Τοῦ κ. Τιερὶ Μεϊσάν
Ἡ σύγκρουση στὴν Οὐκρανία δὲν ξεκίνησε ἀπὸ τὴ Ρωσία στὶς 24 Φεβρουαρίου, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν Οὐκρανία μία ἑβδομάδα πρίν. «Ὁ ΟΑΣΕ εἶναι μάρτυρας αὐτοῦ. Αὐτὴ ἡ περιφερειακὴ σύγκρουση εἶχε σχεδιαστεῖ ἀπὸ τὴν Οὐάσιγκτον, γιὰ νὰ ἐπιβάλει μία Νέα Παγκόσμια Τάξη, ἀπὸ τὴν ὁποία ἡ Ρωσία, μετὰ ἡ Κίνα, ἐπρόκειτο νὰ ἀποκλειστοῦν. Μὴ ξεγελιέστε!
Οἱ στρατιωτικὲς ἐπιχειρήσεις τῆς Ρωσίας στὴν Οὐκρανία συνεχίζονται γιὰ περισσότερο ἀπὸ ἕνα μήνα καὶ οἱ ἐπιχειρήσεις προπαγάνδας τοῦ ΝΑΤΟ ἐδῶ καὶ ἑνάμιση μήνα.
Ὅπως πάντα, ἡ ἀγγλοσαξονικὴ πολεμικὴ προπαγάνδα συντονίζεται ἀπὸ τὸ Λονδίνο. Ἀπὸ τὸν Πρῶτο Παγκόσμιο Πόλεμο, οἱ Βρετανοὶ ἔχουν ἀποκτήσει μία ἀπαράμιλλη τεχνογνωσία. Τὸ 1914, εἶχαν καταφέρει νὰ πείσουν τὸν ἴδιο τους τὸν πληθυσμὸ ὅτι ὁ γερμανικὸς στρατὸς εἶχε ἀσκήσει μαζικοὺς βιασμοὺς στὸ Βέλγιο καὶ ὅτι ἦταν καθῆκον κάθε Βρετανοῦ νὰ ἔρθει σὲ βοήθεια αὐτῶν τῶν φτωχῶν γυναικῶν. Ἦταν μία πιὸ καθαρὴ ἄποψη παρὰ νὰ ἀναφέρουν τὴν προσπάθεια τοῦ Κάιζερ Γουλιέλμου Β’ νὰ ἀνταγωνιστεῖ τὴν Ἀγγλικὴ ἀποικιακὴ Αὐτοκρατορία. Στὸ τέλος τῆς σύγκρουσης, ὁ βρετανικὸς πληθυσμὸς ζήτησε νὰ ἀποζημιωθοῦν τὰ θύματα. Προσπάθησαν νὰ τὰ ἀπαριθμήσουν καὶ κατάλαβαν ὅτι τὰ γεγονότα εἶχαν ὑπερτιμηθεῖ ὑπερβολικά.
Αὐτὴ τὴ φορά, τὸ 2022, οἱ Βρετανοὶ κατάφεραν νὰ πείσουν τοὺς Εὐρωπαίους ὅτι στὶς 24 Φεβρουαρίου οἱ Ρῶσοι ἐπιτέθηκαν στὴν Οὐκρανία, γιὰ νὰ εἰσβάλουν καὶ νὰ τὴν προσαρτήσουν. Ἡ Μόσχα θὰ προσπαθοῦσε νὰ ἀνασυστήσει τὴ Σοβιετικὴ Ἕνωση καὶ θὰ προετοιμαζόταν νὰ ἐπιτεθεῖ διαδοχικὰ σὲ ὅλες τὶς παλιὲς κτήσεις της. Αὐτὴ ἡ ἐκδοχὴ εἶναι πιὸ τιμητικὴ γιὰ τοὺς Δυτικοὺς παρὰ νὰ ἀναφέρουν τὴν «παγίδα τοῦ Θουκυδίδη» —θὰ ἐπανέλθω σὲ αὐτό—. Στὴν πραγματικότητα, τὰ στρατεύματα τοῦ Κιέβου ἐπιτέθηκαν στοὺς δικούς τους πληθυσμοὺς στὸ Ντονμπάς τὸ ἀπόγευμα τῆς 17ης Φεβρουαρίου. Στὴ συνέχεια, ἡ Οὐκρανία κούνησε ἕνα κόκκινο πανὶ μπροστὰ στὸν Ρῶσο ταῦρο μὲ τὸ λόγο τοῦ προέδρου Ζελένσκι πρὸς τοὺς πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικοὺς ἡγέτες τοῦ ΝΑΤΟ ποὺ εἶχαν συγκεντρωθεῖ στὸ Μόναχο, κατὰ τὸν ὁποῖο ἀνακοίνωσε ὅτι ἡ χώρα του ἐπρόκειτο νὰ ἀποκτήσει ἀτομικὰ ὅπλα, γιὰ νὰ προστατευθεῖ ἀπὸ τὴ Ρωσία.
Δὲν μὲ πιστεύετε; Ἐδῶ εἶναι οἱ ἔρευνες τοῦ ΟΑΣΕ στὰ σύνορα τοῦ Ντονμπάς. Δὲν ὑπῆρχαν μάχες γιὰ μῆνες, ἀλλὰ οἱ παρατηρητὲς τῆς οὐδέτερης Ὀργάνωσης παρατήρησαν, ἀπὸ τὸ ἀπόγευμα τῆς 17ης Φεβρουαρίου, 1.400 ἐκρήξεις τὴν ἡμέρα. Ἀμέσως, οἱ ἀντάρτικες ἐπαρχίες τοῦ Ντόνετσκ καὶ τοῦ Λουχάνσκ, οἱ ὁποῖες ἐξακολουθοῦσαν νὰ θεωροῦν τοὺς ἑαυτοὺς τους Οὐκρανοὺς, ἀλλὰ διεκδικοῦσαν αὐτονομία ἐντός τῆς Οὐκρανίας, μετακίνησαν περισσότερους ἀπὸ 100.000 πολίτες, γιὰ νὰ τοὺς προστατεύσουν. Οἱ περισσότεροι ὑποχώρησαν μέσα στὸ Ντονμπάς, ἄλλοι κατέφυγαν στὴ Ρωσία.
Τὸ 2014 καὶ τὸ 2015, ὅταν ἕνας ἐμφύλιος πόλεμος ἔφερε ἀντιμέτωπο τὸ Κίεβο μὲ τὸ Ντόνεστκ καὶ τὸ Λούγκανσκ, οἱ ὑλικὲς καὶ ἀνθρώπινες ζημιὲς ἦταν μόνο θέμα τῶν ἐσωτερικῶν ὑποθέσεων τῆς Οὐκρανίας. Ὡστόσο, μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου, σχεδὸν ὁλόκληρος ὁ οὐκρανικὸς πληθυσμὸς τοῦ Ντονμπάς σκέφτηκε νὰ μεταναστεύσει καὶ ἀπέκτησε τὴ διπλὴ ρωσικὴ ὑπηκοότητα. Ἑπομένως, ἡ ἐπίθεση τοῦ Κιέβου στοὺς κατοίκους τοῦ Ντονμπάς στὶς 17 Φεβρουαρίου ἦταν μία ἐπίθεση ἐναντίον ΟὐκρανοΡώσων πολιτῶν. Ἡ Μόσχα ἦρθε νὰ τοὺς βοηθήσει, ἐπειγόντως, ἀπὸ τὶς 24 Φεβρουαρίου.
Ἡ χρονολογία εἶναι ἀδιαμφισβήτητη. Δὲν ἦταν ἡ Μόσχα ποὺ ἤθελε αὐτὸν τὸν πόλεμο, ἀλλὰ σίγουρα τὸ Κίεβο, παρὰ τὸ προβλέψιμο τίμημα ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ πληρώσει. Ὁ πρόεδρος Zelensky ἔθεσε ἐσκεμμένα τὸν λαό του σὲ κίνδυνο καὶ φέρει τὴν ἀποκλειστικὴ εὐθύνη γιὰ ὅσα ὑπομένει σήμερα.
Γιατί ἔκανε ἔτσι; Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς θητείας του, ὁ Volodymyr Zelensky συνέχισε τὴν ὑποστήριξη τοῦ οὐκρανικοῦ κράτους, ποὺ ξεκίνησε ἀπὸ τὸν προκάτοχό του Πέτρο Ποροσένκο, στὶς ὑπεξαιρέσεις ποὺ διέπραξαν οἱ Ἀμερικανοὶ χορηγοί του καὶ στοὺς ἐξτρεμιστὲς τῆς χώρας του, τοὺς μπαντεριστές. Ὁ πρόεδρος Πούτιν περιέγραψε τοὺς πρώτους ὡς «συμμορία τοξικομανῶν» καὶ τοὺς δεύτερους ὡς «συμμορία νεοναζὶ» [1]. O Volodymyr Zelensky δήλωσε δημόσια ὄχι μόνο ὅτι δὲν ἤθελε νὰ ἐπιλύσει τὴ σύγκρουση τοῦ Ντονμπάς ἐφαρμόζοντας τὶς Συμφωνίες τοῦ Μίνσκ, ἀλλὰ ἀπαγόρευσε στοὺς συμπολίτες του νὰ μιλοῦν ρωσικὰ στὸ σχολεῖο καὶ στὴ διοίκηση καί, ἀκόμη χειρότερα, ὑπέγραψε φυλετικὸ νόμο τὴν 1η Ἰουλίου. 2021, ὁ ὁποῖος ἐξαιρεῖ ἐκ τῶν πραγμάτων τοὺς Οὐκρανοὺς ποὺ διεκδικοῦν τὴ σλαβική τους καταγωγὴ ἀπὸ τὴν ἀπόλαυση τῶν Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων καὶ τῶν Θεμελιωδῶν Ἐλευθεριῶν.
Ὁ ρωσικὸς στρατὸς εἰσέβαλε πρῶτα στὸ οὐκρανικὸ ἔδαφος, ὄχι ἀπὸ τὸ Ντονμπάς, ἀλλὰ ἀπὸ τὴ Λευκορωσία καὶ τὴν Κριμαία. Κατέστρεψε ὅλες τὶς οὐκρανικὲς στρατιωτικὲς ἐγκαταστάσεις ποὺ χρησιμοποιοῦσε τὸ ΝΑΤΟ γιὰ χρόνια καὶ πολέμησε τὰ μπαντεριστικὰ συντάγματα. Τώρα ἀφοσιώνεται στὴν καταστροφὴ στὰ ἀνατολικά τῆς χώρας. Οἱ προπαγανδιστὲς τοῦ Λονδίνου καὶ τὰ σχεδὸν 150 πρακτορεῖα ἐπικοινωνίας τους σὲ ὅλο τὸν κόσμο μᾶς διαβεβαιώνουν ὅτι, ἀπωθημένος ἀπὸ τὴν ἔνδοξη Οὐκρανικὴ Ἀντίσταση, ὁ ἡττημένος ρωσικὸς στρατὸς ἔχει ἐγκαταλείψει τὸν ἀρχικό του στόχο νὰ καταλάβει τὸ Κιέβο. Ὡστόσο, ποτέ, ἀπολύτως ποτέ, δὲν εἶπε ὁ πρόεδρος Πούτιν ὅτι ἡ Ρωσία θὰ ἔπαιρνε τὸ Κίεβο, θὰ ἀνέτρεπε τὸν ἐκλεγμένο πρόεδρο Ζελένσκι καὶ θὰ καταλάμβανε τὴ χώρα του. Ἀντίθετα, πάντα ἔλεγε ὅτι οἱ πολεμικοί του στόχοι ἦταν νὰ ἀποναζιστικοποιήσει τὴν Οὐκρανία καὶ νὰ ἐξαλείψει τὰ ἀποθέματα ξένων ὅπλων (αὐτῶν τοῦ ΝΑΤΟ). Αὐτὸ ἀκριβῶς κάνει.
Ὁ οὐκρανικὸς λαὸς ὑποφέρει. Ἀνακαλύπτουμε ὅτι ὁ πόλεμος εἶναι σκληρός, ὅτι πάντα σκοτώνει ἀθώους ἀνθρώπους. Μᾶς κυριεύουν σήμερα τὰ συναισθήματά μας καί, καθὼς ἀγνοοῦμε τὴν οὐκρανικὴ ἐπίθεση τῆς 17ης Φεβρουαρίου, ἀγανακτοῦμε μὲ τοὺς Ρώσους, τοὺς ὁποίους κακῶς χαρακτηρίζουμε «ἐπιτιθέμενους». Δὲν νιώθουμε τὴν ἴδια συμπόνια γιὰ τὰ θύματα τοῦ ταυτόχρονου πολέμου στὴν Ὑεμένη, τοὺς 200.000 νεκρούς της, συμπεριλαμβανομένων 85.000 παιδιῶν, ποὺ πέθαναν ἀπὸ τὴν πεῖνα. Ἀλλὰ εἶναι ἀλήθεια ὅτι οἱ Ὑεμενίτες δὲν εἶναι στὰ μάτια τῶν Δυτικῶν παρὰ «μόνο Ἄραβες».
Τὸ γεγονὸς τοῦ πόνου δὲν πρέπει a priori νὰ ἑρμηνεύεται ὡς ἀπόδειξη ὅτι κάποιος ἔχει δίκιο. Οἱ ἐγκληματίες ὑποφέρουν καθὼς καὶ οἱ ἀθῶοι.
Ἔγινε προσφυγὴ στὸ Διεθνὲς Δικαστήριο Δικαιοσύνης (ICJ), δηλαδὴ τὸ ἐσωτερικὸ δικαστήριο τοῦ ΟΗΕ, ἀπὸ τὴν Οὐκρανία καὶ διέταξε, ὡς προληπτικὸ μέτρο, στὶς 16 Μαρτίου, τὴ Ρωσία νὰ σταματήσει τὸν πόλεμο καὶ νὰ ἀποσύρει τὰ στρατεύματά της [2]. Ἀλλά, ὅπως μόλις ἔδειξα, τὸ Δίκαιο δίνει δίκιο στὴ Ρωσία.
Πῶς εἶναι δυνατὴ μία τέτοια χειραγώγηση τοῦ Δικαστηρίου; Ἡ Οὐκρανία ἀναφέρθηκε στὸ γεγονὸς ὅτι ὁ πρόεδρος Πούτιν δήλωσε, κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ὁμιλίας του γιὰ τὴ ρωσικὴ στρατιωτικὴ ἐπιχείρηση, ὅτι οἱ πληθυσμοὶ τοῦ Ντονμπάς ἦταν θύματα «γενοκτονίας». Ὡς ἐκ τούτου, ἀρνήθηκε αὐτὴ τὴ «γενοκτονία» καὶ κατηγόρησε τὴ Ρωσία ὅτι χρησιμοποίησε ἀκατάλληλα αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα. Στὸ διεθνὲς δίκαιο, ἡ λέξη γενοκτονία δὲν ὑποδηλώνει πλέον τὴν ἐξάλειψη μίας ἐθνοτικῆς ὁμάδας, ἀλλὰ μία σφαγὴ ποὺ διατάχθηκε ἀπὸ μία κυβέρνηση. Τὰ τελευταῖα ὀκτὼ χρόνια, 13.000 ἕως 22.000 ἄμαχοι ἔχουν σκοτωθεῖ στὸ Ντονμπάς, ἀνάλογα μὲ τὸ ἂν κάποιος ἀναφέρεται στὰ στατιστικὰ στοιχεῖα τῆς οὐκρανικῆς κυβέρνησης ἢ σὲ αὐτὰ τῆς ρωσικῆς κυβέρνησης. Ἡ Ρωσία, ἡ ὁποία εἶχε στείλει τὴν ἀγόρευσή της ἐγγράφως, ὑποστηρίζει ὅτι δὲν βασίζεται στὴ Σύμβαση γιὰ τὴν Πρόληψη καὶ Τιμωρία τοῦ Ἐγκλήματος τῆς Γενοκτονίας, ἀλλὰ στὸ ἄρθρο 51 τοῦ Χάρτη τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν ποὺ ἐπιτρέπει τὸν πόλεμο γιὰ αὐτοάμυνα —γεγονὸς τὸ ὁποῖο εἶχε διευκρινίσει ὁ πρόεδρος Πούτιν στὴν ὁμιλία του—. Τὸ Δικαστήριο δὲν προσπάθησε νὰ ἐπαληθεύσει τίποτα. Ἔμεινε στὴν οὐκρανικὴ διάψευση. Ὡς ἐκ τούτου, κατέληξε στὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ Ρωσία εἶχε χρησιμοποιήσει ἀκατάλληλα τὴ Σύμβαση ὡς ἐπιχείρημα. Ἐπιπλέον, δεδομένου ὅτι ἡ Ρωσία δὲν ἔκρινε ἀπαραίτητη τὴ φυσικὴ ἐκπροσώπησή της στὸ Δικαστήριο, τὸ τελευταῖο χρησιμοποίησε τὴν ἀπουσία της, γιὰ νὰ τῆς ἐπιβάλλει ἕνα παρεκκλῖνον προσωρινὸ μέτρο. Ἡ Ρωσία, σίγουρη γιὰ τὸ δίκιο της, ἀρνήθηκε νὰ συμμορφωθεῖ καὶ ἀπαιτεῖ δίκη ἐπὶ τῆς οὐσίας ποὺ δὲν θὰ ἐκδοθεῖ πρὶν ἀπὸ τὰ τέλη Σεπτεμβρίου.
Τοῦτα λεχθέντα, δὲν μποροῦμε νὰ κατανοήσουμε τὴ διπροσωπία τῶν Δυτικῶν παρὰ μόνο τοποθετώντας τὰ γεγονότα στὸ πλαίσιό τους. Ἐδῶ καὶ δέκα χρόνια, οἱ ΗΠΑῖοι πολιτικολόγοι μᾶς διαβεβαίωσαν ὅτι ἡ ἄνοδος τῆς Ρωσίας καὶ τῆς Κίνας θὰ ὁδηγήσει σὲ ἕνα ἀναπόφευκτο πόλεμο. Ὁ πολιτικολόγος Graham Allison δημιούργησε ἐπὶ τούτου τὴν ἔννοια τῆς «παγίδας τοῦ Θουκυδίδη» [3]. Ἀναφερόταν στοὺς Πελοποννησιακοὺς Πολέμους μεταξὺ Σπάρτης καὶ Ἀθήνας τὸν 4ο αἰώνα π.Χ. Ὁ στρατηγηστὴς καὶ ἱστορικὸς Θουκυδίδης ἀνέλυσε ὅτι οἱ πόλεμοι εἶχαν γίνει ἀναπόφευκτοι, ὅταν ἡ Σπάρτη, ποὺ κυριαρχοῦσε στὴν Ἑλλάδα, συνειδητοποίησε ὅτι ἡ Ἀθήνα κατακτοῦσε μία αὐτοκρατορία καὶ μποροῦσε νὰ ἀντικαταστήσει τὴν ἡγεμονία της. Ἡ ἀναλογία εἶναι ἀξιοσημείωτη, ἀλλὰ ψευδής: ἂν ἡ Σπάρτη καὶ ἡ Ἀθήνα ἦταν γειτονικὲς ἑλληνικὲς πόλεις, οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες, ἡ Ρωσία καὶ ἡ Κίνα δὲν ἔχουν τὴν ἴδια κουλτούρα.
Γιὰ παράδειγμα, ἡ Κίνα ἀπορρίπτει τὴν πρόταση ἐμπορικοῦ ἀνταγωνισμοῦ ποὺ διατύπωσε ὁ πρόεδρος Μπάιντεν. Ἀντίθετα μὲ τὴν παράδοσή της τοῦ «win-win». Μὲ τὸν τρόπο αὐτό, δὲν ἀναφέρεται σὲ ἐπικερδεῖς ἐμπορικὲς συμβάσεις καὶ γιὰ τὰ δύο μέρη, ἀλλὰ στὴν Ἱστορία της. Τὸ «Μεσαῖο Βασίλειο» ἔχει ἐξαιρετικὰ μεγάλο πληθυσμό. Ὁ αὐτοκράτορας ἀναγκαζόταν νὰ ἐξουσιοδοτήσει τὴν ἐξουσία του στὸ μέγιστο. Ἀκόμη καὶ σήμερα ἡ Κίνα εἶναι ἡ πιὸ ἀποκεντρωμένη χώρα στὸν κόσμο. Ὅταν ἐξέδιδε ἕνα διάταγμα, τὸ τελευταῖο εἶχε πρακτικὲς συνέπειες σὲ ὁρισμένες ἐπαρχίες, ἀλλὰ ὄχι σὲ ὅλες. Ἑπομένως, ὁ αὐτοκράτορας ἔπρεπε νὰ φροντίσει ἔτσι ὥστε κάθε τοπικὸς κυβερνήτης νὰ μὴ θεωρήσει τὸ διάταγμά του ὡς ἄσκοπο καὶ νὰ μὴ ξεχάσει τὴν ἐξουσία του. Πρότεινε τότε μία ἀντιστάθμιση σὲ ὅσους δὲν ἀφοροῦσε τὸ διάταγμα, ἔτσι ὥστε νὰ αἰσθάνονται πάντα ὑποταγεῖς στὴν ἐξουσία του.
Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς οὐκρανικῆς κρίσης, ἡ Κίνα ὄχι μόνο υἱοθέτησε μία ἀδέσμευτη θέση, ἀλλὰ προστάτεψε τὸν Ρῶσο σύμμαχό της στὸ Συμβούλιο Ἀσφαλείας τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Λανθασμένα, οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες φοβήθηκαν ὅτι τὸ Πεκίνο θὰ ἔστελνε ὅπλα στὴ Μόσχα. Αὐτὸ δὲν συνέβη ποτέ, ἀκόμα κι ἂν ὑπάρχει ὑλικοτεχνικὴ βοήθεια στὰ γεύματα ποὺ ἑτοιμάζονται γιὰ τοὺς στρατιῶτες, γιὰ παράδειγμα. Ἡ Κίνα παρακολουθεῖ πῶς πᾶνε τὰ πράγματα καὶ συμπεραίνει πῶς θὰ ἐξελιχθοῦν, ὅταν θὰ προσπαθήσει νὰ ξαναπάρει τὴν ἀντάρτικη ἐπαρχία τῆς Ταϊβάν. Τὸ Πεκίνο ἀπέρριψε εὐγενικὰ τὶς προσφορὲς τῆς Οὐάσιγκτον. Σκέφτεται μακροπρόθεσμα καὶ γνωρίζει ἐκ πείρας ὅτι, ἂν ἐπιτρέψει νὰ καταστραφεῖ ἡ Ρωσία, θὰ λεηλατηθεῖ ξανὰ ἀπὸ τοὺς Δυτικούς. Ἡ σωτηρία του δὲν εἶναι δυνατὴ παρὰ μόνο μὲ τὴ Ρωσία, ἀκόμα κι ἂν θὰ πρέπει μία μέρα νὰ τὴν ἀμφισβητήσει στὴ Σιβηρία.
Ἂς ἐπιστρέψουμε στὴν παγίδα τοῦ Θουκυδίδη. Ἡ Ρωσία γνωρίζει ὅτι οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες θέλουν νὰ τὴν διαγράψουν ἀπὸ τὴ σκηνή. Ἐρευνᾶ τὴ κατάσταση γιὰ μία πιθανὴ εἰσβολὴ/καταστροφή. Ὡστόσο, ἡ ἐπικράτειά της εἶναι τεράστια καὶ ὁ πληθυσμὸς της ἀνεπαρκής. Δὲν μπορεῖ νὰ ὑπερασπιστεῖ τὰ σύνορά της ποὺ παραεῖναι μεγάλα. Ἀπὸ τὸν 19ο αἰώνα, φαντάστηκε νὰ ἀμύνεται ἐγκαταλείποντας τοὺς ἀντιπάλους της. Ὅταν ὁ Ναπολέων καὶ μετὰ ὁ Χίτλερ τῆς ἐπιτέθηκαν, μετακίνησε τὸν πληθυσμὸ της ὅλο καὶ πιὸ ἀνατολικά. Καὶ ἡ ἴδια ἔκαψε τὶς πόλεις της πρὶν φτάσει ὁ εἰσβολέας. Ὁ τελευταῖος βρέθηκε ἀνίκανος νὰ ἐφοδιάσει τὰ στρατεύματά του. Ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπίσει τὸν χειμώνα χωρὶς μέσα καί, ἐντέλει, νὰ ὑποχωρήσει. Αὐτὴ ἡ στρατηγική τῆς «καμμένης γῆς» λειτούργησε μόνο, ἐπειδὴ οὔτε ὁ Ναπολέων οὔτε ὁ Χίτλερ εἶχαν ὑλικοτεχνικὲς βάσεις κοντά. Ὡς ἐκ τούτου ἡ σύγχρονη Ρωσία γνωρίζει ὅτι δὲν θὰ μπορέσει νὰ ἐπιβιώσει, ἐὰν ΗΠΑϊκά ὅπλα ἀποθηκεύονται στὴν Κεντρικὴ καὶ Ἀνατολικὴ Εὐρώπη. Γι’ αὐτό, στὸ τέλος τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης, ἡ Ρωσία ἀπαίτησε ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ νὰ μὴ ἐπεκταθεῖ ποτὲ πρὸς Ἀνατολάς. Ὁ Γάλλος πρόεδρος Φρανσουὰ Μιτεράν καὶ ὁ Γερμανὸς Καγκελλάριος Χέλμουτ Κόλ, ποὺ γνώριζαν Ἱστορία, ἀπαίτησαν ἑπομένως ἀπὸ τοὺς Δυτικοὺς νὰ ἀναλάβουν αὐτὴ τὴ δέσμευση. Κατὰ τὴν ἐπανένωση τῆς Γερμανίας, συνέταξαν καὶ ὑπέγραψαν μία συνθήκη ποὺ ἐγγυᾶται ὅτι τὸ ΝΑΤΟ δὲν θὰ περνοῦσε ποτὲ τὴ γραμμὴ Oder-Neisse, δηλαδὴ τὰ γερμανὸ-πολωνικὰ σύνορα.
Ἡ Ρωσία ἔγραψε στὸ μάρμαρο αὐτὴ τὴ δέσμευση τὸ 1999 καὶ τὸ 2010 μὲ τὶς Δηλώσεις τοῦ ΟΑΣΕ τῆς Κωνσταντινούπολης καὶ τῆς Ἀστανά. Ἀλλὰ οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες τὴν παραβίασαν τὸ 1999 (ἔνταξη τῆς Τσεχικῆς Δημοκρατίας, τῆς Οὑγγαρίας καὶ τῆς Πολωνίας στὸ ΝΑΤΟ), τὸ 2004 (Βουλγαρία, Ἐσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Ρουμανία, Σλοβακία καὶ Σλοβενία), τὸ 2009 (Ἀλβανία καὶ Κροατία), τὸ 2017 (Μαυροβούνιο), καὶ ξανὰ τὸ 2020 (Βόρεια Μακεδονία). Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ κράτη ἔχουν συμμαχήσει μὲ τὴν Οὐάσιγκτον, ἀλλὰ ὅτι ἔχουν ἀποθηκεύσει ἀμερικανικὰ ὅπλα στὸ ἔδαφός τους. Κανεὶς δὲν ἐπικρίνει ὅτι αὐτὰ τὰ κράτη ἐπέλεξαν τοὺς συμμάχους τους, ἀλλὰ ἡ Μόσχα τὰ κατηγορεῖ ὅτι χρησίμευαν ὡς πίσω βάση γιὰ τὸ Πεντάγωνο γιὰ τὴν προετοιμασία μίας ἐπίθεσης κατὰ τῆς Ρωσίας.
Τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2021, ἡ στραουσιανή [4] Βικτόρια Νούλαντ, ἡ νούμερο 2 τοῦ Στέιτ Ντιπάρτμεντ ἦρθε στὴ Μόσχα γιὰ νὰ ἀπαιτήσει ἀπὸ τὴ Ρωσία νὰ ἀποδεχθεῖ τὴν ἀνάπτυξη ΗΠΑϊκῶν ὅπλων στὴν Κεντρικὴ καὶ Ἀνατολικὴ Εὐρώπη. Ὑποσχέθηκε ὅτι ἡ Οὐάσιγκτον θὰ ἐπενδύσει στὴ Ρωσία ὡς ἀντάλλαγμα. Στὴ συνέχεια ἀπείλησε τὴ Ρωσία, ἐὰν δὲν δεχόταν τὴν προσφορά της καὶ κατέληξε στὸ συμπέρασμα ὅτι θὰ ἔβαζε τὸν πρόεδρο Πούτιν νὰ δικαστεῖ ἐνώπιον διεθνοῦς δικαστηρίου. Ἡ Μόσχα ἀπάντησε στέλνοντας, στὶς 17 Δεκεμβρίου, μία πρόταση γιὰ μία Συνθήκη ποὺ ἐγγυᾶται τὴν εἰρήνη στὴ βάση τοῦ σεβασμοῦ τοῦ Χάρτη τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Αὐτὸ εἶναι ποὺ προκάλεσε τὴν τρέχουσα καταιγίδα. Διότι ὁ σεβασμὸς τοῦ Χάρτη, ποὺ βασίζεται στὴν ἀρχὴ τῆς ἰσότητας καὶ τῆς κυριαρχίας τῶν κρατῶν, προϋποθέτει τὴ μεταρρύθμιση τοῦ ΝΑΤΟ, ἡ λειτουργία τοῦ ὁποίου, ἀντίθετα, βασίζεται σὲ μία ἱεραρχία μεταξὺ τῶν μελῶν του. Πιασμένες στὴν «παγίδα τοῦ Θουκυδίδη», οἱ ΗΠΑ ὑποκίνησαν τὸν σημερινὸ πόλεμο στὴν Οὐκρανία.
Ἂν δεχτοῦμε ὅτι στόχος τους εἶναι νὰ σβήνουν τὴ Ρωσία ἀπὸ τὴ διεθνῆ σκηνή, ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖο ἀντιδροῦν οἱ Ἀγγλοσάξονες στὴν οὐκρανικὴ κρίση γίνεται σαφής. Δὲν ἐπιδιώκουν νὰ ἀπωθήσουν στρατιωτικὰ τὸν ρωσικὸ στρατό, οὔτε νὰ φέρουν σὲ δύσκολη θέση τὴ ρωσικὴ κυβέρνηση, ἀλλὰ νὰ ἐξαφανίσουν κάθε ἴχνος ρωσικοῦ πολιτισμοῦ στὴ Δύση. Καὶ ἐναλλακτικά, προσπαθοῦν νὰ ἀποδυναμώσουν τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση.
Ξεκίνησαν μὲ τὸ πάγωμα τῶν περιουσιακῶν στοιχείων τῶν Ρώσων ὀλιγαρχῶν στὴ Δύση· ἕνα μέτρο ποὺ ἐπικροτήθηκε ἀπὸ τὸν ρωσικὸ πληθυσμό, ὁ ὁποῖος τοὺς θεωρεῖ παράνομους δικαιούχους τῆς λεηλασίας τῆς ΕΣΣΔ. Στὴ συνέχεια ἀνάγκασαν τὶς δυτικὲς ἑταιρεῖες νὰ σταματήσουν νὰ συναλλάσσονται μὲ τὴ Ρωσία. Τέλος, συνέχισαν ἀποκόπτοντας τὶς ρωσικὲς τράπεζες ἀπὸ τὶς δυτικὲς τράπεζες (τὸ σύστημα SWIFT). Ὡστόσο, ἐὰν αὐτὰ τὰ οἰκονομικὰ μέτρα ἦταν καταστροφικὰ γιὰ τὶς ρωσικὲς τράπεζες (ἀλλὰ ὄχι γιὰ τὴ ρωσικὴ κυβέρνηση), τὰ μέτρα κατὰ τῶν ἑταιρειῶν ποὺ ἐργάζονται στὴ Ρωσία εἶναι ἀντίθετα εὐνοϊκὰ γιὰ τὴ Ρωσία, ἡ ὁποία ἀνακτᾶ τὶς ἐπενδύσεις τους μὲ χαμηλὸ κόστος. Ἐξάλλου, τὸ Χρηματιστήριο τῆς Μόσχας, τὸ ὁποῖο εἶχε κλείσει ἀπὸ τὶς 25 Φεβρουαρίου (τὴν ἑπομένη τῆς ρωσικῆς ἀπάντησης) ἕως τὶς 24 Μαρτίου, κατέγραψε ἄνοδο μόλις ἄνοιξε ξανά. Βέβαια ὁ δείκτης RTS σημείωσε πτώση τὴν πρώτη ἡμέρα κατὰ 4,26%, ἀλλὰ μετράει κυρίως κερδοσκοπικὲς ἀξίες, ἀντίθετα ὁ δείκτης IMOEX, ποὺ μετρᾶ τὴν ἐθνικὴ οἰκονομικὴ δραστηριότητα, ἐνισχύθηκε κατὰ 4,43%. Οἱ πραγματικοὶ χαμένοι τῶν δυτικῶν μέτρων εἶναι τὰ μέλη τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης ποὺ ἦταν ἀρκετὰ ἀνόητα, γιὰ νὰ τὰ πάρουν.
Ἤδη, τὸ 1991, ὁ στραουσιανός Paul Wolfowitz ἔγραφε σὲ ἐπίσημη ἀναφορὰ ὅτι οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες θὰ ἔπρεπε νὰ ἐμποδίσουν μία δύναμη νὰ ἀναπτυχθεῖ σὲ σημεῖο νὰ τὶς συναγωνιστεῖ. Τότε ἡ ΕΣΣΔ ἦταν κομματιασμένη. Ὡς ἐκ τούτου, ὑπέδειξε τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ὡς τὸν δυνητικὸ ἀντίπαλο ποὺ πρέπει νὰ ξηλωθεῖ [5]. Αὐτὸ ἀκριβῶς ἔκανε τὸ 2003, ὅταν, ἔχοντας γίνει νούμερο 2 στὸ Πεντάγωνο, ἀπαγόρευσε στὴ Γερμανία καὶ τὴ Γαλλία νὰ συμμετάσχουν στὴν ἀνοικοδόμηση τοῦ Ἰράκ [6]. Γιὰ τὰ ἴδια μίλησε καὶ ἡ Victoria Nuland τὸ 2014, ὅταν ἔδωσε ἐντολὴ στὸν Ἀμερικανὸ πρέσβη της στὸ Κίεβο νὰ «καταστρέψει τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση» (sic) [7].
Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση διατάσεται σήμερα νὰ σταματήσει τὶς εἰσαγωγὲς ρωσικῶν ὑδρογονανθράκων. Ἂν ὑπακούσει σὲ αὐτὴ τὴν προσταγή, ἡ Γερμανία θὰ καταστραφεῖ καὶ μαζί της ὁλόκληρη ἡ Ἕνωση. Δὲν θὰ εἶναι παράπλευρη ζημιά, ἀλλὰ καρπὸς μίας συγκροτημένης σκέψης, ξεκάθαρα ἐκφρασμένης ἐδῶ καὶ τριάντα χρόνια.
Τὸ πιὸ σημαντικὸ πρᾶγμα γιὰ τὴν Οὐάσιγκτον εἶναι νὰ ἀποκλείσει τὴ Ρωσία ἀπὸ ὅλους τούς διεθνεῖς ὀργανισμούς. Ἤδη ἔχει καταφέρει, τὸ 2014, νὰ τὴν ἀποκλείσει ἀπὸ τὸ G8. Τὸ πρόσχημα δὲν ἦταν ἡ ἀνεξαρτησία τῆς Κριμαίας (τὴν ὁποία ἀπαιτοῦσε ἀπὸ τῆς διάλυσης τῆς ΕΣΣΔ, ἀρκετοὺς μῆνες πρὶν ἡ Οὐκρανία σκεφτεῖ τὴ δική της ἀνεξαρτησία), ἀλλὰ ἡ ἔνταξή της στὴ Ρωσικὴ Ὁμοσπονδία. Ἡ ὑποτιθέμενη ἐπίθεση στὴν Οὐκρανία ἀποτελεῖ πρόσχημα γιὰ τὸν ἀποκλεισμό της ἀπὸ τὴν G20. Ἡ Κίνα ἐπεσήμανε ἀμέσως ὅτι κανεὶς δὲν μποροῦσε νὰ ἀποκλειστεῖ ἀπὸ ἕνα ἄτυπο φόρουμ ποὺ δὲν διαθέτει καταστατικό. Ποιὸς τὴν ἀκούει; Ὁ πρόεδρος Μπάιντεν ἐπέστρεψε καὶ ἐπέμενε στὶς 24 καὶ 25 Μαρτίου στὴν Εὐρώπη. Ἡ Οὐάσιγκτον αὐξάνει τὶς ἐπαφὲς, γιὰ νὰ ἀποκλείσει τὴ Ρωσία ἀπὸ τὸν Παγκόσμιο Ὀργανισμὸ Ἐμπορίου. Σὲ κάθε περίπτωση, οἱ ἀρχὲς τοῦ ΠΟΕ ὑπονομεύονται ἀπὸ τὶς μονομερεῖς «κυρώσεις» ποὺ ἐφαρμόζει ἡ Δύση. Μία τέτοια ἀπόφαση θὰ ἦταν ἐπιζήμια καὶ γιὰ τὶς δύο πλευρές. Ἐδῶ εἶναι σκόπιμο νὰ ἀναφερθοῦμε στὰ γραπτά τοῦ Paul Wolfowitz. Ἔγραφε πράγματι τὸ 1991 ὅτι ἡ Οὐάσιγκτον δὲν πρέπει νὰ ἐπιδιώκει νὰ εἶναι ἡ καλύτερη σὲ αὐτὸ ποὺ κάνει, ἀλλὰ νὰ εἶναι ἡ πρώτη σὲ σχέση μὲ τοὺς ἄλλους. Αὐτὸ συνεπάγεται, σημείωνε, ὅτι γιὰ νὰ διατηρήσουν τὴν ἡγεμονία τους, οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες δὲν πρέπει νὰ διστάσουν νὰ βλάψουν τὸν ἑαυτό τους, ἐὰν κάνουν πολὺ περισσότερα σὲ ἄλλους. Ὅλοι θὰ πληρώσουμε τὸ τίμημα γιὰ αὐτὸν τὸν τρόπο σκέψης.
Τὸ πιὸ σημαντικὸ γιὰ τοὺς Στραουσιανούς εἶναι νὰ ἀποκλείσουν τὴ Ρωσία ἀπὸ τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη. Αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸ, ἐὰν σεβαστοῦν τὸν Χάρτη τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, ἀλλὰ ἡ Οὐάσιγκτον δὲν θὰ ἀσχοληθεῖ ἐκεῖ μὲ αὐτὸ περισσότερο ἀπὸ τὸ τί συνηθίζει νὰ κάνει ἀλλοῦ. Ἔχει ἤδη ἔρθει σὲ ἐπαφὴ μὲ κάθε κράτος μέλος τοῦ ΟΗΕ, μὲ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις. Ἡ ἀγγλοσαξονικὴ προπαγάνδα ἔχοντας ἤδη ρίξει στάχτη στὰ μάτια τους, ὅλοι εἶναι πεπεισμένοι ὅτι ἕνα μέλος τοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας ἔχει ξεκινήσει ἕνα κατακτητικὸ πόλεμο ἐναντίον ἑνὸς ἀπὸ τοὺς γείτονές του. Ἐὰν ἡ Οὐάσιγκτον καταφέρει νὰ συγκαλέσει ἔκτακτη Γενικὴ Συνέλευση τοῦ ΟΗΕ καὶ νὰ τροποποιήσει τὸ καταστατικό του, θὰ πετύχει τοὺς στόχους της.
Ἕνα εἶδος ὑστερίας ἔχει κυριεύσει τὴ Δύση. Κυνηγοῦν ὅ,τι εἶναι ρωσικὸ χωρὶς νὰ σκεφτοῦν τοὺς δεσμούς του μὲ τὴν οὐκρανικὴ κρίση. Στοὺς Ρώσους καλλιτέχνες ἀπαγορεύεται νὰ ἐμφανιστοῦν ἀκόμη καὶ ἂν εἶναι γνωστὸ ὅτι ἀντιτίθενται στὸν πρόεδρο Πούτιν. Ἐδῶ ἕνα πανεπιστήμιο ἀπαγορεύει τὴ μελέτη τοῦ ἀντισοβιετικοῦ ἥρωα Σολζενίτσιν ποὺ εἶναι στὸ πρόγραμμα σπουδῶν του, ἐκεῖ ἕνα ἄλλο ἀπαγορεύει τὴ συζήτηση καὶ τὸν συγγραφέα τοῦ διαλόγου καὶ τῆς ἐλεύθερης σκέψης Ντοστογιέφσκι (1821-1881) ποὺ ἀντιτάχθηκε στὸ τσαρικὸ καθεστώς. Ἐδῶ ἀποπρογραμματίζουν ἕνα μαέστρο ὀρχήστρας, ἐπειδὴ εἶναι Ρῶσος καὶ ἐκεῖ ἀφαιροῦν ἀπὸ τὸ ρεπερτόριο τὸν Τσαϊκόφσκι (1840-1893). Ὁτιδήποτε εἶναι ρωσικὸ πρέπει νὰ ἐξαφανιστεῖ ἀπὸ τὴ συνείδησή μας, ὅπως κάποτε ἡ Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία ἰσοπέδωσε τὴν Καρχηδόνα καὶ κατέστρεψε μεθοδικὰ κάθε ἴχνος τῆς ὕπαρξής της, σὲ σημεῖο ποὺ σήμερα γνωρίζουμε πολὺ λίγα γιὰ αὐτὸν τὸν πολιτισμό.
Στὶς 21 Μαρτίου, ὁ πρόεδρος Μπάιντεν δὲν τὸ ἔκρυψε. Ἐνώπιον ἑνὸς ἀκροατήριου ἐπιχειρηματιῶν, δήλωσε: «Αὐτὴ εἶναι ἡ στιγμὴ ποὺ τὰ πράγματα ἀλλάζουν. Θὰ ὑπάρξει μία Νέα Παγκόσμια Τάξη καὶ πρέπει νὰ τὴν ὁδηγήσουμε. Καὶ πρέπει νὰ ἑνώσουμε τὸν ὑπόλοιπο ἐλεύθερο κόσμο, γιὰ νὰ τὸ κάνουμε» [8]. Αὐτὴ ἡ νέα τάξη [9] ἀναμένεται νὰ κόψει τὸν κόσμο σὲ δύο ἑρμητικὰ κομμάτια· μία τομὴ ὅπως δὲν ἔχουμε γνωρίσει ποτέ, χωρὶς δυνατὴ σύγκριση μὲ τὸ σιδερένιο παραπέτασμα τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου. Ὁρισμένα κράτη, ὅπως ἡ Πολωνία, πιστεύουν ὅτι μποροῦν νὰ χάσουν πολλὰ, ὅπως τὰ ἄλλα, ἀλλὰ καὶ νὰ κερδίσουν λίγα. Ἔτσι, ὁ στρατηγὸς Waldemar Skrzypczak μόλις ζήτησε ὁ ρωσικὸς θύλακας τοῦ Καλίνινγκραντ νὰ γίνει πολωνικός [10]. Πράγματι, μετὰ τὴν παγκόσμια τομή, πῶς θὰ μπορέσει ἡ Μόσχα νὰ ἐπικοινωνήσει μὲ αὐτὸ τὸ ἔδαφος;
Πηγή: Ἱστοσελὶς «Ἰνφογνώμων», μτφ. Κριστιάν Ἀκκυριά
Σημειώσεις:
[1] Δεῖτε τὸ ἔνατο ἄρθρο αὐτῆς τῆς σειρᾶς: « Μία συμμορία τοξικομανῶν καὶ νεοναζί », 5 Μαρτίου 2022.[2] « Allegation de genocide au titre de la Convention pour la prevention et la repression du crime de genocide », Ordonnance, Cour internationale de Justice, 16 mars 2022. [3] “The Thucydides Trap : Are the U.S. and China Headed for War ?”, Graham T. Alllison, The Atlantic, September 24, 2005. Destined For War : Can America and China Escape Thucydides’s Trap ?, Graham T. Allison, Mariner Books ; (2017). [4] Γιὰ τὸ τί εἶναι οἱ Στραουσιανοί, δεῖτε τὸ ὄγδοο ἄρθρο αὐτῆς τῆς σειρᾶς «Ἡ Ρωσία κηρύσσει τὸν πόλεμο στοὺς Στραουσιανούς», 5 Μαρτίου 2022. [5] Αὐτὸ τὸ ἔγγραφο ἀποκαλύφθηκε στὸ “US Strategy Plan Calls For Insuring No Rivals Develop”, Patrick E. Tyler, New York Times, 8 Μαρτίου 1992. Δεῖτε ἐπίσης τὰ ἀποσπάσματα ποὺ δημοσιεύθηκαν στὴ σελίδα 14: “Ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ σχέδιο τοῦ Πενταγώνου: ” Ἀποτρέψτε τὴν ἐπανεμφάνιση ἑνὸς νέου ἀντιπάλου». Πρόσθετες πληροφορίες παρέχονται στὸ “Keeping the US First, Pentagon Would Preclude a Rival Superpower” Barton Gellman, The Washington Post , 11 Μαρτίου 1992. [6] « Instructions et conclusions sur les marches de reconstruction et d’aide en Irak », par Paul Wolfowitz, Reseau Voltaire, 10 decembre 2003. [7] « Conversation entre l’assistante du secretaire d’Etat et l’ambassadeur US en Ukraine», par Andrey Fomin, Oriental Review (Russie) , Reseau Voltaire, 7 fevrier 2014. [8] « Remarks by President Biden Before Business Roundtable’s CEO Quarterly Meeting », White House, March 21, 2022.[9] « Histoire du “Nouvel ordre mondial” », par Pierre Hillard, 21 fevrier 2010. « Le projet de Nouvel Ordre Mondial trebuche sur les realites geopolitiques », par Imad Fawzi Shueibi, Traduction Said Hilal Alcharifi, Reseau Voltaire, 14 aout 2012. [10] « La Pologne revendique Kaliningrad », Reseau Voltaire, 26 mars 2022