ μετ’ ἀποστροφῆς, ἐξοβελιστέος. Γιὰ τὶς νέες ταυτότητες, ἂν τὸ θέμα ἦταν μόνο ἡ ἀξιοπιστία καὶ ἡ δυσκολία «ἀντιγραφῆς» τους, τότε θὰ μποροῦσε νὰ χρησιμοποιηθεῖ ἡ ὑψηλὴ ἀξιοπιστία τῆς τεχνολογίας τῶν νέων ἀδειῶν ὁδήγησης, ποὺ δὲν ἔχουν “τσιπάκι”, ἀλλὰ λόγῳ ὑψηλῆς ἀξιοπιστίας, χρησιμοποιοῦνται, σήμερα, σέ ὁλόκληρη τὴν Εὐρώπη.
Ἡ ραγδαία ἐξάπλωση τοῦ πυρετοῦ ἀχαλίνωτης κερδοσκοπίας καὶ ἀτιμώρητης αἰσχροκέρδειας, ἐπιβάλλει νὰ γίνουν, μὲ κεραυνοβόλες διαδικασίες, καὶ οἱ ἑξῆς ρυθμίσεις:
Ἐπιβολή Διατίμησης σέ: τρόφιμα, ἐνοίκια, οἰκιακὰ τιμολόγια ἐνέργειας, ὕδρευσης, τηλεφωνίας, διαδικτύου, καὶ σὲ εἰσιτήρια (λεωφορείων, τραίνων, πλοίων, ἀεροπλάνων), τιμολόγια διαγνωστικῶν Κέντρων, ἰδιωτικὰ συμβόλαια περίθαλψης καὶ συνταξιοδότησης, ἰδιωτικά Κεντρα Ἀποκατάστασης καὶ Νοσοκομειακῆς περίθαλψης.
Βασικὸ ὑπαρξιακὸ καθῆκον τῆς Πολιτείας εἶναι, ἡ μὲ κάθε τρόπο, πάταξη τοῦ μαυραγοριτισμοῦ καὶ τῆς καθημερινῆς λῃστείας καὶ ἡ προστασία τοῦ ἀγρίως φορολογούμενου καὶ χειμαζόμενου, Ἕλληνα πολίτη ἀπὸ τὴν ἀπληστία, ἀναισχυντία καὶ ἐλλειμματικὴ συνείδηση, ἐχόντων καὶ κατεχόντων.
Ἐπαναφορά καὶ αὐστηροποίηση τῶν διατάξεων ὑπερβολικοῦ κέρδους καὶ τῆς αἰσχροκέρδειας, ἡ ὁποία πρέπει νὰ γίνει ἰδιώνυμο ἔγκλημα.
Ἀναστολή ἐγκατάστασης νέων ΑΠΕ, γιατί ἔχουν πολὺ χαμηλὲς ἀποδόσεις καὶ δυσαναλόγως, μεγάλες καὶ πολλαπλές, μὴ ἀντιστρεπτές, ἐπιβαρύνσεις.
Ἄμεση ἐπαναλειτουργία ὅλων τῶν Λιγνιτικῶν καὶ Ὑδροηλεκτρικῶν ἐργοστασίων τῆς χώρας, μὲ παράλληλη ἄσκηση VETO, λόγῳ ἐκτάκτων ἀναγκῶν, στὴν ἐπιβολὴ πρόστιμων, γιά τούς, ἀμφιλεγόμενης ἐπίπτωσης, ρύπους, ἀπὸ τὴν χαμένη, σὲ πλήρως ἀντιεπιστημονικές, κλιματικές, ὑγειονομικὲς καὶ ρυποφοβικὲς ἐπιλογές, Διευθυντικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς ΕΕ, δηλ. τήν, ὑπὸ τὴν ἐκμεταλλευτικὴ αἰγίδα τῶν ΗΠΑ, θυγατρική τῆς Γερμανίας.
Ἐπενδύσεις, ἀποκλειστικὰ καὶ μόνον, παραγωγικές, Βιοτεχνικές, Βιομηχανικὲς καὶ ἐπιχειρήσεις πρωτογενοῦς Γεωργίας καὶ Κτηνοτροφίας.
Κατάργηση ὅλων τῶν βοηθημάτων “διακονιᾶς’’ καὶ ἀποχαύνωσης (pass), καὶ τῶν καλαθιῶν εὐτελισμοῦ τῆς ὑπερήφανης Ἑλληνίδας νοικοκυρᾶς. Κατάργηση ὅλων τῶν “Χρηματιστηρίων”, φτωχοποίησης τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἴτε ἐν δράσει, εἴτε ὑπὸ σχεδιασμό, (Ἐνέργειας, Ὕδατος, κ.λπ).
Κατάργηση ὅλων τῶν Ἀνεξάρτητων Ἀρχῶν καὶ ὅσων ΜΚΟ, ἔχουν ἀναλάβει ἢ ἐκτελοῦν δημόσιες δραστηριότητες. Οἱ ὑπηρεσίες καὶ δράσεις ὅλων αὐτῶν, δύνανται νὰ διεκπεραιωθοῦν, τὸ ἴδιο ἀξιόπιστα καὶ ἀποτελεσματικά, ἀπὸ τὰ καθ’ ὕλην, ἀντιστοίχως, ἁρμόδια Ὑπουργεῖα.
Ἐπιβολή, “Εἰσφορᾶς Ἀνασυγκροτήσεως’’ τῆς Χώρας,15%, στά πάσης φύσεως εἰσοδήματα, ὅλων, ἀνεξαιρέτως, τῶν διατελεσάντων ἢ διατελούντων, συνεχῶς ἢ ἀσυνεχῶς ἢ καὶ ἅπαξ, μέλη ἐκλεγμένα ἢ ὄχι, Βουλῆς, Κυβερνήσεων καὶ συνοδῶν ἐπιτροπῶν, Διοικήσεων Ὀργανισμῶν, Δημοσίου καὶ μή, Τραπεζῶν, Μεγάλων Ἰδιωτικῶν Ἑταιρειῶν πάσης φύσεως καὶ ἐμπορικῆς δράσης, Ὑπεραγορές, “Χρηματιστήρια Ἐνέργειας’’ κ.λπ., ἀπὸ τὸ ἔτος 1990 μέχρι καὶ σήμερα. Γιατί μὲ τὶς ἄμεσες ἢ ἔμμεσες πράξεις, παραλείψεις ἢ ἀνοχές τους, ἔφεραν, σταδιακὰ καὶ συστηματικά, τὴν Χώρα σὲ ἐρημοποίηση καὶ τοὺς Ἕλληνες πολίτες σὲ ἐξαθλίωση καὶ φτωχοποίηση, δηλ.σὲ κίνδυνο ὑπάρξεως καὶ ἐπιβίωσης καὶ ὄχι μόνον.
Τὰ παραπάνω, προτείνονται καὶ ἀπὸ πολλοὺς πανεπιστημιακοὺς καί ἐξωπανεπιστημιακοὺς πολίτες, καθὼς καὶ εὐάριθμους, ἄτυπους, ὁμίλους, ἐλεύθερου στοχασμοῦ καὶ δικαιακῆς κοινωνικοπολιτικῆς δράσης.
Εὐνόητο εἶναι, ὅτι τὰ μέτρα αὐτά δύνανται νὰ ἐφαρμοσθοῦν στὴν ὁλότητά τους μόνον, ἂν ἡ ἔγνοια σωτηρίας τῆς πατρίδας, ὑπερτερήσει κομματικῶν, ἐξωγενῶν ἢ ἰδιοτελῶν συμφερόντων, στὴν ἑλληνικὴ Βουλή, καὶ στηριχθεῖ μιά Σωστικὴ Κυβέρνηση, Ἑλλήνων μὲ ἰσχυρὴ προσωπικότητα, ἄξιων, ἱκανῶν, ἀδέσμευτων, μὲ εὐδόκιμη δράση, μὲ ἀρχὲς δικαιοσύνης καὶ ἠθικῆς καὶ διάθεση προσφορᾶς γιὰ τὴν σωτηρία τῆς ἑλληνικῆς πατρίδας καὶ μόνον.