Ὁ Περιστερίου πρὸ ἑνὸς ἔτους μὲ τὸν κ. Μητσοτάκην. Πρὸ μηνὸς μὲ τὸν Ὑπουργὸν κ. Χρυσοχοΐδην καὶ τὸν Ἀναπλ. Ὑπουργὸν κ. Παπαθανάσην, διὰ “θέματα κοινοῦ ἐνδιαφέροντος”, μήπως διά τήν διαδοχὴν εἰς Φανάρι;
Ἡ ἀφαίρεσις τοῦ “Ἐσταυρωμένου” δὲν ἦτο ἁπλῶς ἀντορθόδοξος, ἀλλὰ στρατηγικὴ δήλωσις ὑποψηφιότητος διά τὴν Κωνσταντινούπολιν!
Ο ΣΕΒ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΗΣ!
Ὁ Μητροπολίτης Περιστερίου ὑποστηρίζει χεῖρον τοῦ Παπικοῦ Πρωτείου, ἀλλὰ καταγγέλλει παραδόξως(;…) τὸν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀμερικῆς Ἐλπιδοφὸν ἐνώπιον παπικῶν καὶ προτεσταντῶν. Ἡ ρῆξις τοῦ Σεβ. Γρηγορίου μὲ τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ρωσίας μὲ βεβαιότητα τοῦ ἐξασφαλίζει τὸ χρῖσμα ἀπὸ τὸν Πρόεδρον Τράμπ!
Ὁλοκληρώθηκε προσφάτως ἡ συνάντησις τῶν μελῶν τῆς διεθνοῦς Ἑταιρείας διὰ τὸ Κανονικὸν Δίκαιον τῶν «Ἀνατολικῶν Ἐκκλησιῶν», εἰς τὴν ὁποίαν προεδρεύει ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Περιστερίου Γρηγόριος. Ἐξέπληξεν ἅπαντας τὸ γεγονὸς ὅτι κατὰ τὴν ὁμιλίαν αὐτοῦ ἐτόνισεν ὅτι ἐσχάτως προωθεῖται καὶ εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν τὸ πρότυπον τῆς πυραμίδος, τὸ ὁποῖον ἀκολουθεῖται εἰς τὸν παπισμόν, ὥστε παραθεωροῦντες τινες τὴν δισχιλιετῆ παράδοσιν νὰ τείνουν εἰς τὴν ἐπιβολὴν τῆς θεωρίας ἑνὸς «Πρώτου ἄνευ ἴσων» (primus sine paribus).
Ἡ ἀποστροφὴ τοῦ λόγου τοῦ Σεβασμιωτάτου ἐθεωρήθη ἁπλῶς ἕνας ἀφηρημένος ὑπαινιγμὸς πρὸς τοὺς οἱουσδήποτε πεπληγμένους ὑπὸ τοῦ παπικοῦ φρονήματος. Δὲν ἦτο ὅμως τοιοῦτον ἐκεῖνον τὸ ὁποῖον ἐννοεῖτο ὑπὸ τοῦ γραπτοῦ λόγου τοῦ Σεβασμιωτάτου, ἀλλὰ εἶχεν ὡς ἀποδέκτην ἕνα συγκεκριμένον πρόσωπον: τὸν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀμερικῆς Ἐλπιδοφόρον.
Εἶναι τοῖς πᾶσι γνωστὸν ὅτι περὶ τοῦ Πρωτείου τοῦ Κων/λεως ἔχουν συγγράψει τρεῖς. Ὁ πρῶτος, ὁ ὁποῖος ἐμόχθησε νὰ θεμελιώση πρωτεῖον καὶ μάλιστα παγκόσμιον ἐπὶ θεωρητικῆς βάσεως ἦτο ὁ Περγάμου κυρὸς Ζηζιούλας. Εἰς ἀνταγωνισμὸν αὐτοῦ προσέτρεξαν δύο καὶ μάλιστα ὠθοῦντες τὸ ζήτημα εἰς τὰ ἄκρα, δηλαδὴ ἀναγνωρίζοντες «Πρῶτον ἄνευ ἴσων»! Ὁ εἷς ἦτο ὁ Πανεπιστημιακὸς καὶ Μητροπολίτης Ἀρκαλοχωρίου Ἀνδρέας (Νανάκης) καὶ ὁ ἕτερος ἦτο ὁ τότε Προύσσης Ἐλπιδοφόρος. Ἡ διαφορὰ μεταξὺ των εἶναι ὅτι ὁ μὲν Ἀρκαλοχωρίου ἀνεγνώριζεν αὐτὸ εἰς τὸν Πατριαρχεῖον ὡς σύστημα, ὁ δὲ Προύσης εἰς τὸν Πατριάρχην προσωπικῶς.
Περιττὸν εἶναι νὰ τονίσωμεν διὰ πολλοστὴν φορὰν ὅτι δὲν ὑφίσταται εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν κανενὸς εἴδους πρωτεῖον, τὸ ὁποῖον μόνον ἀριθμητικὴν ἔννοιαν ἔχει, συμφώνως πρός τοὺς βυζαντινοὺς ἐπισκοπικοὺς καταλόγους (notitiae episcopatum), καθὼς ἡ σειρὰ τῶν Ἐπισκόπων ἠκολούθει αὐτὴν τῶν ἑκασταχοῦ διοικητικῶν Ἐπαρχιῶν. Ἔχει ὅμως σημασία νὰ ὑπογραμμίσωμεν ὅτι πρὸ μερικῶν ἐτῶν ἦσαν οἱ ἴδιοι οἱ παπικοί, οἱ ὁποῖοι εἰς τὴν μεικτὴν Ἐπιτροπὴν διαλόγου μὲ τοὺς Ὀρθοδόξους ἐπεσήμανον ὅτι ἡ ἐπίκλησις τῆς γνωστῆς ρήσεως «πρῶτος μεταξὺ ἴσων» (primus inter pares) εἶναι ἐσφαλμένη, καθὼς δὲν πρόκειται γιὰ θεολογικὴ-ἐκκλησιαστικὴ φράσιν, ἀλλὰ πολιτικήν. Μία εἶναι ἡ ἄσειστος βάσις: ἡ ἐκκλησιολογική, συμφώνως πρὸς τὴν ὁποίαν ὅλοι οἱ Ἐπίσκοποι εἶναι ἴσοι ὡς ἐξίσου διάδοχοι τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων.
Τοιούτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων τὰ ὅσα ὑπεστήριξεν ὁ Περιστερίου ἐστόχευαν τὸν ἕνα καὶ μοναδικὸν ἐκπρόσωπον τῆς ἀντιθέου ψευδοθεωρίας περὶ τοῦ Κων/λεως ὡς πρώτου ἄνευ ἴσων, δηλαδὴ τὸν Ἀμερικῆς.
Ὁ Περιστερίου ὑποστηρικτὴς τῆς ψευδοθεωρίας
Ὡστόσον, ὅσον καὶ νὰ ἐπεθύμει ὁ Περιστερίου νὰ παρουσιασθῆ ὁ ἴδιος ὡς ὑπέρμαχος τῆς Ὀρθοδοξίας «ἡ λαλιὰ του δήλων ποιεῖ αὐτόν». Αἱ ἀπόψεις του εἶναι διατυπωμέναι γραπτῶς καὶ προβεβλημέναι ἀρκούντως ἀπὸ μέσα ἐνημερώσεως, ὥστε νὰ συγκρίνη οἱοσδήποτε καὶ νὰ σχηματίση ἰδίαν περὶ τοῦ Περιστερίου ἄποψιν, διὰ τὰ ὅσα ἀμετανοήτως πρεσβεύει.
Ἴσως παρασυρθῆ κανεὶς καὶ καλῇ τῇ πίστει προβάλλει τὸ ἐπιχείρημα ὅτι «νά, ὁ ἴδιος ἀποστρέφεται τὸ πρωτεῖον ἄνευ ἴσων». Εἶναι ὅμως αὐτὸ πραγματικότης; Διότι δύναται κανεὶς νὰ ἀπορρίπτει συγκεκριμένην φράσιν, ἐπειδὴ αὐτὴ προκαλεῖ ἐνστικτωδῶς τὰς ἀντιστάσεις τῶν Ὀρθοδόξως φρονούντων, τὴν αὐτὴν ὅμως ὥραν νὰ θεμελιώνη θεωρητικῶς ἕνα πρωτεῖον ὄχι μόνον ἄνευ ἴσων ἀλλὰ καὶ ἄνευ ὁμοίων! Αὐτὸ κατὰ τὴν ἄποψίν μας ποιεῖ ὁ Περιστερίου.
Συγκεκριμένα, ὀφείλει τις νὰ ἀναλογισθῆ τὴν ἀμάρτυρον εἰς τὴν Ἐκκλησιαστικὴν Παράδοσιν καὶ Ἱστορίαν θεωρείαν περὶ «προδικαιοδοσιακοῦ δικαιώματος» τοῦ Κωνσταντινουπόλεως. Κατ’ αὐτὴν ὁ Κων/λεως, ἀποκλειστικὰ καὶ μόνον αὐτός, ἔχει ἰδιοκτησίαν του ἅπασαν τὴν Οἰκουμένην καὶ ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν, ἐὰν τοπικὴ Ἐκκλησία ἐκλείψη ἢ ὁ ἴδιος ἐπιθυμήση, δύναται νὰ καταργῆ Ἐκκλησίας καὶ νὰ ἐπανυπαγάγη εἰς τὸ Πατριαρχεῖον Κων/πόλεως τὴν ἐδαφικὴν κυριότητα αὐτῆς! Γράφομεν «ἅπασαν τὴν Οἰκουμένην», διότι πλὴν περιορισμένων ἐδαφῶν τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων καὶ Ἀντιοχείας, καὶ ὅσα εὑρίσκονται πέριξ τῆς Ἀλεξανδρείας, τὰ ὑπόλοιπα τοῦ ἀνήκουν, καθὼς τὴν μὲν Ἀφρικὴν ἐχάρισεν εἰς τὸν Ἀλεξανδρείας, ὁ δὲ ὑπόλοιπος πλανήτης ἀνήκει εἰς τὰ «τῆς βαρβαρικῆς», τὰ ὁποῖα ὁ ἴδιος διαχειρίζεται! Αὐτὰ λοιπὸν ὑποστηρίζει ἡ ψευδοθεωρία τοῦ Περιστερίου, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ νάρκην εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν, καθὼς συνέπεια αὐτῆς εἶναι ὅλα τὰ Αὐτοκέφαλα νὰ θεωροῦνται ἀενάως ὑπὸ αἵρεσιν!
Ἑπομένως, ὁ μὲν Ἀμερικῆς εὐθέως διατρανώνει ὅτι ὁ Κων/λεως εἶναι ἄνευ ἴσων, ὁ δὲ Περιστερίου ἐν τοῖς πράγμασιν διακηρύσσει αὐτό. Δὲν διαφέρουν εἰς οὐδέν, παρὰ εἶναι συμπληρωματικαὶ αἱ ἀντορθόδοξοι θέσεις των.
Ὁ Περιστερίου ὑποψήφιος Πατριάρχης
Κατὰ τὴν ἄποψιν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν καλῶς, ἡ στάσις αὐτὴ τοῦ Περιστερίου εἶναι προϊὸν στρατηγικῆς. Διὰ τῶν τοποθετήσεών του ὁ Σεβασμιώτατος, ἤ οἱοσδήποτε εἰς τὴν θέσιν αὐτοῦ, δηλώνει παρὼν διὰ τὴν ἑπομένην ἡμέραν εἰς τὸ Φανάρι.
Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἔχει ὁρίσει τὸν πρώην Γαλλίας εἰς κομβικὴν θέσιν, ὥστε νὰ δρομολογήση τὰς ἐξελίξεις, ὅταν καταφθάση ἡ ὥρα διαδοχῆς. Ὁ ἴδιος ὁ Γαλλίας δυσκόλως θὰ εἶναι ὑποψήφιος. Ἐπικρατέστεροι λοιπὸν ἀπομένουν ἕτεροι Ἱεράρχαι τοῦ Φαναρίου, οἱ ὁποῖοι κρατοῦν ὑψηλοὺς θώκους. Ὁ πλέον προβεβλημένος αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι ὁ Ἀμερικῆς, ὄχι μόνον διὰ τῶν προκλητικῶν νεωτερισμῶν αὐτοῦ, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συνταράξει τὴν Ὀρθοδοξίαν, ἀλλὰ κυρίως ἐπειδὴ τυγχάνει Ἀρχιεπίσκοπος εἰς τὰς ΗΠΑ. Ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τοῦ μασόνου Ἀθηναγόρου καὶ μετέπειτα ἡ ἔγκρισις τῶν Ἀμερικανῶν εἶναι ἀπαραίτητος, τόσο διὰ τοὺς Πρωθυπουργοὺς εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅσον καί διὰ τοὺς Πατριάρχας Κων/λεως.
Ἐνῶ λοιπὸν ὁ Ἀρχ. Ἐλπιδοφόρος ἔχει δεδομένην τὴν στήριξιν τοῦ βαθέος κράτος τῶν «πλανηταρχῶν», οἱοσδήποτε ἄλλος εἶναι ἀναγκαῖον νὰ προσεγγίση αὐτὴν τὴν πλευράν. Αἱ ὑποτιθέμεναι «κανονολογικαὶ» δηλώσεις τοῦ Περιστερίου δημιουργοῦν ἐγγύτητα καὶ οἰκειότητα ταυτοχρόνως καὶ μὲ τὸν Κων/λεως καὶ μὲ τὰς ΗΠΑ. Ἂς ἐνθυμηθῆ τις τὴν πρόσφατον πρότασίν του διὰ τὸ Οὐκρανικόν: ἦτο εἰσηγητὴς καὶ πλειοδότησε «urbi et orbi» ὑπὲρ τῆς ἄρσεως τοῦ Αὐτοκεφάλου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας καὶ τὴν ὑπαγωγὴν τοῦ Πατριάρχου Μόσχας ὡς Ἐπισκόπου εἰς τὸ Φανάρι ὑπὸ τὴν κηδεμονίαν τοῦ Πατρ. Βαρθολομαίου!
Αὐτὴ ἡ πρότασις κινεῖται βεβαίως εἰς τὴν σφαῖραν τῆς φαντασίας, ὅμως, μία συναφὴς μὲ αὐτὴν ἤδη πραγματοποιεῖται. Ὁ Περιστερίου διὰ νὰ θεμελιώση τὴν ἀνωτέρω (ὀλεθρίαν) πρότασιν προέβη εἰς ἀντικανονικὸν ὑποβιβασμὸν ὅλων τῶν Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν πλὴν τῶν λεγομένων πρεσβυγενῶν Πατριαρχείων, ἰσχυριζόμενος ὅτι οἱ τέσσερεις Πατριάρχαι δύνανται νὰ συγκαλοῦνται εἰς Σύνοδον ὑπὸ τοῦ Κων/λεως καὶ νὰ ἀποφασίζουν ἐρήμην τῶν ὑπολοίπων διὰ τὰ τεκταινόμενα. Ἡ ἐξωφρενικὴ, διὰ τὰ ἐκκλησιαστικὰ καὶ ἐκκλησιολογικὰ δεδομένα βόμβα τοῦ Περιστερίου εὗρεν εὐήκοα ὦτα, ὥστε ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος νὰ τὴν ὑλοποιήση τώρα, ἀλλὰ μὲ προσεκτικότερον τρόπον, καλῶν τὸ ἑπόμενον διάστημα τοὺς ἄλλους τρεῖς Πατριάρχας εἰς συνάντησιν. Ἀνοίγουν οἱ ἀσκοὶ τοῦ Αἰόλου διὰ τὴν Ὀρθοδοξίαν, ἀλλὰ ὅσον ἀφορᾶ τὸν Περιστερίου αἱ καταστάσεις βαίνουν θετικῶς ὑπὲρ αὐτοῦ, καθὼς υἱοθετοῦνται μὲ εὐμένειαν ἀπὸ τὸ Φανάρι αἱ προτροπαὶ του.
Εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτοῦ τοῦ στόχου, τῆς καταλήψεως τοῦ φαναριώτικου θρόνου ἔχουν ἤδη τεθῆ ἡ ἐπισκοποποίησις τοῦ Περιστερίου, ἡ Καθηγητική του ἕδρα, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀπόπειρα νὰ καταστῆ μέλος τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, διὰ τὴν ὁποία, ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἀποχώρησιν τοῦ Ζηζιούλα, ἔθεσεν ὑποψηφιότητα ἀλλὰ ἀνεπιτυχῶς. Κατασκευάζεται τὸ προφὶλ τοῦ ἀδιαφιλονικήτου διεκδικητοῦ κάθε ὑψηλοβάθμου θέσεως Ἀρχιεπισκοπικῆς, Πατριαρχικῆς κ.λπ. Θὰ πρέπη ὅμως νὰ τεθοῦν εἰς τὸ περιθώριον οἱ ἕτεροι δελφῖνοι. Ἂς μὴ φανῆ περίεργον, ἐὰν ἕτεροι φερόμενοι ὡς ἐνδιαφερόμενοι π.χ. Αὐστραλίας Μακάριος, Πριγκηποννήσων Δημήτριος κ.ἄ. ἀποστείλουν προσκλήσεις διὰ ὁμιλίας, συνέδρια καὶ συνεργασίαν εἰς τὸν Περιστερίου, ὥστε νὰ τεθῆ ἐκτὸς πεδίου ὁ «ἐν πολλαῖς ἁμαρτίας περιπεσῶν» Ἀμερικῆς.
Ὁ «εἰκονομάχος» Περιστερίου
Ὅμως ἡ πρότασις περὶ Οὐκρανικοῦ τοῦ Περιστερίου δὲν ἦτο ἡ μόνη, ἡ ὁποία δεικνύει ὅτι Μητροπολίτης καὶ Πατριάρχης πρόκειται διὰ συγκοινωνοῦντα δοχεῖα. Ἡ ἄλλη αὐτενέργεια τοῦ Μητρ. Περιστερίου ἦτο ἡ ἐξοβέλισις τοῦ «Ἐσταυρωμένου» ἀπὸ τὸ Ἱερὸ Βῆμα. Διάφοροι ἑρμηνεῖαι ἐδόθησαν π.χ. ψυχολογικοὶ λόγοι, συμφώνως πρὸς τοὺς ὁποίους φρίττει ἀντικρύζων τὸν Σταυρόν, οἰκουμενιστικοὶ λόγοι συμφώνως πρὸς τοὺς ὁποίους ἔχει παρασυρθῆ ἀπὸ τὸ πνεῦμα τοῦ νεωτερισμοῦ κ.ἄ. Ἡ πορεία τῶν πραγμάτων ὅμως ἀποκαλύπτει ἡμέρᾳ τῇ ἡμέρᾳ ὅτι ἡ πρακτική τῆς ἀπομακρύνσεως τοῦ «Ἐσταυρωμένου» ἀκολουθεῖται ἀπὸ τὸ Φανάρι. Δὲν ἦτο ἐπινοητὴς ὁ Περιστερίου, ἀλλὰ ἦτο ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐπεδίωξε ὡς ἡρακλῆς τοῦ Φαναρίου νὰ προσδώση θεολογικὸν τάχα ὑπόβαθρον καὶ νὰ ἐξομοιώση τὴν Μητρόπολίν του μὲ τὸ Φανάρι. Παραλλήλως, ἀποδωμῶν τὴν εἰκόνα τοῦ Ἐσταυρωμένου ὑφαίνει τὴν εἰκόνα τοῦ ἑαυτοῦ του ὡς ἰσχυροῦ Ἐπισκόπου (καθὼς ὅλοι μέχρι πρότριτα ὡμίλουν περὶ ἑνὸς καλοκάγαθου ἀρχιμανδρίτου), ὁ ὁποῖος δύναται νὰ ἐναντιώνεται εἰς τὴν κατακραυγὴν τοῦ ποιμνίου του αὐθαιρετῶν καὶ μηδέποτε λογοδοτῶν. Διὰ νὰ καταστῆς Πατριάρχης ὀφείλεις νὰ μὴ ὀρρωδῆς πρὸ οὐδενός…
Νέα διαίρεσις πρὸ τῶν πυλῶν
Ἡ ἐπικειμένη σύναξις τῶν Πατριαρχῶν ἄνευ τῶν ὑπολοίπων Προκαθημένων θὰ ὁδηγήση μετὰ βεβαιότητος τὴν Ἐκκλησίαν εἰς νέας δυσβάτους ἀτραπούς. Ὑπαίτιος θὰ εἶναι μεταξὺ ἄλλων ὁ Περιστερίου. Ὅσο καὶ νὰ παρουσιάζη ἑαυτὸν παραδοσιακότερον τοῦ Ἀμερικῆς τὰ γεγονότα τὸν διαψεύδουν! Ἐπέβαλεν εἰς τοὺς ἱερεῖς του καὶ τὸ ποίμνιόν του τὴν ἀπομάκρυσιν τοῦ «Ἐσταυρωμένου» διὰ τοῦ κριθέντος ὡς ψευδοῦς θεολογικὰ καὶ ἱστορικὰ ἐπιχειρήματός του ὅτι πρόκειται περὶ δυτικόφερτου ἐθίμου καὶ ὁ ἴδιος ὄχι μόνον συναγελάζεται μετὰ παπικῶν καὶ οὐνιτῶν, ἀλλὰ πασχίζει νὰ καθιερώση δίκην διαδόχου τοῦ Ζηζιούλα, τοῦ ἄλλοτε ἐπισκιάσαντος τὸν Κων/λεως, παπίζον πρωτεῖον εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν.